مسافر من در سن ۱۸ یا ۱۹ سالگی مصرف سیگار و تریاک را شروع میکند. طبق گفته خودش، در ابتدا مصرف تریاکش ماهی یکبار بوده و بهتدریج مشروبات الکلی هم به آن اضافه میشود.تعریف میکرد بعضی وقتها تصمیم میگرفتم مصرف را کنار بگذارم و حتی برای مثال، شش یا هفت ماه مصرفی نداشتم؛ اما دوباره وسوسه به سراغم میآمد و مصرف را با مقدار بیشتری شروع میکردم.
بهمرور هروئین و شیشه هم به مواد مصرفیاش اضافه شد و میزان مصرفش روزبهروز بالاتر رفت؛ تا جایی که خودش هم از این وضعیت خسته شده بود.بارها برای ترک اعتیاد اقدام کرد و روشهای مختلفی را تجربه نمود، از شربت و قرص متادون گرفته تا رفتن به کمپ! شرکت در کلاسهای NA، حبس کردن خودش در خانه، سقوط آزاد و روشهای دیگر.
اما تمام این تلاشها موقتی بود و بعد از مدتی دوباره به مصرف برمیگشت؛ حتی با شرایطی بدتر از قبل، چون وضعیت روانیاش هم آسیب دیده بود و مصرف شیشهاش افزایش پیدا کرده بود.
گاهی دو یا سه شب یکبار به خانه میآمد. زندگی کردن در کنار فردی که مصرف شیشه دارد، بسیار سخت و دردناک است. ما مشکلات و شرایط دشوار زیادی را پشت سر گذاشتیم و روزهای سختی را تجربه کردیم.
تا اینکه یک روز، مسافرم از طریق یکی از دوستانش با کنگره۶۰ آشنا شد. وقتی درباره کنگره۶۰و روش درمان آن اطلاعات به دست آوردیم، من به این مجموعه ایمان آوردم و تصمیم گرفتیم وارد کنگره شویم.مسافرم با استفاده از روش DST و داروی OT که حاصل تجربه و کشف جناب مهندس دژاکام است، سفر درمانی خود را آغاز کرد. با آموزش گرفتن و حرکت در این مسیر، توانست طی ۱۱ ماه و ۱۹ روز، هم از نظر جسمی و هم از نظر روانی به درمان برسد. در طول سفر اول، سختیها و مشکلات زیادی را تحمل کردیم؛ اما نتیجه این سفر بسیار ارزشمند بود. مسافرم علاوه بر درمان اعتیاد، با استفاده از متد DSTو آدامس نیکوتین، توانست مصرف سیگار خود را هم درمان کند.
من هم بهعنوان یک همسفر، در کنار مسافرم از آموزشهای جهانبینی استاد امین بهره گرفتم و یاد گرفتم که چگونه با یک مصرفکننده رفتار کنم و چه نگاهی نسبت به او داشته باشم.وقتی راهنمایم به من گفت: «مسافرت را رها کن و بیا خودت را درمان کن» برایم خیلی جالب بود. همیشه در ذهنم میگفتم من چرا باید درمان شوم؟ من که مصرف مواد نداشتم! اما بهتدریج و در طول سفر، با گوش دادن به سیدیهای جناب مهندس، خواندن کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و مطالعه چهارده وادی، متوجه شدم که من هم به آموزش و تغییر نیاز دارم.
کمکم حال روحی و احساسیام بهتر شد؛ چون متوجه شدم تخریب اعتیاد فقط مربوط به مسافر نیست، بلکه همسفر هم در این مسیر آسیبهای زیادی را تجربه میکند. حسهای من، روح و روانم تحت تأثیر این شرایط قرار گرفته بود و خودم از این موضوع آگاهی نداشتم. اما با آموزش گرفتن، تغییراتی را در وجود خودم احساس کردم و این تغییرات برایم بسیار لذتبخش بود.
خاطرم هست زمانی که مسافرم برای درمان به کلاسها و انجیاُ های مختلف میرفت، همیشه از او میخواستم اجازه بدهد من هم همراهش بیایم تا ببینم آنجا چه میگویند و چه اتفاقی میافتد؛ اما مخالفت میکرد و میگفت جای مناسبی برای خانمها نیست.
اما در کنگره ۶۰ متوجه شدم که برای جایگاه همسفران ارزش و احترام ویژهای قائل هستند. در واقع، همسفر فقط همراه مسافر نیست، بلکه بال پرواز اوست و با آموزش گرفتن و تغییر نگرش خود میتواند تأثیر بسیار زیادی در مسیر رهایی مسافر داشته باشد.
من و خانوادهام تمام این لطف، محبت و عشقی را که در کنگره تجربه کردیم، مدیون جناب مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان هستیم.کسانی که خالصانه نور و امید به زندگی را در دلهای تاریک ما روشن کردند و به ما نشان دادند که همیشه راهی برای بازگشت به آرامش و زندگی وجود دارد.خداوند را هزاران بار شکر میکنم که این نعمت بزرگ را سر راه زندگی ما قرار داد.
امروز به این باور رسیدهام که کنگره فقط محل درمان اعتیاد نیست، بلکه جایی برای شناخت خود، آموزش گرفتن و ساختن دوباره زندگی است.خواسته قلبی من از خداوند این است که مسیر کنگره را برای تمام خانوادههایی که با مسئله اعتیاد روبهرو هستند و در تاریکی و ظلمات به سر میبرند، باز کند تا آنها هم بتوانند با این آموزشها آشنا شوند و از این نعمت بزرگ بهرهمند شوند.
نویسنده: همسفر ساحل رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر بهاره رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: دبیرسایت همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
همسفران نمایندگی یُوسف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
77