واجهایت را در ریشه مویرگهای قلبم خواهم کاشت
و نگاهت را، چراغ افروز راهم خواهم کرد
و اذن شکوفایی بذرهای پنهان شده در خاک این تن را
با طنین باران هجاهایت صادر میکنم
چون باران خزانی که خاکهای خفته را بیدار میکرد
و از آن جوانهها میرویید
و بی شک جوانههایی که با صدای تو بیدار میشوند
بر موج زیباترین پیچکها سوار خواهند شد
و تو ای پرنده پر کشیده از کشتی
در انبوه ابرهای آسمانی دیگر
با ما بگو اینک رنجهایت را
برای بیداری کدام مسافران تحمل میکنی؟
نویسنده: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی طارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
112