English Version
This Site Is Available In English

یاد گرفتم که سیگار مچاله نکنم، تنفر و دشمنی در آن نگذارم و آن را نشکنم

یاد گرفتم که سیگار مچاله نکنم، تنفر و دشمنی در آن نگذارم و آن را نشکنم

دومین جلسه از دور سیزدهم جلسات ویلیام وایت، بوستان ولایت؛ با استادی مسافر نیکوتین محسن، نگهبانی مسافر نیکوتین وحید و دبیری مسافر نیکوتین محمدرضا، با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» در روز جمعه مورخ 22 آبان‌ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۰۷:۰۰ صبح آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان محترم و دبیرشان سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من گذاشتند تا امروز اینجا بنشینم و به شما عزیزان خدمت کنم. از راهنمای خوب خودم هم واقعاً تشکر می‌کنم، چون بنده را لایق دانستند که اینجا بنشینم و آموزش بگیرم. همچنین جا دارد از آقای علی کریمی، راهنمای محترم برادرم، تشکر کنم؛ کسی که واقعاً با صبر و حوصله توانست برادرم را به رهایی برساند. ایمان من به کنگره از رهایی برادرم شکل گرفت.
دستور جلسه، روش DST است و امروز درباره سیگار صحبت می‌کنیم. صبح که داشتم می‌آمدم، به قد و قواره سیگار فکر می‌کردم: موجودی چند سانتی‌متری با وزنی چند گرمی. این صور آشکارش بود، اما صور پنهانش برای من موجودی دو متر و بیست‌سانتی با وزن صد و هفتاد تا صد و هشتاد کیلوگرم بود.
قبل از کنگره خیلی تصمیم گرفتم سیگار را ترک کنم و بارها با آن سرشاخ شدم. تا می‌آمدم بروم زیر یک خمش را بگیرم، از بالا به من نگاه می‌کرد، می‌خندید و می‌گفت: «سعی خودت را بکن، جوان، ولی حریف من نمی‌شوی.» واقعاً هم حریفش نمی‌شدم. رکورد ترک‌های من یک‌روزه و د‌وروزه بود، تا پنجاه روز هم رسیده بود، ولی انگار آن ترک‌ها دلیل اصلی‌اش من نبودم و خواست من نبود. دلیلش این بود که وقتی بعد از آن دوباره می‌خواستم سیگار اول را بکشم، برایم مزه بیشتری داشت؛ یعنی آن ترک به این قضیه مشروعیت داده بود. این عمل که مثلاً چند روز نکشم و بعد دوباره بکشم، برایم حالت قشنگی پیدا کرده بود. بارها با این موضوع سرشاخ شدم، ولی هیچ‌وقت موفق نشدم و واقعاً نتوانستم از آن دل بکنم.
تا زمانی که به کنگره آمدم و دیدم بستر کنگره برای من آماده است: آموزش‌دهنده بسیار خوب، متون آموزشی بسیار خوب و زمینه‌ای کاملاً فراهم.شروع کردم وارد شدم، اما بعد هشت ماه دوباره سیگار کشیدم؛ هشت ماه در سفر سیگار بودم. وقتی سیگار را خراب کردم، یک نگاه و بازنگری به گذشته خودم کردم و با خودم گفتم: «اینجا که همه‌چیز فراهم است و همه‌چیز مهیاست، من چه چیزی را جا گذاشتم که در این هشت ماه دوباره دارم سیگار می‌کشم؟» دیدم چیزی را در مغزم درست نکرده‌ام و چیزی را در قلبم درست نکرده‌ام. از درون، هنوز وقتی کسی سیگار می‌کشید چشمم دنبال آن سیگار بود؛ وقتی فیلمی می‌دیدم و کسی سیگار روشن می‌کرد، روحم پرواز می‌کرد و اعصابم به‌هم می‌ریخت. من هنوز این را در آن هشت ماه سفر جا گذاشته بودم.
دوباره آمدم و اعلام خرابی کردم و از نو سفر کردم. خدا را شکر الان چند روزی است که آزاد و رها هستم.
یک چیزی را در برخورد با سیگار خوب تجربه کردم: سیگار موجودی است که گفتم صد و هفتاد کیلو برای من وزن دارد، و آب و دونش را خودم داده بودم؛ خودم آن‌قدر قوی‌اش کرده بودم. هر موقع هم می‌آمدم با آن مبارزه کنم، شکست می‌خوردم. اینجا دکتر امین و مهندس، نکته خوبی به ما یاد دادند. گفتند اگر می‌خواهید با حریفی مقابله کنید، در حقه‌های نفس خیلی قشنگ ذکر کردند که باید دنبال آگاهی و دانش باشید. من همان کمبود آگاهی و کمبود دانش را داشتم.
بعد خیلی جالب بود؛ زمانی که در درمان سیگار بودم، عموم نشسته بود و صحبت می‌کرد. می‌گفت ما دوستی داشتیم که خیلی بزن‌بهادر و اهل دعوا بود و کل محل را می‌زد. می‌گفت دو محله بودیم که همیشه با هم دعوا داشتیم. وقتی از محله‌های دیگه آمدند تا این رفیق ما را ببینند، پسری با قد یک و نیم آمد و گفت: «آقا این چه صحبتی است؟ چرا شر درست می‌کنید و چقدر دعوا می‌کنید؟ بگذارید من با رفاقت کار را تمام کنم.» می‌گفت وقتی دست انداخت گردن دوستمان و سوار موتور شد و رفت، ما دیدیم دو زانوی شهرام روی زمین خورد؛ نگو شاهرگش را زده بود.
نکته مثبت این قضیه برای من، بی‌آنکه به معنی و مفهومش کاری داشته باشم، این بود که اگر می‌خواهید با هیولایی مثل سیگار مواجه شوید، فقط به اطلاعات، آگاهی و دانش نیاز دارید. من دیگر یاد گرفتم که سیگار مچاله نکنم، تنفر و دشمنی در آن نگذارم و آن را نشکنم؛ بلکه خیلی محترمانه با آن برخورد کنم و بگویم: «آقا تا الان با من رفاقت کردی؛ از الان به بعد دیگر به تو نیازی ندارم.» مطمئناً دیگر هم دنبالم نخواهد آمد.
خیلی ممنون که به صحبتم گوش کردید.

سایت نمایندگی بوستان ولایت 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .