امروز پنجشنبه ١۴٠۵/٠٨/٢١ جلسه سیزدهم از دوره ششم سری کارگاههای آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "دستاوردهای آقای مهندس" به استادی مسافر علی اکبر ، نگهبانی مسافر محمد و دبیر ی مسافر اکبر ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
معمولاً وقتی کسی به موفقیتی دست پیدا میکند، تلاش میکند آن موفقیت را برای خودش حفظ کند، اما تفاوت آقای مهندس در این است که دستاوردهای ایشان محدود به خودشان و خانوادهشان نمانده است. ایشان این دانش و تجربه را در اختیار دیگران قرار دادهاند تا انسانهای بسیاری بتوانند از آن بهرهمند شوند. امروز کنگره ۶۰ از مرزهای کشور فراتر رفته و در سطح جهانی شناخته میشود. امیدوارم روزی برسد که این روش و این آموزشها در سراسر دنیا گسترش پیدا کند و همه ما نیز بتوانیم در این مسیر ثابتقدم باشیم. بهخصوص خطابم به دوستان سفر اولی است. در سفر خود صبور و ثابتقدم باشید. شاید در ابتدای مسیر، درک بسیاری از آموزشها برایتان دشوار باشد، اما به مرور زمان نتیجه این آموزشها را در زندگی خود خواهید دید و از لذت رسیدن به تعادل بهرهمند خواهید شد.
اما اگر بخواهم از تجربه شخصی خودم صحبت کنم، باید بگویم من از همان روزهایی که درگیر اعتیاد شدم، حاضر نبودم بپذیرم که به این بیماری گرفتار شدهام. مدام در حال ترک کردن بودم. شاید در طول یک ماه، چهار مرتبه اقدام به سمزدایی میکردم. آشنایی داشتم که در یکی از کلینیکها فعالیت میکرد و برای من به منزل میآمد و سرم تزریق میکرد. همین موضوع باعث شده بود که مرتب مواد را کنار بگذارم و دوباره به مصرف برگردم. به قول استاد پرویز، از همان جایی که کنار گذاشته بودیم، دوباره شروع میکردیم!
بهنوعی آن بنده خدا را هم خسته کرده بودم. آخرین باری که برای سمزدایی به منزل ما آمد، قسم خورد که دیگر این کار را برای من انجام نمیدهد. خدا خیرش بدهد. شاید همان برخورد و ترسی که در آن لحظه در دل من ایجاد شد، تلنگری بود تا مسیر دیگری را انتخاب کنم و به کنگره ۶۰ روی بیاورم.
امروز خدا را شکر میکنم که حدود هفت تا هشت ماه است بدون مصرف مواد و بدون استفاده از داروهای جایگزین، در این جایگاه نشستهام، آموزش میگیرم و اگر توان و لیاقتش را داشته باشم، آموزشها را به دیگران منتقل میکنم.
در ابتدای ورودم به کنگره، نسبت به موضوع اعتیاد و حتی پذیرش شرایط خودم جبهه میگرفتم. پذیرش این مسئله برایم آسان نبود، اما به مرور زمان این نگاه تغییر کرد. با خودم گفتم شاید خواست خداوند این بوده که من، علی، درگیر این مسئله شوم، مسیر اعتیاد را تجربه کنم، با کنگره آشنا شوم و راه درمان را پیدا کنم. شاید قرار بوده روزی بتوانم تجربهام را در اختیار کسانی قرار بدهم که سالها بیشتر از من تلاش کردهاند، اما هنوز راه مناسبی برای رهایی پیدا نکردهاند.
امروز واقعاً حال دلم خوب است. حتی اگر یک نفر به واسطه من بتواند مسیر درمان را پیدا کند، برای من ارزش بسیار زیادی دارد. این هم یکی از دستاوردهای بزرگ مهندس است که انسانی که روزی خودش گرفتار بوده، امروز میتواند به انسانی دیگر کمک کند.

یکی دیگر از دستاوردهای ارزشمند آقای مهندس، موضوع کاهش وزن و درمان چاقی است. ما در کنگره شاهد هستیم که این آموزشها فقط به کاهش وزن محدود نمیشوند، بلکه میتوانند در بهبود بسیاری از مشکلات جسمی و ارتقای کیفیت زندگی افراد نقش داشته باشند. دوستانی را دیدهایم که با اضافهوزن، دیابت، فشارخون و مشکلاتی مانند دیسک کمر دستوپنجه نرم میکردند و با قرار گرفتن در مسیر آموزش و کاهش وزن، تغییرات قابلتوجهی را در وضعیت جسمی خود تجربه کردهاند.
