جلسه هشتم از دوره چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گوجان با استان راهنما همسفر مریم ، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر لیلا با دستور جلسه« وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصهسخنان استاد:
سلام دوستان، مریم هستم، همسفر.
خداوند را شاکرم که بار دیگر به من اجازه داد در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. از نگهبان، دبیر، ایجنت و مرزبانان عزیز سپاسگزارم.
جای خالی مهندس حسین دژاکام در دل تکتک ما احساس میشود. ایشان مرد بزرگی هستند که این راه را برای ما همسفران هموار و روشن کردند تا بتوانیم زیر این سقف، با آرامش آموزش ببینیم و زندگی کردن را بیاموزیم. یاد و خاطره ایشان همواره در دلهای ما زنده و پایدار خواهد ماند.
دستور جلسه امروز: وادی نهم و تأثیر آن روی من
وادی نهم میگوید: «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میکند.»
زمانی میتوانم پا به این وادی بگذارم که از وادی هشتم عبور کرده باشم؛ یعنی فکر و اندیشه خود را به عمل تبدیل کنم و حرکت را آغاز نمایم.
در ابتدای وادی، مهندس حسین دژاکام بیان میکنند که این پیام برای کسانی است که به دنیای تازه قدم نهادهاند و به خویش خویشتن توجه مینمایند. دنیای تازه به این معناست که آموزشهای جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ را دریافت کردهاند و در دیدگاه و نگرش آنها تغییر ایجاد شده است و به شناخت نفس خود رسیدهاند. این همان شناخت انسان و جهانبینی درونی است.
یکی از مهمترین نکاتی که در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ آموختهام، این است که آموزشها را ابتدا روی خودم پیاده کنم. من بهعنوان یک همسفر باید آموزش بگیرم و کاری به کار مسافرم نداشته باشم؛ بلکه فقط و فقط دوربین را روی خودم نگه دارم.
با آموزش و شناخت جهانبینی درونی، فهمیدم که نقطه تحمل با تحمل کردن تفاوت بسیار زیادی دارد. همانطور که در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، درمان با ترک تفاوت دارد، نقطه تحمل نیز با تحمل کردن یکسان نیست.
در تحمل کردن، مانند روش سقوط آزاد، حرکت تدریجی و برنامهریزیشدهای صورت نمیگیرد. در این حالت، انسان ناامید میشود، ترس تمام وجودش را فرا میگیرد و درونش آشفته میشود. خشمی که در وجود او شکل میگیرد، باعث میشود به کمتر از آنچه شایسته آن است، رضایت دهد و درونش سرشار از خشم و کینه شود.
اما وقتی از نقطه تحمل صحبت میکنیم، موضوع کاملاً متفاوت است. نقطه تحمل مانند روش DST به حرکت تدریجی نیاز دارد. توانایی پذیرش شرایط و انجام کارها باید بهآرامی در فرد به وجود بیاید و نوع نگاه و نگرش او تغییر کند.
بین اعتیاد، مواد مخدر و نقطه تحمل، رابطهای تنگاتنگ وجود دارد. برای مثال، اگر فردی مصرفکننده مواد مخدر نباشد، مصرف یکونیم گرم مواد میتواند برای او کشنده باشد؛ اما برای فرد مصرفکننده، شرایط متفاوت است؛ زیرا نقطه تحمل او بهتدریج افزایش یافته است.
نقطه تحمل در انسان در دو جهت مثبت و منفی شکل میگیرد. نقطه تحمل در مصرف مواد مخدر و انجام ضد ارزشها بهراحتی و با سرعت افزایش پیدا میکند؛ اما بالا بردن نقطه تحمل در مسیر درمان، عدم مصرف مواد مخدر و انجام ارزشها، بهآرامی و با کندی صورت میگیرد و به آموزش، گذشت زمان و تمرین نیاز دارد.
نقطه تحمل، ویژگی ثابت و تغییرناپذیری نیست. انسان در هر جایگاهی که قرار داشته باشد، باید با آموزش، تمرین و تکرار منظم، توانایی خود را افزایش دهد و به نقطه تحمل بالاتری دست پیدا کند.
همانطور که میدانیم، هر چیزی که در هستی و طبیعت وجود دارد، دارای نقطه تحمل مشخصی است و اگر از نقطه تحمل خود عبور کند، تخریب به وجود میآید و این تخریب میتواند با آشوب همراه باشد. در مورد انسان نیز این قانون مستثنا نیست. انسان موجودی صاحب اختیار است و مجموعهای از رذایل و فضایل بهصورت بالقوه در وجود او قرار دارد. انسان مختار است و میتواند انتخاب کند؛ اما اگر مسیر خطا را در پیش بگیرد، باید بهای آن را بپردازد و تمام مسیرهای ضد ارزشی را که طی کرده است، بهآرامی بازگردد و اصلاح کند.
تأثیر وادی نهم روی من
تأثیری که این وادی روی من داشته، این است که اکنون متوجه شدهام بسیاری از مسائلی که در گذشته وجود داشتند و مرا بههم میریختند و شاید روزها حالم را خراب میکردند، هنوز هم وجود دارند و حتی ممکن است بیشتر هم شده باشند؛ اما دیگر مانند گذشته مرا آشفته نمیکنند و بابت آنها حرص نمیخورم.
با آموزش گرفتن از این وادی فهمیدم که مشکلات باید وجود داشته باشند؛ زیرا این مشکلات، نیروهای مکملی هستند که به من کمک میکنند تا به توانایی ارزشمندی به نام نقطه تحمل برسم و بتوانم بر مشکلات و چالشهای زندگی غلبه کنم.
نقطه تحمل همان کلیدی است که هر همسفری باید با دریافت آموزشهای جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ آن را به دست بیاورد تا بتواند به پاداشی که در پیام سفر اول نوید داده شده است، دست پیدا کند.
مورد دیگری که میخواهم به آن اشاره کنم، زمانی است که عزیزانی که در گذشته در این شعبه خدمت میکردند، بهعنوان مهمان یا اسیستانت به شعبه میآیند. وقتی با چهره این عزیزان روبهرو میشوم، آرامش درونی را در وجودشان احساس میکنم. به نظر من، این آرامش میتواند نشانهای از بالا بودن نقطه تحمل آنها باشد.
انشاءالله همه ما بتوانیم با حرکت درست، دریافت آموزشها و تمرین و تکرار، به نقطه تحمل بالاتری برسیم و در مسیر ارزشها قدم برداریم.

مرزبانان کشیک: همسفر صوفیه ، مسافر جعفر
ویرایش و ارسال: همسفر صوفیه ( مرزبان خبری)
عکاس: همسفر نسیم رهجو همسفر زینب ( لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
73