گاهی بعضی آدمها به زندگی ما وارد میشوند، بیآنکه بدانیم روزی چقدر جای خالیشان را احساس خواهیم کرد. آقای مهندس عزیز، شاید هیچوقت از نزدیک ندانستید که حضورتان، چه تغییری در زندگی خانوادههایی مثل من ایجاد کرده است. آرامش هر خانوادهای که دوباره لبخند میزند، داستانی از سختی و امید در خود نهفته است. من فرزند یکی از مسافران کنگره۶۰ هستم. روزی پدرم در مسیری قدم گذاشته بود که تاریکیهای زیادی به همراه داشت؛ روزی بود که شاید امید به روزهای روشن در دل خانوادهمان کمرنگ شده بود؛ اما با لطف خداوند و راهی که شما بنا کردید، مسیر تازهای پیش روی پدرم قرار گرفت.
شما به مسافر من یاد دادید که برای دوباره ساختن زندگی باید صبر کرد، تلاش کرد و قدمبهقدم جلو رفت. شما فقط راه درمان اعتیاد را نشان ندادید؛ راه زندگی کردن، درست فکر کردن و دوباره امیدوار بودن را آموزش دادید. امروز که شما در میان ما نیستید، جای خالیتان را نمیتوان با هیچ کلمهای توصیف کرد؛ اما باور دارم انسانهایی مثل شما هرگز از بین نمیروند، چون اثر محبتشان در زندگی انسانها باقی میماند. شما شاید از میان ما رفتهاید؛ اما چراغی که روشن کردهاید هنوز روشن است.
آقای مهندس عزیز، من به عنوان فرزند یک مسافر از شما ممنونم که به پدرم فرصت دوباره زندگی کردن دادید. نام شما در دل من زنده است و راهی که با عشق آغاز کردهاید همیشه ادامه خواهد داشت… یادتان جاودان.
نویسنده: همسفر مونس رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
179