English Version
This Site Is Available In English

تغییر نگرش، آغاز تغییر درون است

تغییر نگرش، آغاز تغییر درون است

جلسه سیزدهم از دوره پنجاه و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی البرز کرج به استادی اسیستانت مرزبانی همسفر آذر، نگهبانی همسفر آمنه و دبیری همسفر خدیجه با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درج بالا و بالاتری برسد، نقط تحمل پیدا می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

با یاد و خاطره مهندس حسین دژاکام، فیلسوف، دانشمند و بنیان‌ جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، جلسه را شروع می‌کنیم. امروز درباره «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درج بالا و بالاتری برسد، نقط تحمل پیدا می‌شود) و تأثیر آن روی من» صحبت می‌کنیم. فکر می‌کنم این وادی پیامی برای ما دارد و آن پیام، صحبت از تغییر است؛ تغییری که ممکن است درون خود داشته باشیم. ما قبلاً هم شاید راجع به این موضوع فکر می‌کردیم؛ اما کلمه‌ای به نام نقطه تحمل را نمی‌شناختیم و مفهوم نقطه تحمل را بلد نبودیم.

نقطه تحمل در حقیقت برای ما یک نقطه مرزی است؛ نقطه‌ای که میزان توانایی‌های ما را نشان می‌دهد و مشخص می‌کند توانایی‌های ما چه قدر است. این توانایی‌ها در جهت منفی هم می‌توانند بسیار بالا باشند. میزان توانایی‌های ما را همین نقطه نشان می‌دهد و این نقطه تحمل واقعاً قابل‌تغییر است. هرکدام از ما که اینجا هستیم، به‌عنوان خانواده یک مصرف‌کننده، همیشه فکر می‌کردیم خیلی قوی هستیم، نقطه تحمل بالایی داریم و خیلی صبوریم. هر فکر اشتباه ما باعث می‌شد روزبه‌روز نقطه تحمل خود را در جهت منفی بالا ببریم.

فکر می‌کردیم سکوت‌کردن نشان‌دهنده صبر ماست یا به عبارتی سکوت‌کردنمان نشان‌دهنده بالابودن نقطه تحمل ماست؛ درصورتی‌که روزبه‌روز نقطه تحمل خود را در جهت منفی بالا می‌بردیم و مسافرمان هم در جهت منفی، روزبه‌روز مصرف موادش را افزایش می‌داد؛ چون در این مورد واقعاً ناآگاه بودیم. از وقتی با کنگره آشنا شدیم، یاد گرفتیم که اصلاً نقطه تحمل به چه معناست و در چه جهت‌هایی می‌توان از آن استفاده کرد؛ چون فقط می‌توانستیم در جهت منفی مثال بزنیم و بگوییم: دیگر تحملم تمام‌شده است.

در جهت مثبت نمی‌توانستیم این مثال را بزنیم که نقطه تحمل من به این حد رسیده است و آگاهی نداشتیم که ممکن است هر چیزی نقطه تحملی داشته باشد. به کنگره۶۰ آمدیم و آموزش گرفتیم. یاد گرفتیم که این نقطه تحمل قابل‌تغییر است؛ همان‌طور که قبلاً آرام‌آرام و ذره‌ذره این نقطه تحمل را در جهت منفی بالا بردیم، در کنگره۶۰ یاد می‌گیریم با آموزش‌ها، آن را در جهت مثبت بالا ببریم؛ پس این وادی به ما هشدار می‌دهد؛ هشداری که می‌گوید: آیا حواست است در کدام جهت حرکت می‌کنی؟ آیا در جهت دروغ‌گویی نقطه تحملت را بالا می‌بری؟ یا در جهت خشم و عصبانیت است؟ در جهت انجام کارهای ضد ارزشی است؟ یا در جهت مثبت است؟ در جهت آموختن علم است؟ یا در جهت ارزش‌هاست که نقطه تحمل خود را بالا می‌بری؟

این وادی به ما هشدار می‌دهد که حواسمان باشد در کدام جهت حرکت می‌کنیم و می‌خواهیم تغییر کنیم. فکر نمی‌کنم تغییرات بتوانند عجولانه باشند؛ بلکه حتماً باید فرایند زمان را در نظر بگیریم و فراموش نکنیم که چه مدت‌ زمانی باید بگذرد تا بتوانیم نقطه تحمل خود را در جهت مثبت بالا ببریم. جسم، روان و جهان‌بینی که همه در آن‌ها دچار تخریب‌شده‌ایم؛ خانواده‌ها حتی بیشتر از مسافران، در این زمینه تخریب‌ شده‌اند. طبق فرمان کنگره۶۰، خود را از درون درست کنیم و تغییر نگرش بدهیم؛ زیرا تغییر نگرش است که ما را اصلاح می‌کند. همه ما یاد بگیریم که در کنگره۶۰ مسئولیت‌پذیر باشیم، صبر را یاد بگیریم و نقطه تحمل خود را در جهت درست بالا ببریم.

خدا را شکر که نعمت قدرت تغییر در درون ما قرار داده‌شده است؛ اگر نمی‌توانستیم تغییر کنیم چه‌کار می‌کردیم؟ همیشه به یک‌شکل باقی می‌ماندیم. خدا را شکر که این قدرت تغییر و آموزش‌های کنگره۶۰ را در اختیار داریم. برای تغییر باید از خیلی از مرزها عبور کنیم؛ باید عبور کنیم تا تغییرات در درون ما شکل بگیرند. مسافران به یک‌شکل و همه ما به شکلی دیگر پر از ضدارزش هستیم. درون همه ما این ضد ارزش‌ها وجود دارد. من هم باید از خودم شروع کنم؛ چون هرکسی قرار است از طرف خودش صحبت کند. بیاییم این تغییرات را انجام بدهیم و نقش آموزش‌ها، زمان و کسانی را که به ما کمک می‌کنند را فراموش نکنیم؛ نقش مربیان را نیز از یاد نبریم. فراموش نکنیم که به چه صورت می‌توانیم این تغییرات را انجام دهیم.

بزرگ‌ترین مسئولیتی که بر عهده ماست این است که بخواهیم راه مهندس حسین دژاکام را ادامه دهیم؛ راهی که واقعاً هیچ‌وقت فراموش نمی‌شود. یاد و خاطره ایشان به خاطر اثری که روی تک‌تک ما گذاشتند همیشه زنده است. درست است که دیگر نمی‌توانیم ایشان را ببینیم؛ اما آموزش‌های ایشان در دل تک‌تک رهروانشان همیشه زنده است؛ چون بزرگ‌ترین معلم زندگی ما بودند و همیشه مدیون ایشان هستیم. امیدی که در دل ما به وجود آوردند، هرگز فراموش نمی‌شود و همیشه قدردان ایشان هستیم.

رهایی ۴۰ سی دی و مرحله ۳۰ سی دی همسفر منیژه رهجوی راهنما همسفر عفت

رهایی ۴۰ سی دی همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر زهرا

مرزبانان کشیک: همسفر طاهره و مسافر زین‌العابدین
تایپیست: همسفر زلیخا رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون سوم)
عکاس: همسفر ساحل رهجوی راهنما همسفر عفت (لژیون نوزدهم) دبیر دوم سایت
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر طاهره
همسفران نمایندگی البرز (کرج)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .