جلسه دوم از دوره نهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶٠ نمایندگی رضوی مشهد به استادی اسیستانت همسفر نیره، نگهبانی همسفر طیبه و دبیری همسفر میترا با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود) و تاثیر آن روی من» روز یکشنبه ۲۴ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
«وقتی نیرویی از کم شروع میشود و به درجات بالاتر میرسد، نقطه تحمل در ما به وجود میآید». نقطه تحمل از دو کلمه تشکیل شده است: نقطه و تحمل؛ تحمل به معنای پذیرفتن و حمل کردن است و نقطه به کوچکترین واحدی گفته میشود که حتی کوچکترین تغییر در آن میتواند باعث جابهجایی و ایجاد تغییر شود. این موضوع فرقی نمیکند در انسان، حیوان یا گیاه باشد؛ هر موجودی با توجه به شرایط خودش نقطه تحملی دارد. با توجه به اینکه همه ما در غم فراق آقای مهندس هستیم، این غم ممکن است احساسات و حال بسیاری از ما را تحت تأثیر قرار دهد و بالا و پایین کند؛ اما خود آقای مهندس در جلسات مختلف به ما آموزش دادند که در غم نمانیم و حرکت کنیم. ایشان همیشه به ما یاد دادند که غم یک نیرو است، این نیروی بزرگ میتواند ما را به بالاترین نقطه برساند و باعث رشد و ارتقاء ما شود یا اینکه ما را به پایینترین نقطه بکشاند و به قهقرا ببرد؛ بهطوری که دیگر نتوانیم حرکتی انجام دهیم؛ پس وظیفه من این است که حرکت کنم و مراقب حسهای خودم باشم. حس برای هر کدام از ما بسیار مهم است و برای اینکه حال خوبی داشته باشیم؛ باید همیشه در مسیر آموزش، تکرار و تمرین باشیم.
در وادی نهم به مراتب گفته میشود که تکرار و تمرین را انجام دهیم تا بتوانیم به آن حالی که دوست داریم برسیم. شاید ثانیهها، دقیقهها، ساعتها، روزها و حتی سالها فکر و برنامهریزی کنیم؛ اما اگر عمل نکنیم، هیچ فایدهای نخواهد داشت. اگر بخواهیم یک مسیر را در نظر بگیریم، صرفاً با نگاه کردن به ابتدا و انتهای آن نمیتوانیم به مقصد برسیم. همیشه به ما گفته شده است که ممکن است هزاران بار برنامهریزی کنیم، اما اگر تمام کارهایی را که برای آن برنامهریزی کردهایم، انجام ندهیم و وارد مرحله عمل نشویم، مطمئناً به نتیجه مطلوب نخواهیم رسید. نقطه تحمل در انسانهای مختلف یکسان نیست؛ هر انسانی با توجه به شرایط، آموزش و زمانی که برای خودش در نظر میگیرد، نقطه تحمل متفاوتی دارد؛ اما سؤالی که اینجا مطرح میشود این است: آیا ممکن است نقطه تحمل یک فرد در جهت منفی و ضد ارزشها بالا برود؟ بله این امکان وجود دارد. ممکن است فردی روزبهروز کارهای منفی بیشتری انجام دهد و نقطه تحملش در مسیر ضد ارزشها افزایش پیدا کند، اما آیا برای چنین فردی امکان تغییر وجود دارد؟ پاسخ این است که بله، تغییر برای هر انسانی امکانپذیر است؛ به شرطی که زمان را در نظر بگیرد، عجله نکند، در مسیر آموزش قرار بگیرد، صبر داشته باشد و تکرار و تمرین را انجام دهد؛ در این صورت است که تغییر میتواند در وجود هر کدام از ما شکل بگیرد؛ پس نباید برای بالا بردن نقطه تحمل خودمان عجله داشته باشیم.
در وادی نهم بهخصوص برای عزیزانی که پیمان بستهاند و وارد این وادی شدهاند، مطلب بسیار مهمی مطرح میشود، گفته شده است که بر شما واجب و ضروری است که از نقطه سخن به نقطه عمل حرکت کنید؛ یعنی اگر من یک عضو کنگره هستم، اگر اسم من بهعنوان همسفر در سیستم و دفتر پذیرش ثبت شده است؛ باید از خودم سؤال کنم: آیا تا به امروز لحظهای فکر کردهام که حال من نسبت به چند سال قبل زمانی که به کنگره نمیآمدم، چه قدر تغییر کرده است؟ آیا حال من حتی به اندازه 1 درصد، 5 درصد یا 10 درصد بهتر شده است؟ آیا در جهت کارهای مثبت حرکت کردهام؟ آیا توجه کردهام چه کسی این آموزشها را به من انتقال داده و چه کسی باعث شده است که حال من آرامآرام تغییر کند؟ مطمئناً هر کدام از شما عزیزان در ذهنتان فردی را به یاد میآورید که آموزشها را به شما انتقال داده و کمک کرده است تا حالتان بهتدریج بهتر شود. اینجاست که من برای حفظ این ساختار و حفظ کنگره۶۰ بخصوص در شرایطی که آقای مهندس در جمع ما حضور ندارند، وظیفه دارم از نقطه سخن به نقطه عمل حرکت کنم. دیگر زمان آن نیست که فقط درباره آموزشها صحبت کنم؛ بلکه باید خودم را در عمل ثابت کنم؛ باید آموزش بگیرم و خدمت کنم تا یک نفر بیشتر به درمان و رهایی برسد، یک نفر بیشتر حال خوب را تجربه کند و لبخند بر لبان یک نفر دیگر جاری شود. امروز زمانی است که آقای مهندس در جمع ما حضور ندارند و استاد امین در این جایگاه قرار گرفتهاند. وظیفه ما این است که در کنار ایشان باشیم و از آموزشها بهرهمند شویم.
در ادامه وادی نهم گفته میشود: «آنگاه بذر نیکو بکار تا قوت و سایبانهای شما برافراشته شود.» اما بذر نیکو چیست؟ تصور هر فرد از بذر نیکو ممکن است با فرد دیگر متفاوت باشد. از نظر من بذر نیکو میتواند همان سیدیهای آموزشی باشد که در اختیار ما قرار میگیرد، آموزشهایی که راهنما به ما انتقال میدهد و صحبتهای استاد امین و آقای مهندس. وظیفه من این است که سیدیها را به موقع بنویسم و هر هفته یک سیدی کامل به راهنمایم تحویل بدهم؛ راهنمایی که از زندگی خودش میگذرد و تمام تلاشش را میکند تا من آموزش بگیرم. همچنین مرزبانان و مسئولان شعبه تمام تلاش خود را میکنند تا شعبهای پایدار و مکانی امن برای ما فراهم شود؛ پس وظیفه من چیست؟ اینکه سیدیهایم را بنویسم، آموزش بگیرم و خدمت کنم تا همه بتوانیم با آرامش، تغییراتی را که در ظاهر و باطن ما اتفاق میافتد، احساس کنیم؛ در واقع تغییرات نباید فقط در ظاهر ما دیده شوند؛ بلکه باید در درون و وجودمان هم احساس شوند.
پس وظیفه من این است که بدانم در این مسیر چگونه حرکت کنم، این مسیر میتواند هم آسان باشد و هم سخت؛ همه چیز به عملکرد خود من بستگی دارد، اگر در مسیر درست و همراه با آموزش حرکت کنم، مطمئن باشم حتی اگر نقطه تحمل من قبلاً در جهت منفی بوده است، بهتدریج به سمت مثبت گرایش پیدا خواهد کرد. آقای مهندس همیشه به ما آموزش دادهاند که زمان را در نظر بگیریم و صبور باشیم. بهخصوص عزیزان تازهوارد، سفر اولیها و حتی سفر دومیها باید صبر داشته باشند و مسیر کنگره را با آرامش ادامه دهند؛ در ادامه وظیفه ما این است که در مسیر آموزش و در جهت علاقه و خواستههای درست خودمان حرکت کنیم. منظور این نیست که هر کاری را صرفاً به دلیل علاقه شخصی انجام دهیم؛ چون ممکن است بعضی از خواستهها و انتخابهای ما باعث شوند از مسیر درست خارج شویم و به سمت ضد ارزشها حرکت کنیم و نقطه تحمل ما در جهت منفی افزایش پیدا کند، پس اگر من در مسیر آموزشهای کنگره۶۰ باشم و با متد DST حرکت کنم، مطمئناً نتیجه خوبی به دست خواهم آورد و مقاومت و نقطه تحمل من در جهت مثبت بالاتر خواهد رفت.
رهایی ۴۰ سیدی همسفر فاطمه و همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوم)

رهایی ۴۰ سیدی همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)

رهایی ویلیام وایت مسافر نیکوتین همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر عاطفه


مرزبانان کشیک: همسفر اکرم و مسافر جواد
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم)
عکس، ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر بهجت
همسفران نمایندگی رضوی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
553