همسفر بالی است برای پرواز به سوی عشق و محبت

هفته‌ی همسفر را صمیمانه به اولین همسفر کنگره‌۶۰، خانم آنی بزرگ، همسفر عشق و محبت، خانواده‌ی محترمشان و همچنین به تمامی اعضای کنگره‌۶۰ تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. ما همواره سپاسگزار این خانواده‌ی گرامی هستیم؛ چراکه زندگی دوباره‌ی خود را مدیون حضور آن‌ها می‌باشیم.
از زمانی که وارد کنگره‌۶۰ شدم، معنا و مفهوم واژه‌ی «همسفر» برایم دستخوش تحول شد و به دیدگاهی تازه دست یافتم. سفر زمانی لذت‌بخش است که همسفری خوب در کنار خود داشته باشیم. همسفر باید صبور و آرام، همچون بالی برای پرواز مسافر باشد، نه باری بر دوش او.
با آموزش‌ها و جهان‌بینی کنگره‌۶۰، به‌عنوان یک همسفر، عشق، محبت و بخشش را با مفاهیمی کاملاً متفاوت فرا می‌گیرم. پیش از آن، شاید گذشت یا سکوت می‌کردم؛ اما همواره توقعاتی در پس آن نهفته بود. پس از ورود، آموختم محبت و گذشت را بدون چشم‌داشت ارائه دهم؛ یاد گرفتم دوربین نقد را از روی مسافرم بردارم و به سمت خود بچرخانم، در کار او تجسس نکنم و تنها به او عشق بورزم.
همسفر خوب مانند یک صافی عمل می‌کند؛ ناخالصی‌های سفر را می‌زداید و مرهمی برای سختی‌های مسیر می‌شود. من نیز از آسیب‌های اعتیاد در امان نبوده‌ام؛ اما با وجود تمام سختی‌هایی که در کنار یک مصرف‌کننده تحمل کردم، شاکرم که مسیر اعتیاد او مرا به این مکان مقدس هدایت کرد.
بهترین هدیه‌ای که از دوران مصرف پدرم نصیبم شد، اجازه‌ی ورود به کنگره‌۶۰ بود؛ جایی که با آموزش‌ها آموختم باید در کنار او باشم، نه در مقابلش. من با کوله‌باری از غم و ناامیدی وارد شدم و با آموزش دیدن، تلاش کردم نگاهم را نسبت به او تغییر دهم و با صبر، به آرامش درونی برسم.
در ابتدا تمام بار مشکلات را بر دوش مسافرم می‌گذاشتم و خود را از اشتباه مبرا می‌دانستم؛ اما با گذشت زمان دریافتم که اعتیاد تنها کوچک‌ترین مشکل در ساختار زندگی ما بوده و مسائلی چون کینه، نفرت، غیبت و حسادت را نادیده گرفته‌ام. فهمیدم باید مکمل او باشم و برای پرواز به سوی عشق، محبت و آغاز یک زندگی نو، دو بال یک پرنده باشیم؛ چراکه بال‌ها قدرت پرواز هستند و با یک بال نمی‌توان به اوج رسید.
خداوند را شاکرم که جزء همسفرانی هستم که در کنار مسافرم ماندگار شدم و توانستم به‌تدریج تغییراتی در افکار، اندیشه و گفتارم ایجاد کنم. البته می‌دانم این تغییرات یک‌شبه میسر نمی‌شود؛ زیرا مسیر درمان پرفرازونشیب است و نیازمند تمرین و تکرار مداوم، محبت و درک متقابل است.
در پایان، با قلبی سرشار از امید و احترام، موفقیت روزافزون تمامی همسفران عزیز را خواستارم.

نویسنده: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول)
عکاس: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت 
همسفران نمایندگی بروجرد