دانایی نقطه شروع تزکیه و پالایش ما است

دانایی یعنی دیدن باطن خواسته‌ها، در کنگره۶۰ از هر طرف که برویم در آموزش‌ها به این موضوع می‌رسیم که مهم‌ترین اصل، کسب دانایی است و در حقیقت، دانایی باعث تغییر دیدگاه و نگرش ما نسبت به زندگی می‌شود. هرچه ما در جهت رشد دانایی خود تلاش کنیم، در مسیر تغییر، تبدیل و ترخیص موفق‌تر خواهیم بود. آقای مهندس بارها بیان کردند: «بزرگ‌ترین دشمن ما، جهل و نادانی خود ما است». دانایی نقطه شروع تزکیه و پالایش ما است، به این صورت که حس‌های ما را پالایش می‌کند. تا زمانی که از حس‌های منفی منیت، ترس و ناامیدی عبور نکنیم، به دانایی نمی‌رسیم. در سی‌دی «سواد» استاد امین بیان می‌کنند: «انسان به دانایی نمی‌رسد، مگر اینکه از لایه سختی و رنج مسئله عبور کند و این کار راحتی نیست»؛ اما وقتی در جهت آموزش قرار بگیریم و به آموزش‌ها عمل کنیم و تجربه کسب کنیم، آنگاه می‌توانیم در ادامه با تفکر درباره آن موضوع، ذره ذره امکان رسیدن به دانایی را فراهم کنیم.

دانایی تا زمانی که در مرحله اطلاعات عمومی باشد، در زندگی ما تأثیری ندارد، زمانی تأثیرگذار است که اطلاعات و آگاهی از قوه به فعل تبدیل شود. در واقع زمانی می‌توانیم از حس‌های منفی عبور کنیم که از خودگذشتگی داشته باشیم. به همین خاطر همه انسان‌ها نمی‌توانند به دانایی برسند؛ زیرا همه انسان‌ها از خودگذشتگی لازم را در خودشان به وجود نیاورده‌اند. پس صرفاً دانستن اضلاع مثلث دانایی برای انسان کاری انجام نمی‌دهد؛ زیرا همیشه اضلاع مثلث جهالت یعنی ترس، منیت و ناامیدی در برابر دانایی می‌ایستند. انسان اگر بتواند این‌ها را شکست دهد، آن‌وقت قدرت تشخیص پیدا می‌کند. قدرت تشخیص تنها بعد از شکست ترس، منیت و ناامیدی در انسان به وجود می‌آید، نه قبل از آن.

نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
رابط خبری: همسفر ریحانه رهجوی همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی همسفر سمیه (لژیون بیست و سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو