English Version
This Site Is Available In English

آرامش امروزم مدیون آشنایی با کنگره

آرامش امروزم مدیون آشنایی با کنگره

چهاردهمین جلسه از دوره سی‌و‌نهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی نیما‌یوشیج بهشهر به استادی راهنمای محترم مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر منوچهر و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه «روش دی اس  تی و تجربه من از سایر روشها » در روز پنج‌شنبه مورخ 1405/8/21 رأس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مصطفی هستم، یک مسافر.

دستور جلسه‌ی امروز درباره‌ی دی‌اس‌تی و تجربه‌ی من از روش‌های دیگر بود. تلاش می‌کنم این دو موضوع را با هم ادغام کنم تا بتوانیم تجربه‌های بیشتری را با یکدیگر به اشتراک بگذاریم.

دستاوردهای مهندس برای من چیزی جز این نیست که تمام روش‌هایی را که بیرون از کنگره شصت وجود داشت، شخصاً تجربه کردم و همه‌ی آن‌ها به بن‌بست ختم شد. چون زمان محدود است، دوازده روشی را که خودم آزموده‌ام بیان می‌کنم تا مشخص شود راه‌هایی که خارج از کنگره شصت هستند، نتیجه‌بخش نخواهند بود.

روش اول، ترک ناگهانی یا همان «سقوط آزاد» بود که بسیاری از شما نیز آن را تجربه کرده‌اید. روش دوم، رقیق‌کردن مواد با آب بود. تریاک یا هروئین را با آب مخلوط می‌کردم و به تدریج دوز آن را کاهش می‌دادم به این امید که ترک آسان‌تر شود؛ اما این روش نیز بی‌نتیجه ماند و در نهایت به مصرف آب خالص رسیدم بدون آنکه وابستگی از بین برود.

روش سوم، سرم‌تراپی بود. چند روز در بیمارستان بستری می‌شدم و تنها از راه سرم تغذیه می‌کردم. باور پزشکان این بود که مواد مخدر از طریق ادرار از بدن خارج می‌شود؛ اما این راه هم قطعاً جواب نداد. روش چهارم، مصرف کپسول‌های گیاهی بود که از عطاری‌ها تهیه می‌شد و معمولاً با دوغ یا لبنیات مصرف می‌گردید. این کپسول‌ها تا حدی حالت نشئگی ایجاد می‌کردند، اما درمان واقعی به همراه نداشت. حتی به جایی رسیدم که خودم کپسول می‌ساختم، با این حال نتیجه‌ای نگرفتم.

روش پنجم، کپسول‌های تبلیغاتی ماهواره‌ای بود. یکی از دوستان ده روز مصرف کرده و ادعا می‌کرد دیگر نیازی ندارد. من بقیه‌ی دوره‌ی آن را ادامه دادم و حدود یک ماه مصرف کردم، اما همچنان به مواد نیاز داشتم و دوباره به مصرف قبلی بازگشتم.

روش ششم، سونا‌درمانی بود. در اتاقی بسیار گرم که چند ساعت از قبل گرم شده بود، بیماران جمع می‌شدند. فردی با شال سبز قرصی را بدون آنکه مشخص باشد چه دارویی است زیر زبان می‌گذاشت و اجباراً باید بلعیده می‌شد. پس از مدتی متوجه شدیم آن قرص‌ها از نوع روان‌گردان و اکس بوده‌اند. باور مجریان این بود که با تعریق شدید، مواد از بدن خارج می‌شود؛ اما این روش نیز بی‌نتیجه بود و حتی باعث از دست دادن کنترل کامل خودم برای چند ساعت می‌شد.

روش هفتم شبیه به روش قبلی بود، با این تفاوت که در فضایی مذهبی و با تصاویر ائمه برگزار می‌شد. قرص روان‌گردان به اجبار داده می‌شد و سپس سیگار سنگین مگنا فیلتر قرمز اجباراً مصرف می‌گردید تا حالت تهوع شدید ایجاد شود و محتویات معده تخلیه گردد. سپس از فرد خواسته می‌شد به تصاویر خیره شود تا شفا پیدا کند. این‌ها در واقع بازی با احساسات فرد ناآگاه بود.

دلیل اینکه به همه‌ی این روش‌ها رو آوردم این بود که مانند کسی که در باتلاق گیر کرده، به هر شاخه‌ای چنگ می‌زدم تا غرق نشوم. زندگی، همسر و فرزندانم را بسیار دوست داشتم و هر راهی را برای رهایی از مواد امتحان می‌کردم، اما هیچ‌کدام پاسخ نمی‌داد.

روش بعدی، دعا‌نویسی و جن درمانی بود. فردی که ادعا می‌کرد با دعا هفتاد درصد بیمارانش را درمان می‌کند، آیاتی از قرآن را می‌نوشت و دستور می‌داد روی نان با زعفران بنویسیم و بخوریم یا بالای طاقچه بگذاریم. اما نیاز واقعی بدن من مواد مخدر بود، نه این اعمال.

پس از سنگین‌تر شدن مصرف، به کلینیک‌های متادون مراجعه کردم. با پنج میلی‌گرم شروع کردم، اما پس از دو سال به سی و پنج میلی‌گرم در روز رسیده بودم و نتوانستم از آن خارج شوم. کمپ را شخصاً تجربه نکردم، اما از نزدیک شاهد بودم که با تراشیدن مو و ابرو و تغییر ظاهر افراد، تلاش می‌کردند آن‌ها را از فرار و بازگشت به جامعه شرمنده نگه دارند.

نه ماه نیز در جلسات NA شرکت کردم. چیزی که مرا آزار می‌داد، معرفی خود با عنوان «معتاد» بود. با خود می‌گفتم اگر نه ماه است مصرف نمی‌کنم، چرا باید همچنان خود را معتاد بنامم؟ این هویت باعث شد دوباره به مصرف بازگردم.

روش یوآر‌دی یا تعویض خون فوق‌سریع را شخصاً تجربه نکردم، اما یکی از دوستان را برای این کار به تهران بردیم. باور مجریان این بود که با تعویض خون، تمام سموم از بدن خارج می‌شود؛ در حالی که مشکل اصلی در ذهن باقی می‌ماند و فرد همچنان تمایل شدید به مصرف داشت.

آخرین روش، شوک عصبی بود که با دستگاه به سر فرد برق وارد می‌کردند به این تصور که سلول‌های مرتبط با خاطرات مصرف را از بین ببرند. این روش نیز تنها خیال باطلی بیش نبود.

خدا را شکر که با کنگره شصت آشنا شدم و آرامش امروز خود را مدیون این آشنایی می‌دانم. از آقای مهندس و خانواده‌ی محترمشان و همچنین راهنمایان عزیزم، آقای بهرنگ و آقای مهندس، صمیمانه سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش دادند. پوزش می‌خواهم اگر صحبت‌هایم طولانی شد.


تقدیر مسئول آشپزخانه جدید از مسئول آشپزخانه قدیم 

در ادامه رأی گیری برای انتخاب نگهبانی برگزار شد که در این رأی‌گیری به انتخاب اکثریت اعضای شعبه نیمایوشیج بهشهر بین همسفران و مسافران که در سالن حضور داشتند مسافر ابوالفضل به عنوان نگهبان روزهای پنج‌شنبه انتخاب شدند.

خدا قوت و خسته نباشید به همه خدمتگزاران کنگره 60 مخصوصاً در قسمت پخت و پز درحال خدمت هستند 

عکس وتایپ: مسافر سبحان 

بارگذاری: مسافر بابک 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .