ماه رمضان در ظاهر، ماه امساک از خوردن و آشامیدن است؛ اما در حقیقت، فرصتی برای بازگشت انسان به نظم درونی و بازسازی ارتباط او با خویشتن است. این ماه، بیش از آنکه یک تکلیف مذهبی باشد، یک تمرین عمیق انسانی است، تمرینی برای کنترل خواستهها، اصلاح رفتار و افزایش آگاهی. در کنگره۶۰ نیز هدف نهایی، رسیدن به تعادل پایدار در جسم، روان و جهانبینی است. از این رو، میتوان رمضان را یکی از الهامبخشترین دورهها برای درک عمیقتر مسیر درمان در کنگره دانست.
رمضان به معنای سوزاندن است و این ماه را به این دلیل رمضان میگويند که گناهان را میسوزاند؛ اما نه صرفاً با گفتار بلکه حاصل اصلاح رفتار و تغییر نگرش انسان است. در کنگره۶۰ هم این اصل مورد توجه است که هیچ خطا، عادت نادرست یا آسیب درونی، تنها با آرزو یا دعا از بین نمیرود؛ بلکه باید ریشه آن شناخته شود، اصلاح گردد و بهتدریج جای خود را به رفتار سالم بدهد.
یکی از مهمترین ویژگیهای ماه رمضان، آموزش «نه گفتن» است. انسان در این ماه میآموزد که لزوماً هر خواستهای نباید بلافاصله پاسخ داده شود. این تمرین ساده، در حقیقت پایه اصلی خودکنترلی است. در کنگره۶۰ نیز درمان از همین نقطه آغاز میشود، از جایی که فرد یاد میگیرد در برابر میل آنی مقاومت کند و به جای واکنش، انتخاب کند. این انتخاب آگاهانه، همان نقطهای است که انسان را از اسارت خارج میکند و به سمت آزادی واقعی میبرد.
متد DST در رمضان توسط مهندس دژاکام ابداع شد که منجر به رهایی هزاران نفر از بند اعتیاد بوده و هست. رمضان یک مسیر تدریجی است، نه یک اتفاق لحظهای. در ابتدای ماه رمضان، انسان با تصمیم آگاهانه وارد مسیری میشود که نیازمند صبر، نظم و خودکنترلی است. درمان در کنگره۶۰ نیز دقیقاً از همین نقطه آغاز میشود؛ جایی که فرد میپذیرد وضعیت فعلی او نیاز به اصلاح دارد و برای این تغییر، باید مسیر مشخصی را طی کند. هیچکس در روز اول به آرامش کامل نمیرسد، همانطور که در درمان نیز تغییر ناگهانی و جهشی وجود ندارد. در کنگره۶۰، اصل «حرکت تدریجی» یکی از پایههای درمان است. رمضان نیز دقیقاً همین پیام را منتقل میکند: تحول واقعی، زمان میخواهد، صبر میخواهد و تداوم، در سایه این موارد شخص به درمان میرسد. روزهدار هر روز کمی قویتر میشود و مسافر و همسفر نیز در هر مرحله از سفر، یک گام به تعادل نزدیکتر میشوند.
یکی از عمیقترین اثرات رمضان، تغییر نگاه انسان به زندگی است. وقتی فرد از بسیاری از لذتهای موقتی فاصله میگیرد، فرصت پیدا میکند تا درباره ارزشها، هدفها و رفتارهای خود بازاندیشی کند. در کنگره۶۰ نیز تأکید اصلی بر اصلاح جهانبینی است؛ زیرا تا زمانی که نگاه انسان تغییر نکند، تا زمانی که خواستهها تغییر نکند، رفتار او نیز تغییر پایداری نخواهد داشت. رمضان به انسان میآموزد که: آرامش از درون میآید نه از بیرون و خوشبختی وابسته به مصرف نیست و تعادل نتیجه آگاهی است نه اجبار.
یکی از مهمترین پیامهای رمضان، بازگشت به نظم است. نظم در خواب، تغذیه، گفتار و رفتار و حتی فکر. این نظم، بهمرور باعث آرامش ذهن، کاهش تنش و افزایش تمرکز میشود. در کنگره۶۰ نیز نظم، ستون اصلی درمان است، نظم در زمان مصرف، نظم در حضور، نظم در تفکر و رفتار. میتوان گفت: رمضان، نسخهای طبیعی از همان نظمی است که کنگره برای درمان پیشنهاد میکند.
روزهداری فقط یک عمل فردی نیست. انسان در این ماه بیشتر به دیگران توجه میکند، صبورتر میشود و مسئولیتپذیری بیشتری نسبت به رفتار خود نشان میدهد. در کنگره۶۰ نیز مسئولیتپذیری یکی از ارکان اصلی رشد است. فرد میآموزد که بهجای مقصر دانستن دیگران، سهم خود را بپذیرد و برای اصلاح آن اقدام کند. این نقطه، آغاز واقعی تغییر است.
رمضان را میتوان یک دوره بازسازی عمیق انسانی دانست، دورهای که در آن انسان یاد میگیرد چگونه با خود صادق باشد، چگونه خواستههایش را مدیریت کند و چگونه به تعادل برسد. کنگره۶۰ نیز همین مسیر را با روشی علمی و تدریجی دنبال میکند. الهام رمضان در کنگره، یادآور این حقیقت است که رهایی نه با فشار، بلکه با آگاهی، صبر و استمرار حاصل میشود و در نهایت محصولش عزت و حال خوش میباشد. اگر آموزههای رمضان در طول سال ادامه یابد، انسان به نقطهای میرسد که در آن آرامش، انتخاب اوست نه یک آرزو.
نویسنده: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهاردهم)
رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهاردهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امام قلی خان
- تعداد بازدید از این مطلب :
68