به نام قدرت مطلق الله
جلسه ششم از دوره سیزدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی صالحی ۲، با حضور و مشارکت اعضای نمایندگی و با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)»، روز چهارشنبه ۲۱ آبانماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، ناصر هستم، یک مسافر.
.jpg)
خدا را شکر میکنم که بار دیگر این فرصت فراهم شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. درست مانند اولین باری که در این جایگاه نشستم، هنوز همان استرس را دارم؛ البته از نوع استرس خوب و سازنده آن.
در ابتدا از آقای مجید، راهنمای لژیون دوم، تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند. همچنین از ایجنت محترم و گروه مرزبانی سپاسگزارم.
در مورد این دستور جلسه باید بگویم که واقعاً هیچ آمادگی قبلی نداشتم. آقای مجید حدود ساعت پنج دقیقه به پنج با من تماس گرفتند و گفتند: «استاد، بشین!» و به این ترتیب، بدون هیچ هماهنگی قبلی، این فرصت خدمت برای من فراهم شد.
اما در مورد روش DST و دستاوردهای آقای مهندس، میخواهم از تجربه شخصی خودم صحبت کنم.
من حدود هفت تا هشت سال مصرفکننده مواد مخدر بودم. در تمام آن سالها، بسیاری از اتفاقات مهم زندگیام را بهدرستی درک نمیکردم. زمانی که دخترم به دنیا آمد، تقریباً هیچکدام از لذتهای پدر شدن را آنطور که باید، تجربه نکردم. دخترم بزرگ شد و به پنج، شش و حتی هفتسالگی رسید، اما من بسیاری از لحظات شیرین زندگی او را از دست داده بودم. فکر میکنم زمانی که به کلاس اول ابتدایی میرفت، تازه بیشتر متوجه گذر زمان و اتفاقات زندگیام شدم.
در دوران مصرف، رفتارهای متناقضی داشتم. زمانی که نشئه بودم، آنقدر دخترم را دوست داشتم، با او بازی میکردم و به او ابراز علاقه میکردم که حتی خودش هم گاهی تعجب میکرد؛ اما زمانی که خمار بودم، رفتارم کاملاً تغییر میکرد.
من بارها درباره همسفر صحبت کردهام. واقعاً به کسانی که همسفر دارند حسادت میکنم؛ از همین واژه استفاده میکنم، چون همسفر من هم در آن دوران شرایط بسیار سختی را تحمل کرد و خیلی اذیت شد.
البته امروز، پس از ورود به کنگره، درمان و حضور مستمر در این مجموعه، شرایط زندگی ما تغییرات زیادی کرده است. خدمت کردن و حضور در مسیر کنگره، زندگی ما را متحول کرده و من تمام این تغییرات را مدیون کنگره ۶۰ و آقای مهندس هستم.

دستاوردهای آقای مهندس، مقالات ایشان و خدمتی که به جامعه بشریت کردهاند، فقط زندگی من را تغییر نداده است؛ بلکه خانوادهام، همسرم، فرزندم، خانواده همسرم و خانواده خودم نیز از این تغییرات بهرهمند شدهاند.
من برخلاف چیزی که شاید در ظاهر نشان میدادم، در محیط خانه اصلاً آدم آرامی نبودم. بسیار بداخلاق بودم و برخوردهای نامناسبی داشتم. همیشه در زندگی خانوادگیام چالش ایجاد میکردم.
همسرم که دخترعمه من هم هست، در آن شرایط تنها پناهگاهی که پیدا میکرد، پدرم بود. هر زمان از رفتارهای من ناراحت میشد، با پدرم تماس میگرفت و از شرایط میگفت.
میخواهم به این نکته اشاره کنم که خانواده من هم بهواسطه درمان من به آرامش رسیدند. در گذشته، هر بار که مشکلی پیش میآمد، ناراحتی و درگیری به وجود میآمد و همسرم مجبور میشد با پدرم تماس بگیرد.
پدرم حتی تا مدتها نمیدانست که من مصرفکننده مواد مخدر هستم. در سه، چهار سال اولی که به کنگره آمده بودم، گاهی از من میپرسید: «دیگر دعوایتان نمیشود؟»
همین امروز هم این سؤال را از من پرسید. به ایشان گفتم: «نه، خدا را شکر، دیگر دعوا نمیکنیم.»
ایشان هم گفتند: «خدا را شکر، بالاخره آدم شدی و بزرگ شدی!»
اما نمیدانستند پشت پرده چه اتفاقی افتاده و من چه مسیری را طی کردهام.
من تمام این آرامش و تغییرات را مدیون آقای مهندس، کنگره ۶۰، راهنمایان خوبم و این جمع صمیمی هستم.
در ادامه میخواهم به یکی دیگر از دستاوردهای آقای مهندس اشاره کنم.
زمانی که خبر درگذشت آقای مهندس را شنیدم، واقعاً شوکه شدم. حدود ساعت دو نیمهشب بود که پیامکی روی گوشیام دریافت کردم و از این اتفاق باخبر شدم. در ابتدا دقیقاً نمیدانستم چه اتفاقی افتاده است. شماره فرستنده پیام برایم آشنا نبود و بعداً متوجه شدم که پیام از طرف آقای مهرشاد بوده است.
