English Version
This Site Is Available In English

متد DST را می توان بر مبنای هستی شناخت

 متد DST را می توان بر مبنای هستی شناخت

اگر بخواهم در مورد متد DST و سایر روش‌ها صحبت کنم که آقای مهندس هم در مورد آن توضیح داده‌اند، به نظر من بزرگ‌ترین تفاوت متد DST با سایر روش‌ها این است که در این روش، علاوه بر درمان جسم و روان، روی جهان‌بینی فرد نیز کار می‌شود. وقتی وادی‌ها را مطالعه می‌کنیم، شروع به نوشتن سی‌دی‌ها می‌کنیم و به سی‌دی‌های هفتگی گوش می‌دهیم، به‌تدریج جهان‌بینی ما رشد می‌کند. جهان‌بینی به انسان کمک می‌کند تا زمانی که نیروهای منفی و بازدارنده به سراغش می‌آیند، بتواند با آن‌ها مقابله کند و تسلیم خواسته‌های نامعقول نشود. به همین دلیل، آموزش جهان‌بینی یکی از بخش‌های مهم درمان در کنگره ۶۰ است و به فرد کمک می‌کند پس از درمان نیز بتواند تعادل خود را حفظ کند.

آقای مهندس در مورد متد DST و روش‌های درمانی علمی فرمودند که یک روش درمانی زمانی علمی و قابل استناد می‌شود که به شکل کلاسیک و مدرن دربیاید و چارچوب و قوانین مشخصی داشته باشد. در آن زمان است که متد DST را می توان بر مبنای هستی شناخت. در برنامه هستی، همه چیز به‌صورت تدریجی انجام می‌شود. رشد کردن درخت‌ها تدریجی است، کشاورزی تدریجی است و حتی آب دریاها نیز به‌صورت تدریجی جزر و مد می‌کند. اگر آب دریا بخواهد یک‌باره و با شدت حرکت کند، سونامی به وجود می‌آید؛ اتفاقی بسیار وحشتناک و خطرناک که در طبیعت رخ می‌دهد. متد DST به‌صورت تدریجی و با الهام از طبیعت شکل گرفته است تا ما یاد بگیریم چگونه به‌تدریج خودمان را با شرایط تطبیق بدهیم.

این موضوع در تمام زمینه‌ها خودش را نشان می‌دهد؛ اما مسئله مهمی که وجود دارد، مشکلی است که در جهان پزشکی بوده و به اعتقاد من هنوز هم وجود دارد و آن، نداشتن یک سازوکار مشخص برای دادن و پس گرفتن دارو است؛ به‌خصوص داروهای روان‌گردان. برای مثال، ممکن است دارویی را به مدت دو سال به فردی بدهیم؛ اما پس از دو سال نتوانیم آن دارو را از او بگیریم و در صورت قطع آن، به‌هم‌ریختگی‌های بسیار شدیدی در او به وجود بیاید. ممکن است بعضی افراد در قطع دارو موفق شده باشند؛ اما دیگر از آن تعادل لازم برخوردار نباشند. قطع دارو یک مسئله است و رسیدن به تعادل روحی، روانی و فیزیولوژی مسئله‌ای دیگر. متد DST اصولاً آموزش می‌دهد که چگونه دارویی را که به فرد می‌دهیم، دوباره از او پس بگیریم و چگونه آن دارو را به شخصی بدهیم که بدن او با آن سازگار شود.

آقای مهندس فرمودند: «الان ما پنج ماده را در نظر می‌گیریم؛ تریاک، هروئین، آمفتامین، فنتانیل و الکل. این‌ها را به ترتیب روی موش‌ها اجرا کردیم. تریاک و فنتانیل را اجرا کردیم و آمفتامین را هم انجام دادیم. هروئین و الکل هم در برنامه کاری ما هستند تا مشخص شود چگونه باید آن‌ها را نیز آزمایش کنیم. باید تمام اثرات مواد اجراشده را یادداشت کنیم.» ایشان همچنین توضیح دادند که موش‌ها را الکلی کردند و بعد شروع کردند به اجرای روش DST؛ به این صورت که ابتدا مقدار مصرف را بالا بردند و سپس آن را کاهش دادند. روش DST فقط برای کم کردن دارو نیست؛ بلکه زمانی هم که می‌خواهیم دارویی را به یک بیمار بدهیم، باید ابتدا از یک دوز پایین شروع کنیم و بعد به دوز بالاتر برسیم. این موضوع در مورد متادون و بسیاری از داروهای دیگر، از جمله OT نیز صدق می‌کند.

اگر بخواهم در مورد تجربه خودم از سایر روش‌های درمان صحبت کنم، مسافرم را مثال می‌زنم. مسافر من با روش‌های بسیار زیادی برای ترک مواد اقدام کرد؛ اما هیچ‌کدام به نتیجه مطلوبی نرسیدند؛ از جمله ترک با شربت متادون، قرص متادون، سقوط آزاد، کمپ‌های ترک اعتیاد و روش‌های دیگر. تنها جایی که توانست مصرف موادش را درمان کند، کنگره ۶۰ بود. خداوند را بسیار شاکر و سپاسگزارم که مسیر کنگره را برای من و مسافرم نمایان کرد. با آموزش‌های خوب کنگره، نه‌تنها همسرم به درمان رسیدند؛ بلکه توانستند به تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی نیز دست پیدا کنند. امروز با تمام وجودم ارزش این آموزش‌ها و تفاوت این روش را در زندگی خودمان احساس می‌کنم و خداوند را شکر می‌کنم که فرصت آشنایی با این مسیر را به ما داد.

نویسنده: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .