سیزدهمین جلسه از دوره سی و هشتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی میرداماد با استادی راهنمای تازه واردین محترم مسافر عقیل،نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه "وادی نهم و تاثیر آن روی من(وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود)" در روز یکشنبه بیست و چهارم آبانماه ۱۴۰۵ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سلام دوستان، عقیل هستم، یک مسافر.
ابتدا خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در این مکان مقدس حضور داشته باشم. همچنین از ایجنت محترم، مرزبانان عزیز، راهنمای محترمم آقا سعید و نگهبان جلسه تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و از شما عزیزان آموزش بگیرم.
دستور جلسه امروز، وادی نهم است:
«وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.»
تمام قوانین طبیعت و جهان هستی بر اساس قانون ذرهذره و بهتدریج شکل گرفتهاند. هیچ چیزی یکباره به وجود نمیآید و برای رسیدن به هر مرحلهای باید مسیر تدریجی را طی کرد. حتی نیروهای منفی نیز برای پیشبرد اهداف خود از همین قانون استفاده میکنند.
بهعنوان مثال، روز اول نیروهای منفی به من، عقیل، یک سرنگ مواد یا یک پایپ شیشهای ندادند. همهچیز با یک دود شروع شد و بعد از مدتی، کمکم میزان مصرف من به سه وعده در روز رسید.
در مرحله بعد، هنر من این بود که همان سه وعده مصرف را به یک وعده تبدیل کنم؛ بهطوریکه از ساعت چهار بعدازظهر تا چهار صبح مصرف میکردم. نیروهای منفی نیز دقیقاً با همین روش تدریجی و ذرهذره کار خودشان را پیش برده بودند.
روش DST که آقای مهندس به جهان معرفی کردند، برگرفته از همین قانون طبیعت، یعنی قانون ذرهذره و تدریج است. طراحی پروتکل DST نیز بر همین اساس انجام شده و در آن، شناخت نقطه تحمل اهمیت بسیار زیادی دارد.
زمانی که یک فرد مصرفکننده بهعنوان تازهوارد وارد کنگره میشود، از او سؤال میکنیم که چه موادی مصرف میکند، چند وعده در روز مصرف دارد و روش مصرف او چگونه است. این سؤالها برای شناخت وضعیت و نقطه تحمل فرد است تا زمانی که وارد لژیون میشود، راهنمای او بداند با چه شرایطی روبهروست و چه پروتکلی برای او مناسب است.
یک ضربالمثل زیبا میگوید:
«اندکاندک به هم شود بسیار
دانهدانه است غله در انبار.»
آقای مهندس به ما آموزش میدهند که میتوانیم تمام مسائل و چالشهای زندگی را نیز به همین روش، یعنی ذرهذره و بهتدریج، حل کنیم و به جلو حرکت کنیم.
برای مثال، میخواهم از تجربه خودم در کنگره بگویم.
اولین مشارکت من فقط چند کلمه بود. بلند شدم و گفتم: سلام دوستان، عقیل هستم، یک تازهوارد.
بعد از مدتی توانستم بگویم: سلام دوستان، عقیل هستم، یک مسافر.
در مشارکتهای بعدی و در طول سفر اول، کمکم صحبتهایم بیشتر شد و توانستم برداشت خودم را از آموزشهای کنگره بیان کنم. البته همیشه سعی میکردم مشارکتم را کوتاه و مفید بیان کنم تا فرصت مناسبی برای سایر دوستان نیز فراهم باشد.
به نظر من، وادی نهم برای دوستانی که میخواهند مشارکت کردن را شروع کنند، بسیار آموزنده و کاربردی است؛ چون به ما یاد میدهد که لازم نیست از همان ابتدا کار بزرگی انجام دهیم. میتوانیم از قدمهای کوچک شروع کنیم و بهتدریج نقطه تحمل خودمان را بالا ببریم.
حتی در مورد سوگواری و بزرگداشت آقای مهندس نیز آقای دکتر امین اشاره کردند که سوگواری باید بهصورت ذرهذره و تدریجی باشد، نه اینکه یکباره و به شکل سیلآسا انجام شود؛ زیرا ممکن است باعث اختلال در روند طبیعی کارها شود.
