در مسیر کنگره آموختم که بزرگترین بخشش، تغییر نگاه و ساختن انسان درون است.

همسفران در آن مکان لامکان ما را یاری خواهند نمود

همسفر سمیرا در مورد دستور جلسه بیان کرد: مسیر نورانی که تفکر را به عمل می‌رساند و انسان را از تاریکی به روشنایی می‌برد.

ما باید سعی کنیم از عضلات خود مراقبت کنیم و برای این که عضلات خودمان را حفظ کنیم باید از آن ها کار بکشیم.

پهلوان همسفر لیلی در مورد دستور جلسه گفت: کسی که می‌خواهد جایگاه پهلوانی را تجربه کند؛ نباید ثروت داشته باشد، باید یک ذهن ثروتمند داشته باشد.

در وادی پنجم یاد می‌گیریم که تفکرات‌مان را از قوه به فعل درآوریم، چرا که عالمِ بی‌عمل، مانند زنبورِ بی‌عسل است.

آرامش زمانی به دست می‌آید که جسم، روان و جهان‌بینی انسان به تعادل برسد و گفتار و کردار او یکی باشد

تا به اندازه تمام توان برای بخشش و گذشت سختی نکشیم، وادی چهارده را درک نکرده ایم.