سومین جلسه از دور چهل و هشتم از کارگاه آموزشی عمومی ، خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران آقا به نمایندگی لویی پاستور با استادی راهنمای محترم آقا سعید و نگهبانی مسافر اکبر و دبیری مسافر علیرضا با دستور جلسه « بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان » ، در روز شنبه مورخ 23 آبان 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.
.jpg)
سلام دوستان، سعید هستم، مسافر.
خدا را شکر میکنم که یک بار دیگر این فرصت فراهم شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و با شما صحبت کنم. از نگهبان جلسه و دبیر محترم تشکر میکنم. همچنین از سعید عزیز سپاسگزارم که فرصت حضور در این جایگاه را در اختیار بنده قرار دادند.
بدترین اتفاقی که میتوانست برای ما و کنگره بیفتد، همین اتفاقی بود که برای جناب مهندس رخ داد؛ اتفاقی که اصلاً تصور نمیکردیم به این زودی با آن روبهرو شویم. اما آنچه اهمیت دارد، این است که بتوانیم راه ایشان را ادامه دهیم.
در سیدی «صورتمسئله اعتیاد» آقای مهندس، در پایان جلسه از اعضا خواستند که وقتی مشارکت می کنند از تجربه خودمان صحبت کنیم و مطالب قلمبه سلمبه بکار نبریم. به نظرم چه چیزی بهتر از اینکه هرکدام از ما تجربه شخصی خودمان را بیان کنیم؟
به این فکر کردم که واقعاً باید قدر جایگاهی را که امروز در آن قرار داریم، با تمام وجود بدانیم.
من یک بار دیگر هم در روزهای ابتدایی پس از درگذشت آقای مهندس، استاد جلسه بودم؛ اما آن زمان نتوانستم آنطور که باید، مطالب را منتقل کنم. الان هم فکر نمیکنم بتوانم حق مطلب را ادا کنم؛ چون دستاوردهای آقای مهندس واقعاً عظیم، ارزشمند و قابل احترام هستند. دستاوردهایی که شاید تصور انجام آنها برای بسیاری از افراد دشوار بود، اما ایشان توانستند به آنها جامه عمل بپوشانند.
.jpg)
وظیفه منِ سعید، در جایگاهی که امروز قرار گرفتهام، این است که بتوانم تجربه سفر خودم را به یک سفر اولی منتقل کنم؛ به کسی که با ناامیدی وارد کنگره میشود و در دنیای تاریکی خودش تصور میکند هیچ روزنهای برای بیرون آمدن از آن وجود ندارد.
امروز میخواهم از تجربه خودم بگویم. وقتی به روز اولی که با آن وضعیت خراب وارد کنگره شدم فکر میکنم، یادم میآید که روزی روی یکی از صندلیهای کنگره، در آکادمی نشسته بودم و اصلاً تصور نمیکردم روزی چنین اتفاقی در زندگیام بیفتد و بتوانم در چنین جایگاهی قرار بگیرم.
سعید امروز، خودش یکی از دستاوردهای آقای مهندس است. همه ما میتوانیم نمونهای از دستاوردهای ایشان باشیم.
من کسی بودم که در تاریکی و سیاهی زیادی زندگی میکردم. به بچههای لژیون گفتم که پدرم وقتی میخواست پول بشمارد، به من پشت میکرد تا نبینم چقدر پول دارد؛ اما من کارهایی میکردم که امروز حتی از بیان آنها خجالت میکشم. کارهای ضد ارزشیای که واقعاً باعث شرمندگی است.
اما میخواهم به این نکته اشاره کنم که دستاوردهای آقای مهندس فقط به درمان اعتیاد محدود نمیشود. شناخت انسان، شناخت فیزیولوژی انسان، شناخت روح و روان و رسیدن به سلامتی و حال خوش، از جمله دستاوردهای ارزشمند ایشان است.
این حال خوش فقط به منِ سعید داده نشد؛ بلکه به خانواده من و اطرافیانم هم رسید. همسرم، فرزندم، پدرم، مادرم و دوستانم نیز از این تغییر و رهایی بهرهمند شدند. وقتی من رها شدم، در واقع اطرافیان من هم رها شدند.
حرف من با یک سفر اولی این است که وقتی وارد این مسیر میشوی، کافی است خودت را به دست راهنما و آموزشهای کنگره بسپاری و به مسیر اعتماد کنی.
مهندس همیشه میگفتند اگر کسی در مسیر کاهش یا افزایش وزن قرار میگیرد و نتیجه نمیگیرد، قطعاً در جایی از مسیر، کاری را که باید انجام بدهد، انجام نداده است. در درمان اعتیاد هم اگر کسی به نتیجه نمیرسد، باید ببیند کدام قسمت از مسیر را درست طی نکرده است. این روش بارها اجرا و آزمایش شده و امتحان خودش را پس داده است.
من سعید را مثال میزنم؛ کسی که روزی در آن تاریکی زندگی میکرد و حتی نمیتوانست بدون مواد مخدر چشمهایش را باز کند، اما امروز نزدیک به چهارده سال است که به رهایی رسیده و بدون مواد زندگی میکند. امروز با خیال راحت در این جایگاه مینشیند، مورد احترام است و برای شما صحبت میکند.
.jpg)
سعیدی که روزگاری هیچکس او را قبول نداشت و بیرون از کنگره، دیگران به چشم یک مصرفکننده مواد مخدر و حتی یک انگل به او نگاه میکردند.
با توجه به صحبت های آقای مهندس مبنی بر بازگویی تجربه ، من هم امروز خواستم از تجربه خودم صحبت کنم و به این جمله اشاره کنم: «صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است.»
هرکسی که در تاریکی قرار دارد، قطعاً میتواند به روشنایی برسد. کافی است مسیرش را به سمت نور برگرداند و گوشبهفرمان آموزشها باشد تا به آن حال خوش برسد. به دلهایتان شک راه ندهید.
مطمئناً این اتوبوس کنگره، ما را به مقصد خوبی میرساند. فرقی هم نمیکند اول اتوبوس باشیم، آخر اتوبوس، جلو یا وسط آن؛ هرجایی از اتوبوس که باشیم، اگر در مسیر حرکت کنیم، اتوبوس ما را به مقصد میرساند.
امیدوارم همه ما بتوانیم به این درک برسیم، ادامهدهنده راه جناب مهندس باشیم و دستگیر درماندگانی شویم که به کمک ما نیاز دارند. امیدوارم تمام وجودمان وقف خدمتگزاری باشد تا دیگران هم بتوانند به این حال خوش برسند.
ممنونم که به صحبتهایم گوش دادید
ضبط و تایپ: مسافر یاسر (لژیون2)
عکس: مسافر یاسر (لژیون2)
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)
- تعداد بازدید از این مطلب :
121