وقتی برای اولینبار راجع به کنگره۶۰ از یکی از دوستانمان شنیدم و برایم تعریف کرد که چطور جایی است، اصلاً حس خوبی نسبت به آن نداشتم! فکر میکردم جایی است مثل بقیهٔ جاها که فقط حرف میزنند و شعار میدهند که زندگی خوب است اگر ما بخواهیم؛ ولی وقتی همراه مسافرم وارد کنگره شدیم بعد از یک ماه میتوانستم تفاوتها را احساس کنم. میدیدم که چطور همه به حرمتها پایبند بودند و به یکدیگر آن را یادآوری میکردند که به آن عمل کنند. همه منظم و مرتب بودند، تا وقتی درخواست کمک نمیکردی، دخالت نمیکردند، از تجربیات خودشان میگفتند و همیشه در حال امید دادن به همدیگر بودند و با گذشت زمان به این مسئله ایمان آوردم که من برای رسیدن به حال خوب تنها نیستم.
من بهعنوان یک همسفر وارد کنگره شدم؛ ولی تکتکِ اعضای کنگره۶۰ در این مسیر مرا همراهی کردند و همسفر من شدند. با رفتارشان به من آموزش دادند و از تاریکیهای خودشان به من گفتند، از سختیهای راه به من هشدار دادند و از شیرینی رسیدن به مقصد گفتند.
بعد از آمدن به کنگره بود که توانستم خودم را بشناسم و با بخشهایی که از آنها فرار میکردم به صلح برسم. همیشه حس میکردم که یک شخصی مثل سایه همیشه دنبال من است و من همیشه در حال تنفر ورزیدن و فرار از آن بودم؛ ولی در اینجا یاد گرفتم که با شمشیر نمیشود به جنگ تاریکیها رفت. شمشیرم را زمین گذاشتم و با عشق خودم را در آغوش گرفتم چرا که تاریکیها هم بخشی از من بود.
از راهنمای بسیار دلسوزم و هم لژیونیهای عزیزم نهایت تشکر را دارم؛ چون باعث شدند من از سفرم نهایت لذت را ببرم و کمک کردند این جرأت را پیدا کنم که با خودم مواجه بشم و حرکتم در مسیر آگاهی را شروع کنم.
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم) دبیر دوم سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
104