در یکی دو روز اول، درست مانند بسیاری از دوستان، در شوک و سردرگمی بودیم. نمیدانستیم قرار است چه اتفاقی بیفتد. با خودمان فکر میکردیم آیا باز هم قسمت میشود در شعبه بنشینیم و جلسات مثل گذشته ادامه پیدا کند؟
مهندسان معماری بهخوبی میدانند که وقتی ساختمانی بر اساس اصول درست و با زیربنایی محکم ساخته شود، استحکام آن حفظ خواهد شد. به نظر من، آقای مهندس از قبل به فکر همهچیز بودند و برای ادامه مسیر، برنامهریزی دقیقی انجام داده بودند.
امروز حضور فیزیکی ایشان را در کنار خود نداریم، اما منظورم این نیست که شرایط بهتر از زمان حضور ایشان است؛ بلکه میخواهم بگویم همان ساختار و برنامهریزی اصولی همچنان در حال اجراست و این موضوع بهخودیخود یکی از دستاوردهای بزرگ آقای مهندس محسوب میشود.
اگر در یک خانواده بزرگ، پدر خانواده از دنیا برود، معمولاً اعضای خانواده برای مدتی دچار آشفتگی و ناراحتی میشوند و شاید تا چهل یا پنجاه روز نتوانند به شرایط عادی زندگی بازگردند.
اما در کنگره ۶۰، با وجود تمام ناراحتیها و دلتنگیهایی که داریم، روند درمان مسافران متوقف نشده و فعالیتهای کنگره نیز همچنان ادامه دارد.
البته ما همچنان نبود فیزیکی آقای مهندس را احساس میکنیم و از این بابت ناراحت و متأثریم؛ اما خوشبختانه اختلالی در روند درمان مسافران و فعالیتهای کنگره به وجود نیامده است.
به نظر من، این موضوع یکی از مهمترین دستاوردهای آقای مهندس است؛ زیرا ایشان از قبل به فکر آینده کنگره بودند و میدانستند برای ادامه این مسیر باید چه ساختاری ایجاد کنند.
من بار دیگر خدا را شکر میکنم که در مسیر کنگره قرار دارم و میتوانم در این مجموعه حضور داشته باشم. همه ما ممکن است ایرادها و مشکلاتی داشته باشیم و در هر سیستمی احتمال بروز اختلال وجود دارد؛ اما خدا را شکر که کنگره همچنان با پیگیری و بر اساس اصول خود به فعالیت ادامه میدهد.
موضوع دیگری که میخواهم درباره آن صحبت کنم، دستاوردهای علمی آقای مهندس و مقالات ایشان است.
.jpg)
در آخرین سیدیای که از آقای مهندس گوش میکردم، ایشان دوباره درباره مقالات و حضورشان در مجامع علمی صحبت کردند. در آن سیدی توضیح دادند که در یک کنگره علمی حضور داشته و مقالهای ارائه کردهاند.
فکر میکنم آن سیدی روز چهارشنبه منتشر شده بود. من در آن زمان در سفر اول بودم و با توجه به شرایط و حال خرابی که داشتم، وقتی صحبتهای ایشان را شنیدم، برایم سؤال شد که چطور ممکن است آقای مهندس چهارشنبه اینجا باشند و همزمان در میشیگان هم حضور پیدا کرده باشند؟
حتی با خودم فکر کردم که نکند ایشان در این مورد شوخی کردهاند یا موضوع به شکل دیگری بوده است!
اما بعدها متوجه شدم که با استفاده از فضای مجازی و امکانات ارتباطی، میتوان در بزرگترین کنگرههای علمی و مجامع بینالمللی دنیا شرکت کرد و مقاله ارائه داد.
زمانی که فهرستی از مقالات آقای مهندس و محل ارائه آنها منتشر شد، تازه بیشتر متوجه جایگاه علمی ایشان شدم. اگر دوستان آن فهرست را دیده باشند، میدانند که مقالات ایشان در چه کنگرههایی ارائه شده و فعالیتهای علمی ایشان در چه سطحی بوده است.
این موضوع برای من شخصاً بسیار تأثیرگذار بود و باعث شد بیشتر به ابعاد علمی فعالیتهای آقای مهندس پی ببرم.
در پایان، بار دیگر خدا را شکر میکنم که با وجود تمام اتفاقاتی که رخ داده، همچنان در مسیر کنگره هستم و میتوانم از آموزشها و دستاوردهای این مجموعه بهرهمند شوم.
درست است که امروز حضور فیزیکی آقای مهندس را در کنار خود نداریم، اما آثار، آموزشها، تفکرات و ساختاری که ایشان پایهگذاری کردهاند، همچنان پابرجاست و ما میتوانیم از آنها بهرهمند شویم.
از اینکه به صحبتهای من گوش کردید، بسیار سپاسگزارم.
واحد سایت نمایندگی صالحی ۲
- تعداد بازدید از این مطلب :
81