English Version
This Site Is Available In English

هیچ تغییری بدون زمان، تلاش و استمرار اتفاق نمی‌افتد.

هیچ تغییری بدون زمان، تلاش و استمرار اتفاق نمی‌افتد.

- سلام لطفا به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید.

سلام دوستان، علی هستم، یک مسافر. آخرین آنتی‌ایکس مصرفی من شیره و تریاک. مدت سفرم ۱۱ ماه و ۴ روز. با روش DST و داروی OT، به راهنمایی استاد محترم، آقا رحیم. ورزش، فوتسال و مدت دو سال است که از بند مواد آزاد و رها هستم.

۱. منظور از نقطه تحمل در وادی نهم چیست؟

برداشت من از نقطه تحمل در وادی نهم این است که نقطه تحمل، میزان ظرفیت و توانایی یک انسان برای تحمل شرایط مختلف است. برای مثال، یک ظرف را در نظر بگیرید که یک لیتر ظرفیت دارد. اگر بیشتر از ظرفیت آن آب داخلش بریزیم، آب سرریز می‌شود. به نظر من، این مثال به‌خوبی می‌تواند ظرفیت و نقطه تحمل انسان را نشان دهد. هر انسانی در شرایط مختلف، ظرفیت مشخصی دارد و اگر بخواهد این ظرفیت را افزایش دهد، باید روی خودش کار کند.

۲. چگونه می‌توان نقطه تحمل خود را افزایش داد؟

برای افزایش نقطه تحمل، چه در مسیر ارزش‌ها و چه در مسیر ضد ارزش‌ها، به دو پارامتر مهم نیاز داریم: زمان و تکرار و استمرار. نمی‌توان انتظار داشت که یک‌شبه، یک‌روزه یا حتی در یک هفته، تغییر بزرگی در خودمان ایجاد کنیم. باید زمان بگذرد و با تکرار و استمرار، به‌تدریج ظرفیت خودمان را بالا ببریم. برای مثال، من در حال حاضر به پارک می‌روم و یک تا دو ساعت ورزش می‌کنم؛ اما روزهای اول، ساعت هشت یا نه صبح خسته می‌شدم. بعد از صبحانه، شاید فقط یک ساعت قدم زدن یا ورزش کردن برایم کافی بود. این نقطه تحمل چگونه افزایش پیدا کرد؟ به مرور زمان، شاید طی یک، دو یا سه ماه، با حضور مستمر در پارک و ورزش کردن، توانستم هر هفته حدود پانزده دقیقه یا نیم ساعت به زمان فعالیت خودم اضافه کنم. کم‌کم خستگی‌ام کمتر شد و توانایی‌ام افزایش پیدا کرد. این تجربه به من نشان داد که نقطه تحمل با زمان، تکرار و استمرار بالا می‌رود.

۳. تفاوت نقطه تحمل در مسیر ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها چیست؟

به نظر من، برای بالا بردن نقطه تحمل در مسیر ارزش‌ها، دو پارامتر صبر و استمرار بسیار مهم هستند. البته تلاش هم نقش اساسی دارد. در مسیر ارزش‌ها باید صبر کنیم، تلاش کنیم و به حرکت خودمان ادامه بدهیم. اما در مسیر ضد ارزش‌ها هم ممکن است نقطه تحمل انسان به‌تدریج افزایش پیدا کند، با این تفاوت که نتیجه آن، دور شدن از ارزش‌های انسانی و گرفتار شدن بیشتر در ضد ارزش‌هاست. بنابراین، مهم است که بدانیم نقطه تحمل خود را در چه مسیری افزایش می‌دهیم؛ چون صرف بالا رفتن نقطه تحمل کافی نیست، بلکه جهت حرکت ما هم اهمیت دارد.

۴. چرا برای رسیدن به نقطه تحمل، صبر و استمرار در حرکت اهمیت دارد؟

واقعیتش را بخواهم بگویم، من آدم فراموش‌کاری هستم. گاهی انسان خیلی زود فراموش می‌کند که چه مسیری را طی کرده و چه سختی‌هایی را پشت سر گذاشته است. مثلاً در سفر اول، وقتی چهار پله را درست طی می‌کنم، گاهی یادم می‌رود که در ابتدای مسیر چه شرایطی داشتم و چقدر سختی کشیدم. بعضی وقت‌ها نیروهای اهریمنی سراغ انسان می‌آیند و می‌خواهند این باور را در او ایجاد کنند که دیگر کافی است، رها کن و ادامه نده. اما چیزی که باعث می‌شود انسان از این افکار عبور کند، صبر، حرکت، تکرار و تلاش است. برای رسیدن به قله، نمی‌توان با یکی دو قدم انتظار موفقیت داشت. باید مسیر را ادامه داد و خسته نشد. صبر باید همراه با تلاش باشد و استمرار هم یعنی تکرار یک حرکت درست تا زمانی که به نتیجه برسیم. به نظر من، آموزش گرفتن، ادامه دادن و کم نیاوردن، از مهم‌ترین عواملی هستند که به ما کمک می‌کنند در مسیر بمانیم و از نیروهای بازدارنده عبور کنیم.

