خداقوت ای بزرگترین منجی خستههای درمانده از دام اعتیاد، ای بزرگ مردی که بعد از درمان خود به فکر انسانهای هم درد خودت بودی و چراغی شدی برای راه درماندگان، کاری که آقایمهندس انجام دادند بینظیر بود. دنیا برای رفع و درمان این بیماری غول بی شاخ و دم عاجز و ناعلاج مانده بود و آقایمهندس آمدند و با ابداع روش DST که در اختیار تمام انسانهایی که در تاریکی اعتیاد بودند گذاشتند و خیلی از انسانها از سرمای 60درجه زیر صفر عبور کردند و به درمان کامل رسیدند.
مسافر من هر چند ماهی یکبار برای ترک به کمپ مراجعه میکرد و متاسفانه نتیجه نمیگرفت و هر دفعه تخریبهایش بیشتر از قبل میشد و از نظر روح و روان حالش خرابتر میشد و هر دفعه که از کمپ میآمد ما تا چند مدتی نمیتوانستیم به منزل خودمان برگردیم و به عقیده بعضیها ممکن بود خاطرات مصرف به سراغش بیاید و دوباره برگشت کند. من و اطرافیانم فکر میکردیم به خاطر وسوسه به سراغ مواد میرود؛ ولی خداوند را شاکر هستم که این مسیر را سر راه زندگی من قرار داد و من به این باور رسیدم که روش DST روشی بسیار باارزش است؛ ولی به شرط اینکه طبق فرامین و قوانین حرکت کنیم و علاوه بر درمان جسم، روان و جهانبینی فرد هم به تعادل میرسد.
همانطور که یک درخت برای رشدکردن به آب، غذا و زمان نیاز دارد انسانها هم برای رسیدن به آرامش به صبر و زمان نیاز دارند و همگی ما برای اینکه بتوانیم به هدف و خواستههای خود برسیم همیشه کوتاهترین راه را انتخاب میکردیم و به درستی یا نادرستی آن پی نمیبردیم؛ ولی در کنگره یاد گرفتهایم که برای به دست آوردن هر چیزی به زمان نیاز داریم و با در نظر گرفتن زمان، تلاش، کوشش و حرکت کردن در راه درست و مستقیم قطعا به هدف و خواستههای خود میرسیم.
خداوند را شاکرم که در این مسیر قرار گرفتهام که بتوانم یک مصرفکننده را به شکل یک بیمار ببینم و نه به شکل یک مجرم و زندگی و آرامش امروزم را مدیون بزرگ مرد((جناب مهندس دژاکام)) هستم روحشان شاد و یادشان گرامی که راهی شدند برای راه درماندگان از دام اعتیاد.
نویسنده: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون نهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی کاشمر
- تعداد بازدید از این مطلب :
77