سلام دوستان سودابه هستم همسفر
من از وادی نهم یاد گرفتهام که باید نقطه تحمل خودم را بیشتر کنم و صبر داشته باشم، در مقابل مشکلات صبوری کنم، تا به نتیجه دلخواه برسم. وادی نهم به من میگوید وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا میشود، یعنی اینکه؛ اگر خداوند مشکلی را سرراه من قرار داده و سرنوشت من اینگونه رقم خورده است، من قبل از اینکه به دنیا آمده باشم این سرنوشت را قبول کردهام، دیدهام، پذیرفتهام و باید در این مقصد نقطه تحمل خودم را زیاد کنم و مشکلات و مسائلی که سر راه من است را پذیرا باشم و از آنها با صبوری رد شوم، مشکلات خودم را به گردن دیگری نیندازم و دیگران را مقصر ندانم. در این وادی یاد گرفتهام در مقابل مشکلات نقطه تحمل بالایی داشته باشم، در برابر ناراحتیها سکوت کنم تا در هنگام عصبانیت حرفی نزنم که جبران آن برایم سخت باشد؛ اگر هیچ مشکلی در زندگی برای من رخ نمیداد و همهچیز بر وفق مراد من بود معنی درد و غم را نمیفهمیدم و ادامه زندگی برای من ناممکن بود. حل مشکلات یعنی تاریکیها را تجربهکردن و از روشناییها لذتبردن.
در این دستور جلسه قصد دارم این مقوله را از نظر نقطه تحمل یا وادی نهم مورد بررسی قرار دهیم و یا سخن بهتر، وادی نهم میخواهد مسئله اعتیاد و آسیبهای وارد شده و چگونگی اصلاح و بازسازی آنها را از زاویه نقطه عمل مورد کاوش و بررسی قرار دهد. وقتی از نقطه عمل صحبت میکنیم همانگونه که واژه عمل، به زیبایی تمام به ما میگوید یعنی عمل، یعنی توان پذیرش و حمل، از سوی دیگر در کنار کلمه عمل از کلمه نقطه استفاده شده است یعنی کوچکترین تغییری میتواند نقطه مذکور را جابهجا کند و به تبع آن همهچیز دچار دگرگونی شود. ماخوشبختترین انسانهایی هستیم که انتخاب شدهایم تا بتوانیم وارد کنگره شویم و به خودشناسی، جهانبینی برسیم و با درست عملکردن، آموزشها، یادگرفتن و درست تفکرکردن زندگی بهتری بسازیم. من اولین حس خوبی که با ورودم به کنگره تجربه کردم سلامتی افرادی بود که درگیر موادمخدر بودند. مواد خانمانسوز است و زندگی را نابود میکند. افرادی که استاد جلسه بودند، در صحبتهای خود گفته بودند ما؛ حتی توان اينکه از روی صندلی بلند شویم و خودمان را معرفی کنیم، نداشتیم؛ ولی امروز روزی است همین افراد به سلامتی رسیدهاند، راهنما شدهاند و دیگران را با آموزشهایی که کنگره داده است نجات میدهند و خدمت به خلق میکنند و زندگی افراد را از این بلای خانمانسوز نجات میدهند. باید تفکر کنیم و صبور باشیم و نقطه تحمل بالایی داشته باشیم تا به آرامش برسیم.
سلام دوستان فهیمه هستم همسفر
من شخصاً وادیها را خیلی دوست دارم و هر کدام از آنها یک درس به من میدهند و من را یک پله به خودم و خالقم نزدیکتر میکنند. وادی اول را که خواندم متوجه شدم اول باید در مورد هر چیز، کار و یا هر حرکتی تفکر کنم تا وادی نهم که در مورد نقطه تحمل میگوید؛ اگر من به هر کدام از وادیها عمل کرده باشم الآن آن نقطه تحمل در من شکل گرفته و زیاد شده است؛ ولی اگر فقط آنها را نوشته باشم، تأمل و تفکری روی آنها نداشته باشم، هیچ تغییری در من بهوجود نیامده است. شاید آمدن من به کنگره فقط برای گذراندن وقت بوده باشد، نه تغییر و رهاشدن از آن جهل و ناآگاهی؛ ولی من خدا را هزاران هزار بار شکر میکنم که کنگره و آقای مهندس را سر راه من قرار دادند و باعث شد من تغییر کنم، تغییر من از یک صحبت آقای مهندس که در ابتدای هر سیدی و وادی میگفتند، خواهش میکنم برای رهایی خودمان از دست نیرومندترین دشمن خودمان که جهل و ناآگاهی خودمان است چهارده ثانیه سکوت کنیم؛ چون من هیچوقت نمیتوانستم سکوت کنم و باید حرف خودم را میزدم و اگر تحمل میکردم و چیزی نمیگفتم باعث نابودشدن خودم از درون میشد و با خودم خودخوری میکردم؛ چرا جوابش را ندادم؛ چرا دعوایش نکردم؛ چرا با او بحث نگرفتم و خیلی چراهای دیگر و این جمله آقای مهندس برای من خیلی جالب بود و باعث بالارفتن نقطه تحمل در من شد؛ چون من قبل از کنگره با کوچکترین حرفی بهم میریختم، وارد بحث میشدم و این باعث اذیت، رفتن و سقوط من در تاریکیها میشد. برای اینکه تحمل من کم بود، صبر نداشتم؛ ولی با آمدن به کنگره و پلهپله جلورفتن باعث رهایی من از تاریکی و ضدارزشها شد. خوب وادی نهم به من فهماند که؛ اگر نقطه تحمل کم باشد میتواند باعث سقوط فرد شود و اگر بالا رود میتواند باعث صعود او شود. من این را مدیون آموزشهای آقای مهندس هستم و از ایشان میخواهم که ما را در آن بعد از زندگیشان هم فراموش نکنند.
رابط خبر: همسفر آفریده رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنماهمسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلیخان کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
108