۵. وادی نهم چه تأثیری در زندگی شخصی شما داشته است؟

وادی نهم تأثیرات بسیار زیادی در زندگی شخصی من داشته است؛ چه در بحث درآمد و مسائل مالی، چه در ارتباط با خانواده و چه در روابط اجتماعی. من یاد گرفتم که هیچ چیزی یک‌شبه به دست نمی‌آید و برای رسیدن به هر هدفی باید زمان لازم را در نظر گرفت. قبلاً شاید این موضوع را کمتر درک می‌کردم، اما امروز بیشتر به پارامتر زمان توجه دارم. همچنین یاد گرفته‌ام که در برخورد با خانواده و اطرافیان، کمتر عصبانی شوم و اگر حرف یا اتفاقی برخلاف میل من بود، سریع واکنش نشان ندهم. امروز بهتر می‌توانم شرایط را تحمل کنم و قبل از واکنش نشان دادن، کمی فکر کنم. به اعتقاد من، وادی نهم یکی از وادی‌هایی است که در تمام لحظات زندگی به کار انسان می‌آید. هر روز و حتی هر لحظه می‌توانیم نشانه‌های آن را در زندگی خودمان ببینیم و تجربه کنیم.

کلام آخر؟

در انتهای وادی نهم، در کتاب چهارده وادی عشق، بیتی وجود دارد که می‌گوید: «تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف، مگر اسباب بزرگی همه آماده کنیم.» این بیت برای من درس بزرگی دارد. به من یادآوری می‌کند که فقط با حرف زدن نمی‌توان ادعای انجام کاری را داشت. وقتی وارد عمل می‌شویم، تازه متوجه می‌شویم که نقطه تحمل ما چقدر پایین است و برای رسیدن به هدف، چقدر به تلاش، کوشش و آموزش نیاز داریم. نمی‌توان بدون عمل کردن، تجربه کردن و آموزش گرفتن، انتظار داشت که به جایگاه بزرگان برسیم. برای رسیدن به هر جایگاهی، باید اسباب آن را فراهم کنیم. همچنین نمی‌توان یک‌شبه از مسیر ضد ارزش‌ها به مسیر ارزش‌ها رسید. برای رسیدن به عشق، باید از نفرت عبور کرد و این تغییر نیازمند حرکت تدریجی، تلاش و زمان است. یکی از روش‌هایی که من در زندگی خودم تأثیر آن را تجربه کرده‌ام، روش DST است. همان‌طور که در این روش، داروی OT به‌صورت تدریجی و طبق برنامه کاهش پیدا می‌کند، آموزش هم به‌تدریج وارد ظرف وجودی ما می‌شود. من این‌طور برداشت می‌کنم که با ورود آموزش و افزایش دانایی، نادانی‌های ما کم‌کم کنار می‌روند و ظرفیت وجودی ما تغییر می‌کند. نمی‌توانیم یک‌شبه تمام نادانی‌های خودمان را کنار بگذاریم و انتظار داشته باشیم که ناگهان به دانایی برسیم. برای رسیدن به دانایی، باید آموزش بگیریم، تجربه کنیم و به آگاهی خودمان اضافه کنیم. در تمام این مسیر، پارامتر زمان، تلاش، استمرار و تکرار اهمیت بسیار زیادی دارند. هیچ تغییری بدون حرکت و تلاش اتفاق نمی‌افتد و هیچ موفقیتی بدون صبر و استمرار به دست نمی‌آید. در پایان، از همه شما دوستان عزیز که به صحبت‌های من گوش دادید، تشکر می‌کنم. همچنین از تمام عوامل سایت و خدمتگزاران کنگره ۶۰ سپاسگزارم. ممنون از توجه شما.

مصاحبه شونده: مسافر علی

مصاحبه کننده: مسافر علی

تایپ، تنظیم و بارگزاری: هسفر امیررضا

(با تشکر از همگی عزیزان)

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .