خلاصه سیدی وادی چهارم بخش ۱، از آقای مهندس دژاکام در تاریخ91/31/5 منتشر شد. وادی چهارم میگوید: در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی، سلب مسئولیت از خویشتن. منظور از در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت ندادن، منظور این نیست که ما بگوییم خدا را قبول نداریم، به خدا توکل نمیکنیم یا دعا نمیکنیم، این مسائل مطرح نیست؛ بلکه مرز بین ما و خداوند باید مشخص شود؛ چه مسئولیتی به گردن ماست و چه مسئولیتی به گردن خداوند است. هرکسی هرچیزی که تولید میکند باید مسئولیتش را بپذیرد. پس خداوند هم در مقابل انسانها مسئولیت دارد و با کمال میل هم مسئولیتش را پذیرفته است. همینطور که انسان را خلق کرده است، امکانات را هم در اختیارش گذاشته است. اختیار هم به او داده است و دو راه هم پیش رویش قرار داده است؛ یکی خوبیها و یکی بدیها. گفته هرکدام را که میخواهی انتخاب کن. پس مسئولیت بعضی مشکلات برعهده خودمان است، خودمان باعث بروز مشکلات شدهایم و خودمان باید آن را حل کنیم. ما دائم میخواهیم این مسئولیت را به گردن خداوند بیندازیم، اگر خودمان را نشناسیم خداوند را هم نمیشناسیم. انسان، ذرهای از وجود خداوند است؛ پس اگر خودمان را بشناسیم خداوند را هم میشناسیم. انسان برای شناخت خودش، باید صور آشکار و صور پنهان خودش را بشناسد. انسان شامل دو بخش میشود: هسته جسم که کاملاً قابل روئیت است و هسته خارجی که همان بقایایی است که از جسم خاکی به صورت انرژی خارج میشود و به مکانهای تعیین شده سفر میکند. در خارج از جسم ما جهانهای متعددی وجود دارد که جهان آخرت هم شامل آن میشود و هر کسی بخواهد به این مکانها برسد، باید تزکیه و پالایش انجام دهد. بدون تزکیه و پالایش به مقامهای بالای الهی نمیرسیم یعنی، باید خودمان را از ضد ارزشها پاکسازی کنیم.
پس نتیجه میگیریم؛ در مسائل حیاتی مسئولیت کارهایمان را برعهده دیگران نگذاریم، خودمان را بشناسیم تا خداوند را بشناسیم، تزکیه و پالایش انجام دهیم و از ضد ارزشها دوری کنیم.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون یکم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی زاگرس
- تعداد بازدید از این مطلب :
45