جلسه سیزدهم از دوره هفدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، ویژه آقایان مسافر نمایندگی قائمشهر، روزهای یکشنبه با استادی مسافر فریبرز، نگهبانی مسافر عسگری و دبیری مسافر رحمان با دستور جلسه «وادی نهم و تاثیر آن روی من» مورخ 24 آبان ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، فریبرز هستم، یک مسافر.
دستور جلسه این هفته وادی نهم است؛ یعنی: «وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالاتر و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.»
موضوع بسیار جالبی است. حدود یک سال پیش، آقا محمود هنربخش پیام زیبایی را در جایگاه استادی خواندند که بسیار به دل من نشست. دوست دارم امروز این پیام زیبا را برایتان بخوانم.
«پیام برای کسانی که به دنیایی تازه قدم نهادند و به خویش خویشتن توجه مینمایند: بر شما واجب و ضروری است که از سخن به نقطه عمل حرکت بنمایید و بر زمین و سما توجه کنید و با اندیشه ژرف خود به رحمت ماوراء ایمان راسخ داشته باشید و بدانید پاداش شما دست همیاری شما را خواهد داد. آنگاه بذر نیکو بکارید و تخم و دانه باارزش بپاشید؛ هم قوت کافی و هم سایهبانهایتان برافراشته خواهد شد. پس آن کنید که فرمان است.»
هر انسانی در طول زندگی خود دو نیرو را به همراه دارد؛ نیروی شر و نیروی خیر. از آنجایی که نیروی شر برای پیشروی و بالا بردن نقطه تحمل، اصلاً احتیاجی به آموزش، تجربه و استاد ندارد، بهراحتی توانست مرا به مدت ۲۰ سال در دنیای تاریک اعتیاد نگه دارد.

همیشه به دنبال راهی بودم تا بتوانم از این منجلاب و از دستان نیروی اهریمنی نجات پیدا کنم. خدا را شاکرم که با کنگره ۶۰ آشنا شدم و با حضورم در این مکان، نور امیدی بر زندگی من تابید. اکنون نزدیک به یک سال است که توانستهام با آموزشهای کنگره ۶۰ از چنگال دیو اعتیاد آزاد و رها شوم.
من در اوایل سفرم مفهوم این وادی را بهدرستی درک نکرده بودم و همین موضوع باعث شده بود که مسیر را اشتباه بروم. اگر کمکها و صحبتهای آقا مهران، راهنمای محترمم نبود، امکان داشت سفرم خراب شود.
نقطه تحمل با آموزش و نوشتن سیدیها، حرکت در مسیر DST و رعایت فاکتور زمان، بیشتر و بیشتر میشود. رسیدن به این نقطه تحمل تنها با فرمانبرداری امکانپذیر است.
من در بدو ورودم به کنگره، فاکتور زمان را رعایت نمیکردم و همین موضوع باعث شد تجربهای به دست بیاورم که احتمال تکرار این اشتباه را در سفر دوم برایم کمتر میکند. راهنمایم به من گفته بود که اشتباهات و دستاندازهای سفر اول، مسلماً بر سفر دوم هم تأثیر خواهند گذاشت؛ بنابراین باید با غیرت و همت بیشتری سفرم را طی کنم و همان رهجویی شوم که راهنمایم انتظار دارد.
میخواهم بتوانم زندگی سالمی در کنار خانوادهام داشته باشم. آقا مهران همیشه به ما میگفتند که باید نگهبان زندگی خودتان باشید. یک نگهبان باید قوی باشد. نمیشود نگهبانی هنگام انجام وظیفه چرت بزند یا نسخ چیزی یا مادهای باشد.

یک مسافر باید نقطه تحمل خود را در تمام امور زندگی بالا ببرد؛ یعنی آنقدر در زندگی قوی و باظرفیت باشد که حتی در سادهترین مسائل، مثل در ترافیک ماندن یا مواجه شدن با مشکلات روزمره، تعادل خود را حفظ کند و هر روز در برابر اتفاقات جاری زندگی، نقطه تحمل بیشتری پیدا کند.
البته رسیدن به این جایگاه امکانپذیر نخواهد بود، مگر با فرمانبرداری، گوش سپردن به صحبتهای راهنما و رعایت قوانین و حرمتهای کنگره ۶۰. در این صورت است که هر مسافری میتواند نگهبان و مدیر زندگی خودش باشد.
ممنونم که با سکوت به مشارکتم گوش دادید.
تایپ و ویراستاری : مسافر عباسعلی، لژیون دوم
عکس : مسافر محمد، لژیون دوم
ارسال مطلب : مسافر امید، لژیون سوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
100