جلسه چهاردهم از دوره هجدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کاشمر به استادی مرزبان همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر اکرم و دبیری همسفر ربابه با دستور جلسه «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه 25 آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در وادی نهم همانطور که میدانید، نیرویی که از کم شروع شود و به نقطه بالا برسد نقطه تحمل پیدا میکند، در مجموع وادیها برای ما مانند پلههایی هستند که با بالا رفتن از هر کدام ما را به صلح، دوستی، عشق، محبت و در نهایت به آرامش میرساند، در این وادی میگوید: هر موجودی دارای یک نقطه تحمل متفاوتی است. اکثر موجودات یک نقطه تحمل خاصی دارند مثلا اگر آهن را در نظر بگیریم وقتی بیش از اندازه به آن حرارت دهیم در یک نقطه و درجه مشخص از حالت خود به مایع تبدیل میشود که به آن نقطه ذوب میگویند یا اگر آب را در نظر بگیریم آب هم با افزایش دما در یک درجه خاص از مایع به جامد تبدیل میشود که انجماد نام دارد.
این وادی به ما امید میدهد که انسان میتواند نقطه تحمل را در خودش تقویت کند. ما در هر کجا و هر سطحی که هستیم میتوانیم با تلاش و کوشش آن نقطه تحمل و ظرفیت را در وجود خود بالا ببریم. اگر ما یک فرد ورزشکار را تصور کنیم زمانیکه در مسابقات وزنهبرداری شرکت میکند قبل از مسابقه بسیار تمرین کرده در بسیاری از کلاسها شرکت کرده و دوره دیده است او در یک لحظه نمیتواند وزن ۵۰۰ یا ۷۰۰ کیلو را بلند کند، پس چرا توانسته به راحتی بعد از مدتی این وزنه را بردارد؟ به این دلیل که تکرار و تمرین داشته است. پس میزان نقطه تحمل در انسان کسب کردنی است و ما میتوانیم با آموزشهای کنگره۶۰، تمرین و تلاش، خودمان را به درجه بالاتری ارتقا دهیم و به گونهای رفتار کنیم که شایسته شخصیت خود ما باشد.
نقطه تحمل به این معنا نیست که مثلا من در مقابل ظلم و ستم یا رفتار ناشایست سکوت کنم؛ بلکه به این معنا است که من نقطه تحمل خود را تقویت کنم، احساساتم را کنترل کنم، رفتار و متانت بالایی داشته باشم که بتوانم مشکل یا درگیری که در زندگی دارم را به خوبی حل کنم. نکته دیگری که در این وادی آمده است میگوید: ما انسانها دارای دو پیامبر هستیم، پیامبر بیرونی و درونی، پیامبر بیرونی همان پیامبران الهی هستند که پیامها را از طریق وحی دریافت و بعد به ما منتقل کردند، پیامبر درونی همان عقل یا وجدان ما است در اصل میتوان اینگونه بیان کرد که پیامبر درونی ما گیرنده است و پیامبر بیرونی فرستنده؛ چون ما پیامها را توسط عقل دریافت میکنیم و باید آنها را کاربردی کنیم.
انسان به خاطر عقل و شعوری که دارد نسبت به مخلوقین دیگر برتر است. خداوند جایگاه انسان را بالاتر از هر مخلوقی قرار داد به جایگاه انسان ارزش داد و انسان را به زمین فرستاد تا آموزش بگیرد، زمانیکه زندگی انسان سخت و دشوار شد خداوند به او اختیار داد تا بتواند در راه ارزشها قدم بردارد؛ اما حرکت در مسیر ارزشها نیاز به آموزش دارد و در این مسیر به قدری ضدارزشها زیبا جلوه میکنند که ما نمیتوانیم راه را از چاه تشخیص دهیم.
نقطه تحمل ما در برابر مسائل ضدارزشی خیلی راحت بالا میرود و نیاز به آموزش ندارد. بسیار راحت میتوانیم ناسزا بگوییم، سرقت کنیم و یک کار غیر معقولانه را انجام دهیم؛ ولی در مورد مسائل ارزشی کار سخت و دشوار میشود؛ چون با نیروی بسیار قوی و نیرومندی مقابله میکنیم به خاطر اینکه نیروهای اهریمنی به زیباترین شکل ممکن وارد افکار و اندیشه ما میشوند و ما را فریب میدهند، پس ما برای اینکه بتوانیم این نیرو را بشناسیم نیاز به آموزش داریم و آموزشهای کنگره به زیبایی ما را با این نیروها آشنا میکند.
در این وادی به شعور انسان هم اشاره میشود، جملهای زیبا به ذهنم آمد که بسیار آموزنده است و میخواهم آن را بیان کنم؛ زیرا هر فردی ممکن است برداشت متفاوتی داشته باشد، جمله اینگونه بود که خداوند به فرشتگان شعور داد بدون شهوت به حیوان شهوت داد بدون شعور و به انسان هر دو را داد، پس انسانی که شعور آن بر شهوتش غلبه کند از فرشته بالاتر است و اگر انسانی شهوتش بر شعورش غلبه کند از حیوان پستتر است. این جمله به ما میگوید: مواظب اعمال، انتخابها و کارهای خودت باش، وقتی خداوند ارزش انسان را آنقدر بالا برده است بر ما واجب است که ارزش آن را حفظ کنیم.
باید تغییرات خوب را در خودمان به وجود آوریم. کنگره مکان بسیار بسیار خوبی است که ما میتوانیم تغییر کنیم. به نظر من تمام کسانی که در این مکان قرار دارند محکوم به تغییر هستند چرا؟ چون با کنگره آشنا شدهایم و لیاقت نشستن بر روی این صندلی را داشتهایم، هر شخصی توفیق آموزش گرفتن و نشستن بر روی این صندلی را ندارد، افراد بسیاری هستند بیرون از کنگره که از این مکان اطلاعی ندارند، پس ما باید قدردان این جایگاهها و آموزشها باشیم. امیدوارم همه ما بتوانیم وادیها را سر لوحه زندگی خودمان قرار دهیم و با تکرار، تمرین و صبر بتوانیم این تغییرات را به مرور زمان در خودمان ایجاد کنیم.

مرزبانان کشیک: مسافر قاسم و همسفر حمیده
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم )
عکاس: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
ارسال: مرزبان خبری همسفر آزاده
همسفران نمایندگی کاشمر
- تعداد بازدید از این مطلب :
99