یکی از دوستان در لژیون ما همیشه از اضافهوزن و مشکلات جسمی خودش صحبت میکرد. میگفت سالها دیابت داشته و مشکلات دیگری هم با او همراه بوده است. حتی از دیسک کمرش میگفت و اینکه از زمانی که به یاد دارد، با این مشکل زندگی کرده است. اما بعد از اینکه وزن اضافی بدنش را کاهش داد، وضعیت کمرش هم بهبود پیدا کرد. اینها تجربههایی است که ما در محیط کنگره از نزدیک مشاهده میکنیم.
تفاوت کنگره در این است که اینجا با یک مجموعه تجاری یا کلینیک زیبایی روبهرو نیستیم که از میان تعداد زیادی مراجعهکننده، فقط چند نمونه موفق را برای تبلیغات معرفی کنند. در کنگره، آموزش و تجربه در اختیار افراد قرار میگیرد و ما میتوانیم تغییرات و نتایج را در زندگی دوستان خودمان ببینیم.
لبته یکی از نکات مهم در این دستاوردها، روش تدریجی یا همان متد DST است. در دوران مصرف، همه ما کموبیش میدانستیم که کنار گذاشتن ناگهانی مواد مخدر میتواند عوارض و مشکلات زیادی برای جسم به همراه داشته باشد. با این حال، همیشه به دنبال راهی سریع بودیم تا یکباره از مصرف جدا شویم.
تجربه شخصی من و بسیاری از دوستان این بود که بارها تصمیم به ترک میگرفتیم، اما هیچ شناخت و آگاهی علمی از چگونگی این کار نداشتیم. همه میدانستیم باید مصرف را کم کنیم و در نهایت کنار بگذاریم، اما وقتی به شب آخر میرسیدیم، انگار قرار بود یک مهمانی خداحافظی با مواد برگزار کنیم! با خودمان میگفتیم از فردا دیگر مصرف نمیکنیم. شاید بتوان گفت بسیاری از ما چنین تجربهای داشتهایم.
اما متد DST به ما آموزش داد که برای رهایی از وابستگی، نمیتوان با جسم و سیستم عصبی بهصورت ناگهانی و بدون شناخت برخورد کرد. باید فرصت داد تا بدن بهتدریج با شرایط جدید سازگار شود. کاهش پلهای و منظم مصرف، این فرصت را فراهم میکند که جسم در طول زمان بازسازی شود و به تعادل نزدیک شود.
یکی از تفاوتهای مهم این روش با تجربههای قبلی ما، همین نگاه علمی و تدریجی است. دیگر قرار نیست با تصمیمهای هیجانی و قطع ناگهانی مصرف، جسم را در شرایط دشوار قرار بدهیم. بلکه با برنامه، آموزش و راهنمایی حرکت میکنیم.
وقتی امروز به مسیر خودم و دوستانی که در کنگره به درمان رسیدهاند نگاه میکنم، بیشتر به ارزش این دستاورد پی میبرم. اینکه انسانی بتواند بدون تکیه بر روشهای مقطعی و با طی کردن یک مسیر آموزشی و تدریجی، به تعادل برسد، حاصل یک تفکر و دانش ارزشمند است.
در پایان، من فکر میکنم یکی از بزرگترین دستاوردهای آقای مهندس فقط ابداع یک روش درمانی نیست، بلکه ایجاد بستری است که انسانها در آن بتوانند دوباره خودشان را پیدا کنند، آموزش ببینند، به تعادل برسند و حتی دست دیگران را بگیرند. امروز ما نتیجه این تفکر را در زندگی خودمان و دوستانمان میبینیم و امیدوارم بتوانیم با خدمت صادقانه و حرکت در مسیر آموزش، قدردان زحمات آقای مهندس باشیم.
از آقای مهندس بابت تمام این دستاوردها و از خداوند بابت فرصت حضور در کنگره ۶۰ سپاسگزارم.








نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)
- تعداد بازدید از این مطلب :
116