جناب مهندس در بیشتر مسائل در مورد یک مثلث صحبت میکنند؛ مانند مثلث درمان اعتیاد که اضلاع آن جسم، روان و جهانبینی است یا مثلث جهالت و دانایی. در مورد مثلث اینکه اگر در یک سطح سه تا نقطه داشته باشیم و این سه تا را به یکدیگر وصل کنیم یک مثلث تشکیل میشود و همیشه سادهترین شکل یک مثلث است؛ نکته مهم اینکه اگر در هر زمینهای بخواهیم مطالعه کنیم هر چیزی سه بعد دارد. در قرآن کریم نیز میگوید: سمع، بصر و فواد یعنی گوش، چشم و دل.
در مورد مثلث درمان اعتیاد، ما در هر ضلع یک اسم را مینویسیم ولی در واقع هیچ ترتیبی برایش قائل نبودیم؛ به محض ورود به کنگره در مورد ضلع جسم یک اطلاعاتی به دست آوردیم که جسم با روش DST و شربت OT به درمان میرسد؛ یا در مورد جهانبینی، وادیها و کتاب ها را کار میکردیم ولی در مورد روان، ما نمیدانستیم روان چه هست؟ در واقع تا قبل این ما فکر میکردیم که ضلع جسم و جهانبینی، روان را میسازد؛
ولی الان میدانیم که روان یعنی خلق و خو و آن را بهتر درک کردیم پس باید روان را در قاعده بگذاریم و دو ضلع دیگر جسم و جهانبینی میشوند؛ برای مثال، بعضیها خیلی مهربان هستند ولی بعضی خیلی عصبی، دمدمی مزاج و ... میتوانیم بگوییم که اینها یکسری از مسائلش برمیگردد به ریشه و ژنتیک و یک بخش دیگر که خیلی مهم است بخش جهانبینی است.
در واقع اگر من جهانبینیام الهی باشد و واقعا آموزش دیده باشم، می.توانم عصبانیت و بدخلقیام را تغییر دهم چون با رشد جهانبینی و درک کردن انسانها، سر هر موضوعی عصبانی نمیشوم. آن بخشی که مربوط به جسم، ژنتیک و بیوشیمی است برای مثال در یک خانواده همه عصبی هستند و این موضوع نیز خارج از اختیار آدمها نیست و به نفس و بعد قبلیشان برمیگردد؛
همینطور یک بخش آن به کمبودهای بدن بستگی دارد، مثلاً کسی که آهن خونش پایین است زود عصبانی و خسته میشود و انرژیاش کم است؛ یا کسی که تیروئید یا کمبود ویتامینD دارد نیر همینطور است؛ دردهای جسمانی خیلی روی این موضوع تأثیر میگذارند، مثلاً کسی که میگرن دارد آستانه تحملش کمتر است چون سرش درد میکند؛ در واقع یک بخش آن مربوط به ژنتیک و قبل است و یک بخش آن جسمانی است.
پس ما وظیفه داریم در بخش جسمانی اگر مشکلی هست حل کنیم و بخش جهانبینیمان را نیز ارتقاء دهیم؛ مثلاً کسی که خساست دارد یک بخش آن ژنتیکی است؛ در واقع بخش جهانبینی در این قسمت خیلی قوی است چون انسانهایی که خیلی خسیس هستند اصلاً اعتقادی به بخشش ندارند. در ادامه میتوانیم برای جهانبینی یک مثلث در نظر بگیریم که به دو گروه تقسیم میشود: جهانبینی معنوی و جهانبینی مادی؛
قسمت بعدی نیر جهانبینی خنثی است. جهانبینی معنوی یعنی جهانبینی معنادار و یک بخش آن برمیگردد به متافیزیک و ماورای طبیعت؛ متا یعنی بالا و قابل لمس نیست و چیزی که قابل لمس است و میبینیم، میشود فیزیک و هر دو آن مهم است. بخش مادی باید باشد ولی به همان اندازه معنوی نیز مهم است؛ در واقع مثل این است که گاهی به آسمان نگاه کن چون ما پایمان روی زمین است و اینجا زندگی میکنیم و معیارهای زمینی داریم؛
ولی نباید همه چیز حسابگرانه بشود؛ باید همیشه معنویات را در مادیات نیز در نظر بگیریم؛ آنوقت انسانی که مادی و معنوی است، بهترین آدم میشود و عین تعادل است؛ یعنی هم زندگیاش را میکند، هم معنویات را دارد و خطا نیز نمیکند. جهانبینی مادی محدود است ولی جهان بینی معنوی نامحدود میباشد و اصلا انتهایش نیز مشخص نیست؛ آن را نیز میتوانیم به سه گروه تقسیم کنیم.
