یادم میآید روزی که فهمیدم مسافرم مصرفکننده مواد است، احساس کردم دنیا روی سرم خراب شد. حال بسیار بدی داشتم و فکر میکردم این حال بد تا ابد با من همراه خواهد بود.
چندین بار برای ترک دادن مسافرم تلاشهای کردیم و او را به کمپهای مختلفی فرستادیم؛ ولی هر بار ناموفق بودیم و من ناامیدتر میشدم، تا اینکه یک روز، خودش پیشنهاد داد که به کنگره۶۰ برویم.
من به خاطر شکستهای قبلی، به کنگره۶۰ هم امیدی نداشتم؛ ولی خواستم این مسیر را هم امتحان کنیم. در واقع، فرصت آخر را برای این راه گذاشتیم. این مسیر با تمام مسیرهای قبلی متفاوت بود.
با آموزشهای کنگره۶۰، یاد گرفتم دوربین را از روی مسافرم بردارم و روی خودم بگذارم. یاد گرفتم اول به فکر درمان و جهانبینی خودم باشم و بعد میتوانم به مسافرم کمک کنم.
همانطور که در وادی نهم آموختیم: «وقتی نیرویی از کم شروع میشود و به درجه بالا و بالاتر میرسد، نقطه تحمل پیدا میشود.»
انسان موجودی است که میتواند با اختیار و تمرین، نقطه تحمل خودش را تغییر بدهد که دامنه آن بسیار وسیع و کاملاً متفاوت است.
خداوند بزرگ را شاکرم که راه کنگره۶۰ را برایم روشن نمود و قدم در این راه گذاشتیم و یک پله نقطه تحمل من بالاتر رفته است. با اینکه در سفر اول هستیم و چالشهایی بر سر راه ما وجود دارد، اما با آموزشهای کنگره۶۰ مسیر برایم هموارتر شده است.
نویسنده: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر رضوانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر افتخار (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم) نگهبان سایت همسفران نمایندگی صادق
- تعداد بازدید از این مطلب :
66