در واقع، اگر بخواهیم به آقای مهندس احترام بگذاریم، باید سوگواری و بزرگداشت ایشان همانند بارانی آرام و پیوسته باشد. با این روش، نهتنها به ایشان احترام گذاشتهایم، بلکه به یکی از مهمترین آموزشهای ایشان، یعنی قانون تدریج و ذرهذره، نیز عمل کردهایم.
تجربه دیگری که از این وادی دارم، مربوط به رفتارهایی است که میخواهم از انجام آنها دوری کنم. متوجه شدم برای تغییر این رفتارها باید نقطه تحمل خودم را بالا ببرم.
البته این کار آسانی نیست و به ایمان، پیمان و اجرای آموزشهای وادی هشتم نیاز دارد.
اوایل ورودم به کنگره، در طول جلسه چندین بار از جای خود بلند میشدم و بیرون میرفتم. بعد با خودم فکر کردم که برای شروع بهتر است چند تغییر کوچک در رفتارم ایجاد کنم.
با خودم پیمان بستم که وقتی وارد جلسه میشوم، تا پایان جلسه در آنجا بمانم، با فردی که کنارم نشسته صحبت نکنم، به حرمتهای کنگره با دقت گوش بدهم، قوانین را رعایت کنم و نظم و انضباط جلسه را بر هم نزنم.
در این مسیر، از الگوها و آموزشهای راهنمای محترمم بسیار استفاده کردم. به رفتار ایشان دقت میکردم و میدیدم که چگونه در جلسات حضور پیدا میکنند، چقدر به نظم و انضباط اهمیت میدهند و چگونه قوانین کنگره را رعایت میکنند.
در اینجا میخواهم به یک شعر معروف از سعدی اشاره کنم:
«گلی خوشبوی در حمام روزی
رسید از دست محبوبی به دستم
بدو گفتم که مشکی یا عبیری
که از بوی دلاویز تو مستم
بگفتا من گِلی ناچیز بودم
ولی مدتی با گل نشستم
کمال همنشین در من اثر کرد
وگرنه من همان خاکم که هستم»
این شعر بهخوبی تأثیر محیط و همنشینی را بر انسان نشان میدهد.
من هم با الگو گرفتن از راهنمای محترمم و آموزشهایی که از ایشان گرفتم، توانستم بهتدریج تغییر کنم. ابتدا تصمیم گرفتم تا پایان جلسه حضور داشته باشم و با بالا بردن نقطه تحمل خودم، کمکم به آرامش و آسایش بیشتری برسم.
هرچه نقطه تحمل من بالاتر میرفت، ذرات ناخالصی که در نفس من وجود داشتند، بیشتر شروع به ریزش میکردند و من به آرامش بیشتری میرسیدم؛ زیرا وقتی انسان به آرامش میرسد، تفکرش نیز بهتر میشود.
در پایان مشارکتم میخواهم بگویم که کنگره یک روش الگویی است. آقای مهندس ابتدا خودشان قدم برمیداشتند و آن مسیر را تجربه میکردند، سپس همان آموزشها را به دیگران منتقل میکردند.
یکی از آخرین آموزشهایی که از ایشان دریافت کردم، این بود که با باور و امید به زندگی نگاه کنیم.
همچنین این جمله برای من بسیار تأثیرگذار است:
«درختان ایستاده میمیرند»
یعنی انسان باید تا آخرین لحظه زندگی، از تلاش و حرکت بازنایستد و با امید به مسیر خود ادامه دهد.
آقای مهندس نیز همواره با تلاش و کوشش خود، این آموزش را در عمل به ما نشان دادهاند.
به قول آیه شریفه قرآن:
«وَأَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى»
یعنی برای انسان چیزی جز حاصل تلاش و کوشش خودش وجود ندارد.
از اینکه به صحبتهای من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.


سی دی هفته: نگهبان
دستور جلسه هفتگی: وادی نهم و تاثیر آن روی من(وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود)
سیدی های مرتبط با دستور جلسه: تحمل، صبر، زمان، وادی نهم
نگارش: مسافر یعقوب لژییون 26
ویرایش: مسافر مسعود لژیون 5
صوتی: مسافر امید لژیون 16
عکس: مسافر علی لژیون 4
مرزبان خبری: مسافر محمد رضا
تنظیم و ارسال: مسافر مهدی لژیون 17
تقدیم به نگاه زیبایتان
نمایندگی میرداماد اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
731