مثلاً جهانبینی الهی و شیطانی و یکسری نیز ظاهرشان الهی ولی باطن آنها شیطانی است؛ مثلاً ما گاهی بدل را با طلا اشتباه میگیریم و ما نمیتوانیم تشخیص دهیم؛ در اینطور مواقع، کسی که علمش بیشتر نباشد، میتواند به راحتی گمراه شود؛ پس اینجور مواقع باید چه کار کرد؟ وقتی من نمیدانم کدام مکتب جهانبینیاش الهی نیست از کجا این را بفهمم؟
ما باید از تجربیات دیگران استفاده کنیم در واقع ما باید، ببینیم خروجی جایی که از آن آموزش میگیریم به چه صورت است؛ مثلاً خروجی جایی مثل کنگره که نتیجه آن انسانهای متعادل است و ما آن را میبینیم؛ قطعاً هر وقت دیدیم محصول یک آموزشی متعادل بودن آدمها است، مطمئن باشیم که این مسیر درست است و در واقع تعادل بین مسائل مادی و معنوی برقرار میباشد. ما همیشه دنبال جهانبینیای هستیم که صلحآمیز باشد؛ (هم معنوی هم مادی)
در قرآن نیز همه چیز بر مبنای خرد جهانی است و چیزی نیست که خارج از فرمان عقل باشد. راجع به زمان نیز این موضوع گفته میشود که همه چیز در حال گذر است و ما نباید به گذشته برگردیم و اگر سختیهایی هست برای آموزش ما است. خیلی وقتها انسان به هم میریزد و دچار غم میشود اما واقعیت این است که هیچ چیز ثابت نیست و این نکته خیلی جالب که همه چیز همینطوری نمیماند و زمان معجزهای است که همه چیز را حل میکند حتی اگر کامل حل نشود کم میشود.
برای مثال روزی که فهمیدیم عزیزمان مصرفکننده شده، گفتیم من دیگر نمیتوانم تحمل کنم و همه چیز تمام شد؛ ولی اینطور نشد چون نقطه تحمل انسانها تغییر میکند و این بستگی به خود من دارد که زمان چگونه میگذرد. این جهان مهد آموزش است و ما برای گرفتن آموزش به این دنیا آمدیم و هر چقدر آموزشها بیشتر باشد ما بیشتر ارتقاء پیدا میکنیم و به درجه بالاتری میرسیم و ما به هر درجهای که رسیده باشیم با همان حالت از این دنیا میرویم.
اگر من الان اینجا با این شرایط هستم، عدالت است و همه چیز به من بستگی دارد و براساس قوانین خداوند به اینگونه است و کسی که در این دنیا از یکسری بندها رها میشود استادی ماندگار چه در زمین چه در بعدهای دیگر میشود. انشاءالله همگی بتوانیم با چنگ زدن به ریسمان الهی از تاريکیها عبور کنیم و به مکانی برسیم که از آنجا انشعاب یافتهایم. به امید آن روز.
منبع: سیدی باران
نویسنده: همسفر سولماز (لژیون راهنمایان تجلیل شده)
رابط خبری: همسفر مینا (لژیون راهنمایان تجلیل شده)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
170