جلسه سیزدهم از دوره پنجم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گلبهار به استادی راهنما همسفر سمانه، نگهبانی همسفر مهسا و دبیری همسفر فهیمه با دستور جلسه دستور جلسه این هفته «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا میکند.)» روز یکشنبه ۲۴ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد
ممنون و سپاسگزارم. اول از همه میخواهم یادی کنم از آقای مهندس که هر آنچه امروز دارم و آن آرامش نسبی که در زندگیام جاری است، مدیون ایشان، آموزشها و دستاوردهایشان هستم. همچنین از راهنما همسفر مریم بابت دعوتشان، از ایجنت همسفر انسیه و از نگهبان جلسه که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم، سپاسگزارم.
اما دستور جلسه امروز، وادی نهم است: «نیرویی که از کم شروع میشود و به درجه بالا و بالاتر میرسد، نقطه تحمل پیدا میکند.» به نظر شخصی من، تمام وادیها یک صور آشکار و یک صور پنهان دارند. صورآشکار وادیها مطالبی است که آقای مهندس در متن وادی خیلی شیوا و رسا برای ما بیان کردهاند، اما صور پنهان وادیها مطالبی است که بسیار عمیقتر است، نیاز به درک و فهم بالاتری دارد و مستلزم تفکر عمیقتر است؛ تفکری که باز هم برگرفته از خود همان وادی است.
پیام وادی نهم بیان میکند که این پیام برای کسانی است که به درجهای از تفکر و اندیشه رسیدهاند که میخواهند روی نفسشان کار کنند و آن را به درجات بالاتر برسانند. این رسیدن به درجات بالاتر نفس، کار هر کسی نیست و نیازمند یک تفکر و اندیشهی عمیق است. این تفکر عمیق، لازمهاش طی کردن مراحلی است؛ اول از همه برای اینکه تفکرمان عمیق شود، باید نگاهمان به جهان هستی و آنچه خداوند آفریده، وسیع و عمیق باشد. در متن پیام هم آمده است که باید به آنچه در آسمانها و زمین بنا و خلق شده، نگاه دقیقی داشته باشیم. وقتی نگاهمان به مخلوقات و جهان هستی دقیق باشد، تکتک موجودات را حس میکنیم و وقتی حس کردیم، ایمانمان روزبهروز افزایش مییابد. آنگاه است که دیگر دست به کارهای ناگهانی، نابهنجار و کارهایی که به ناخالصی و ضدارزش ختم شود، نمیزنیم. قطعاً کارهایی را انتخاب میکنیم که جز فرامین الهی نباشد؛ به دنبال دستورات خداوند هستیم و آنها را به اجرا درمیآوریم.
در این مسیر که قدم میگذاریم و کارهای ارزشی و مثبت را انتخاب میکنیم، قطعاً نیروی منفی هم بیکار نمینشیند و با عناوین مختلف سعی میکند سد راه ما شود. اما ما آموختهایم که به عنوان نیروی مکمل به آن نگاه کنیم؛ نیرویی که از طرف خداوند بر سر راه من قرار گرفته تا مرا کامل و قوی کند تا با پشت سر گذاشتن آن، آموزش کامل دریافت کنم و قویتر شوم. اینها همه فراز و نشیبهایی است که من باید در مسیر تکاملی خود طی کنم. شاید این سؤال برای همه ما پیش بیاید که: «چرا این همه سختی در زندگی ما وجود دارد؟» با توجه به اینکه در این ۷ سال در کنگره آموختهام هرچه زودتر مسیر را طی کنم تا به آن نقطهای برسم که از آن انشعاب پیدا کردهام، جواب این است که پاداش و مزد من در انتهای این مسیر، ظرفیتهای لازم در وجودم و حسهای خوب و نابی است که تجربه میکنم. این همان نقطه تحملی است که در درون من رشد میکند و بالا میرود.
این بالا رفتن نقطه تحمل باعث میشود دیگر روی خواستههایم پافشاری نکنم. اگر دنبال آرامش هستم، دیگر نمیخواهم از هر راهی به آن برسم. قدر این موهبت الهی را میدانم، چون یکشبه به دستش نیاوردهام و سختی زیادی برایش کشیدهام. پس نقطه تحمل خود را در مسائل منفی پایین میآورم و در مسائل مثبت بالا میبرم. برای رسیدن به آرامش، در نظر دارم که این آرامش به مرور زمان و با آموزش، تجربه و تفکر عمیق به دست میآید؛ این میشود تیتر وادی نهم.
خدا را شکر که کنگره ۶۰ بستر مناسبی است تا تکتک ما همسفران بتوانیم در این جایگاه قرار بگیریم و اینها را تجربه کنیم. تجربهای که اکثر ما از این وادی داریم، شرکت در لژیون سردار است؛ که به نظر من در آنجا ظرفیتها ایجاد و بالا میرود، نقطه تحمل افزایش مییابد و در نهایت به بخشش، انفاق، ازخودگذشتگی و آن عشق بلاعوضی ختم میشود که اعضای لژیون سردار پیدا میکنند. تمام این گفتهها میسر نمیشود مگر با ایمان قلبی به اینکه، همانطور که آقای مهندس فرمودند، در این دنیا و جهان هستی، هیچچیز مفت و مجانی به ما داده نخواهد شد.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر سعید
عکاس: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)
تایپیست: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی گلبهار مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
69