"به نام امواج عشق، که اوست"
سلام دوستان، وحید هستم، همیشه مسافر.
بعضی تولدها فقط آغاز یک زندگی نیستند؛ شروع یک اندیشهاند، آغاز یک مسیر و شروع روشناییای که قرنها در دل انسانها میتابد. مردان بزرگ با آمدنشان فقط به دنیا اضافه نمیشوند، بلکه به جهان معنا میبخشند. بزرگی آنان نه به شهرت و مقامشان، بلکه به عمق اندیشه، بزرگواری روح، وسعت ایثار و اثری است که در زندگی دیگران بر جای میگذارند؛ مردانی که شاید روزی از میان بروند، اما نام و درس و اثر وجودشان هرگز از یادها نخواهد رفت.
«یاد بعضی نفرات روشنم میدارد، قوتم میبخشد، راه میاندازد و اجاق کهن سرد سرایم گرم میآید از گرمی عالی دمشان. نام بعضی نفرات رزق روحم شده است؛ وقت هر دلتنگی سویشان دارم دست، جرئتم میبخشد، روشنم میدارد...»

مولانا: شمس، چرا بعضی آدمها میآیند و تمام زندگی ما را تغییر میدهند؟
شمس: چون بعضی آدمها برای ماندن نمیآیند، برای بیدار کردن میآیند.
مولانا: پس چرا رفتنشان اینقدر درد دارد؟
شمس: چون تو به حضورشان وابسته شدی، نه به درسی که برایت آورده بودند.
مولانا: و بعد از رفتنشان چه باید کرد؟
شمس: آنچه را در تو بیدار کردند حفظ کن؛ آدمها میروند، اما نوری که درونت روشن کردهاند، میتواند بماند...
واروژان نام پرندهای است که سردسته پرندگان مهاجر میشود و هجرت آنان را رهبری میکند؛ درست مانند دانشمند فرهیخته، مهندس حسین دژاکام که پیشرو بسیاری از انسانها در سفر از ظلمت و تاریکی به سوی نور و قدرت مطلق الله شدند.
واروژان ما، مهندس عزیز؛
هر انسانی عطر خاصی دارد، ولی بعضیها عجیب بوی خدا میدهند. پس از هجرت شما، آنچه میتواند مانع گسستن پیوند ما شود، زنده نگه داشتن اندیشه و آموزشهای شماست. امیدوارم با رهرو بودن در مسیر علم و دانشهای کشفشده شما و عبادت، که همان خدمت به دردمندان و کاهش رنج و درد بشر است، نور چراغدانی را که در دلمان روشن کردهاید، با حرکت درست و با رعایت اصل امانتداری، به انسانهای منتظر هدیه دهیم...
«هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما...»
با تمام وجود دوستت دارم...

نگارش وتنظیم: مسافر وحید راهنمای محترم لژیون دوازدهم
ارسال: مسافر حامد لژیون بیستویکم
با احترام گروه سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
118