پنجمین جلسه از دوره هفتم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهد با استادی مسافر ایمان، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافرحسن با دستور جلسه « وادی نهم وتاثیر آن روی من » یکشنبه ۱۴۰۵/۰۸/۲۴ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز شد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان ایمان هستم یک مسافر
خدا را شاکر و سپاسگزارم که امروز هم لیاقت این را داشتم که در جمع شما عزیزان در کنگره ۶۰ حضور داشته باشم. جا دارد از ایجنت شعبه و راهنمای درمانم، عباس آقا، تشکر و قدردانی کنم که من را لایق دانستند تا در این جایگاه بنشینم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. همچنین از گروه مرزبانی و تکتک شما عزیزان ممنون و سپاسگزارم. در مورد دستور جلسه امروز، «نقطه تحمل»، به نظر من وقتی نیروها از کم شروع میشوند و بهتدریج به درجات بالا و بالاتری میرسند، نقطه تحمل به وجود میآید. به اعتقاد من، نقطه تحمل در تمام سطوح زندگی میتواند هم به انسان کمک کند و هم به او آسیب برساند. اگر بخواهم تجربه شخصی خودم را در این زمینه بیان کنم، اولین باری که مواد مخدر مصرف کردم، کاملاً در خاطرم هست؛ چون حالم بسیار بد شد. مقدار مصرف من در همان روز اول بسیار ناچیز بود، اما همان مقدار کم باعث شد کارم به درمانگاه بکشد. چرا چنین اتفاقی افتاد؟ چون بدن من هنوز تحمل آن حجم از مواد را نداشت و نقطه تحملش پایین بود. اما بهمرور زمان و با گذشت ماهها و سالها که مصرف مواد را ادامه دادم، نقطه تحمل بدنم نسبت به مواد مخدر بالا رفت؛ بهطوریکه در اواخر مصرف، قبل از ورود به کنگره، میزان مصرف روزانهام به چهار تا پنج گرم شیره و تریاک خوراکی رسیده بود. این موضوع نشان میدهد که چرا در روز اول با مقدار بسیار ناچیزی از مواد آن حال بد به من دست داد، اما پس از سالها مصرف مداوم، میتوانستم روزانه آن حجم از مواد را وارد بدنم کنم. دلیلش این بود که نقطه تحمل بدنم نسبت به مواد مخدر بالا رفته بود و بدنم به حضور آن مقدار مواد عادت کرده بود.
بنابراین، نقطه تحمل هم در مسیر ضد ارزشها میتواند به انسان آسیب بزند و هم در مسیر ارزشها میتواند به او کمک کند. اگر بخواهم ابتدا از آسیبهای پایین بودن نقطه تحمل در زندگی خودم صحبت کنم، باید بگویم قبل از ورود به کنگره، در خانواده و در ارتباط با همسفر و فرزندانم، تحمل هیچگونه انتقادی را نداشتم. یعنی نقطه تحمل من در برابر انتقاد بسیار پایین بود. این موضوع فقط به خانواده محدود نمیشد و در محیط کار و سایر ارتباطات اجتماعی هم همین وضعیت را داشتم. معمولاً یک فرد مصرفکننده تنهایی را خیلی دوست دارد. تجربه شخصی من هم همین بود. دوست داشتم در همان مکانی باشم که مواد مصرف میکردم و در کنار همان افرادی قرار بگیرم که در آن محیط حضور داشتند. با افکار و احساسات اشتباهی که داشتم، تصور میکردم آنجا جای خوبی است و به من انرژی و لذت میدهد. اما بهمحض اینکه وارد خانه میشدم، با کوچکترین صحبت همسفرم به هم میریختم. مثلاً وقتی از من میپرسید: «کجا بودی؟ چرا دیر آمدی؟» جبهه میگرفتم؛ درحالیکه ممکن بود یک همسر در شرایط عادی، چنین سؤالی را کاملاً طبیعی از همسرش بپرسد. من دوست داشتم وقتی به خانه میآمدم، روی کاناپه دراز بکشم، کنترل تلویزیون دستم باشد و در حال و هوای خودم باشم. تحمل اینکه خانوادهام از من درخواستی داشته باشند، برایم بسیار سخت بود. این پایین بودن نقطه تحمل در محیط کار هم آسیب زیادی به من زده بود.
در دوران مصرف، دیرتر از همه وارد محل کار میشدم و به بهانههای مختلف دوست داشتم زودتر از همه آنجا را ترک کنم. از طرفی، بهدلیل نوع شغلم با اربابرجوع سروکار داشتم. گاهی کوچکترین انتقادی که از من میشد، مثلاً اگر کسی میگفت چرا فلان قسمت اینگونه است، بلافاصله جبهه میگرفتم و پرخاشگری میکردم؛ چون تحمل اینکه کسی از من انتقاد کند، نداشتم. حتی یکی دو بار کار به شکایت، کلانتری و دادگاه کشیده شد. در نهایت، مسئولان محل کار متوجه شرایط من شده بودند و به من گفتند که دیگر در آن قسمت با اربابرجوع سروکار نداشته باشم. یک اتاق جداگانه در اختیارم قرار دادند تا بهتنهایی در آنجا باشم. بهنوعی شرایط را طوری تنظیم کرده بودند که فقط در محل کار حضور داشته باشم؛ چون متوجه شده بودند مشکل من چیست. اما برای اینکه انسان بتواند نقطه تحمل خودش را بالا ببرد، به نظر من روش معجزهآسای DST که جناب مهندس آن را کشف و ابداع کردند، میتواند در تمام مسائل زندگی به ما کمک کند؛ نهتنها برای قطع مصرف و درمان اعتیاد، بلکه برای تغییر و اصلاح بسیاری از رفتارها و ویژگیهای شخصیتی. اگر بتوانم از این روش و آموزشهای آن برای بالا بردن نقطه تحمل خودم در زندگی و سایر مسائل استفاده کنم، قطعاً نتایج بسیار خوبی خواهم گرفت. در پایان میخواهم به این موضوع اشاره کنم که چون در طول روز با مردم عادی جامعه سروکار دارم، متأسفانه میبینم حال بسیاری از مردم در بیرون از کنگره خوب نیست و به قول خودمان، خراب است.

شاید یکی از دلایل آن این باشد که بسیاری از افراد توانایی تحمل فشارهای مختلف زندگی را ندارند؛ فشارهای اقتصادی، روحی، روانی و مشکلات دیگری که ممکن است برای هر انسانی در جامعه به وجود بیاید. بالا بردن و درمان نقطه تحمل، کار سادهای نیست و به زمان نیاز دارد. همانطور که درمان اعتیاد ما یکشبه اتفاق نیفتاد و با پلههای منظم و بهتدریج مواد مصرفی خود را کاهش دادیم، به نظر من نقطه تحمل هم باید پلهپله و اندکاندک بالا برود و به تعادل برسد. در پایان از عباسآقا، راهنمای عزیزم، تشکر میکنم. از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، ممنون و سپاسگزارم.
مرزبان خبری: مسافر مهدی
عکاس: مسافر محمد لژیون ششم، تایپ: مسافر مهدی لژیون یکم، مسافر محمد لژیون ششم
ویراستاری و ارسال خبر: مسافر مرتضی لژیون یکم
گروه سایت نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
68