سلام دوستان زینب هستم همسفر
ابتدای وادی نهم از شروع مسیری تازه میگوید، مسیر برای آنهایی که به خویشِ خود توجه کردهاند، یعنی خودشان را پیدا کردهاند و به یک نقطه تفکر رسیدهاند که بدی و بد بودن، دیگر بس است، من باید تغییر کنم؛ اگر تا این لحظه اسیر ضدارزشها بودم، مصرف مواد، سیگار یا الکل داشتم، به جسم خودم آسیب رساندهام و یا کارهایی که خداوند در قرآن میگوید دوست ندارد را انجام دادهام، مثلاً دروغ گفتهام، غیبت کردهام، دزدی و .... همه کارهایی که ضدارزش است را انجام دادهام و حال خودم را خراب کردهام، باید به خودم کمک کنم و الان از نقطه سخن یا فقط حرفزدن به نقطه عمل و اجراء کردن حرکت کنم؛ اما کنار گذاشتن اینها به یکباره نمیشود. اینجا باید نقطه تحمل من برای کارهای خوب و ارزشها ذرهذره بالا رود تا ضدارزشها را هم ذرهذره کنار گذارم. برای بالارفتن نقطه تحمل به من کلیدی میدهد و میگوید به زمین و آسمان توجه کن. در قرآن کریم به این نکته اشاره شده است که به زمین نگاه کن، به خلقت شتر نگاه کن، به چگونگی برافراشته شدن آسمان نگاه کن. خداوندی که شتر را با این دقت و ظرافت خلق کرده است، پاهای پهنی که در شنزار فرو نمیرود، گردن بلندی که دوردستها را میبیند و بدنی که میتواند در صحرا آب را برای چندین روز ذخیره کند و در گرما دوام بیاورد و به آسمان نگاه کن که رازهای بینهایتی در آن پنهان شده و عظمت آن را نمیتوان درک کرد.
اگر اينجا اندیشه عمیق و ژرفی داشته باشم، میفهمم که پشت همه اینها حساب و کتابی وجود دارد و خداوند رحمت بیانتهایی دارد، پس بیشتر تلاش میکنم که از ضدارزشها بیرون آیم. اینجا هر قدم که تلاش میکنم از ضدارزشها بیرون آیم، پاداش میگیرم. پاداش من حال خوبی است که دریافت میکنم. باید به آن بذری که میکارم توجه کنم که بذر نیکو و باارزشی باشد یعنی کلام، رفتار و عمل من آن بذری است که من برای خودم کاشتهام؛ اگر تا امروز در زندگیام بذر نیکویی نکاشتهام، الان وقت کاشتن آن است. باید با کلام، رفتار و عمل سالم اول به خودم، بعد به دیگر انسانها یاری رسانم و صلح را پراکنده کنم؛ اگر در مسیر ارزشها باشم و بذر نیکویی بکارم، حتماً در ادامه قوت و خوراک کافی را، چه از جهت مادی و چه از نظر معنوی، خداوند به من میدهد. شاید در ابتدای مسیر مشکلاتی پیش آید که این برای آزمایش ایمان من به این مسیر است. خداوند در من رذائل و فضائل اخلاقی را نهاده است. اینجا محل آزمایش من است که با توجه به قدرت اختیارم انتخاب میکنم که چه باشم. اینجا نقطه تحمل مطرح میشود. این شاید جادوی نیروی منفی است که در مسائل منفی، درست مثل حس سقوط، به سرعت و با لذت نقطه تحمل بالا میرود؛ ولی اینجا که میخواهم برگشت داشته باشم و توبه کنم، بالا رفتن نقطه تحمل برای من مثل بالا رفتن از کوه شاید سخت باشد. باید ذرهذره از مسیر ضدارزشها فاصله بگیرم و مسیر به اشتباه رفته را برگردم. ضدارزشها را نمیتوانم جداجدا کنار بگذارم. مثلاً نمیتوانم دروغ نگویم؛ ولی غیبت کنم. اینها میوه و شاخ و برگ یک درخت هستند که باید با هم؛ ولی به آرامی کنار گذاشته شوند تا نقطه تحمل من بالا رود. نقطه تحمل فقط با آگاهی بالا میرود.
خیلی از آدمها خیلی زود نقطه تحملشان تمام میشود و به اصطلاح زود جوش میآورند. اینجا دانایی و شناخت خودم و انسانهای دیگر به من کمک میکند که زود از کوره در نروم. انسان هرچه داناتر باشد، صبورتر است. آنجایی که من به نقطه آشوب میرسم و دچار هر ضدارزشی از قبیل خشم، حسد، کینه، مصرف موادمخدر و... میشوم، از نادانی من است و نمیدانم که چه آسیبی به خودم میرسانم. باید دائم در حال آموختن باشم، همان توجه به زمین و سماء که اول وادی گفته شد، تا نقطه تحمل من نسبت به ضدارزشها بالا رود، تا اسیر نیروهای منفی نشوم. باید قوی باشم تا شکار نشوم؛ چون این نیروها را خداوند آفریده تا من قوی شوم، درست مثل گوزنهایی که؛ اگر گله شیر و پلنگ نبود، هرگز به این چابکی و سلامتی نمیرسیدند. نیروی منفی برای من نقش مکمل را دارد تا با مبارزه با آن، ذرهذره نقطه تحمل من بالا رود و ظرفیت من بیشتر شود. انسانی که ظرفیت ندارد، نمیتواند مسئولیتهایش را بهخوبی انجام دهد و دنیای اطرافش را خراب میکند؛ حتی اگر یک مسئولیت کوچک داشته باشد، خودش را گم میکند و به دیگران اذیت و آزار میرساند. آنجایی که به نفس خودم نه گفتم و هر خواسته نامعقولی را اجراء نکردم و با دانایی حقههای نفس را شناختم، در مسیر تکامل خواهم بود و ذرهذره ظرفیت پذیرش مسئولیتها را در سیستم هستی به دست میآورم.
رابط خبر: همسفر آفریده رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
ویرایش: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلیخان کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
161