بازآ تا دوباره صدایت طنینانداز قلبهای پژمرده و روشنیبخش روزهای یخزده و تاریکمان باشد.
روزی بود که با تمام غم و اندوه و پافشاری زیاد مسافرم، قدم به کنگره گذاشتم. تا آن روز خیال میکردم فقط زندگی من است که با آتش اعتیاد در حال سوختن است و تنها فرزندان من هستند که پدری مصرفکننده دارند؛ اما هنگامیکه قدم به کنگره نهادم و همسفرانی را دیدم که زندگی آنها نیز مانند زندگی من است امیدی در من زنده شد.
در کنگره ۶۰ روی صندلی خود نشستم؛ جایی که صورتمسئله اعتیاد در آن حل شده بود. همسفر شدم و سفری از ظلمت به نور را آغاز کردم. بعضی اوقات از خودم میپرسم چرا بسیاری از اتفاقات در دنیای کنگره با دنیای بیرون از کنگره تفاوت دارد؟! من از دنیایی پر از ترس، توقع، حسادت، کینه، دروغ و... وارد کنگره شدم؛ دنیایی عجیب و شگفتانگیز برای من.
اولین موردی که در کنگره مرا به خود جلب کرد، صفا، صداقت و یکرنگی بود، جایی که تو را قضاوت نمیکنند به تو دروغ نمیگویند، تو را با دیگران قیاس نمیکنند و از تو هیچ توقعی ندارند. بعد از مدتی حضور در کنگره متوجه شدم مهندس دژاکام در ماه مبارک رمضان روش DST را کشف کردهاند و به نوعی روش درمان قطعی اعتیاد در این ماه مبارک به ایشان الهام شده است. شگفتا که با این روش چه انسانهای شریفی نجات یافته و به آغوش گرم خانواده بازگشتهاند.
آقای مهندس فرمودند: صراط مستقیم بهترین راه است و روش DST همان صراط مستقیم است که هم سخت است و هم سهل؛ سخت است به این دلیل که درمان آن طولانی است و سهل به این دلیل که فرد به نتیجه میرسد. روش DST شاهکلید درمان بیماری اعتیاد در جهان است و پیشرفتهترین روش درمان اعتیاد به حساب میآید. یک درمان کامل و جامع که نه تنها برای درمان اعتیاد؛ بلکه برای درمان بسیاری از بیماریهای دیگر نیز به کار میرود. در واقع این روش بهترین ارمغان زندگی من بود؛ زیرا روش DST فقط برای مصرفکنندگان نیست و من هم به عنوان یک همسفر با این روش و زیر نظر پزشک داروهای آرامبخش و خوابآور را کم کردم و به درمان رسیدم.
پس DST میتواند در تمام زندگی ما جریان داشته باشد. من در کنگره آموختم که هر مسئله یا مشکلی را در زندگی با آن برخورد میکنم نباید به یکباره؛ بلکه بایستی بهصورت تدریجی برطرف کنم. بسیار خوشحالم و خدا را شکر میکنم که درس زندگی را در کنگره۶۰ آموختم و هر زمان با مشکلی برخورد کردم صبوری و خویشتنداری پیشه کنم؛ چراکه این صبوری جزئی از ایمان است.
متوجه شدم که ناکامی به معنی شکست نیست؛ بلکه تأخیری است برای اینکه بتوانم شیرینی و حلاوت رسیدن را بیشتر احساس کنم. از راهنمای خوبم همسفر مژگان، بسیار تشکر میکنم که در طول این سه سال و نیم که در کنگره حضور دارم مرا دلگرم نمودند تا جاده پرپیچوخم زندگی را با امید طی کنم و همچنین ایستادگی و صبر در برابر سختیها را به من آموختند. امیدوارم که من نیز بتوانم طعم شیرین رهایی را در این بهشت زیبا بچشم و همچنین تمام کسانی که در باتلاق اعتیاد به سر میبرند، رها شوند و اشک همسفرانی که برای اعتیاد عزیزانشان ریخته شده به اشکهایی از سر شوق برای رهایی و درمان آنها تبدیل شود.
مهندس دژاکام عزیز به ما آموختند که در کنگره۶۰ فقط درمان نمیشویم؛ بلکه رشد میکنیم. ایشان با این روش کرامت انسانی از دست رفته را به ما بازگرداندند و به ما یادآوری کردند که هر انسانی، فارغ از گذشتهاش، شایسته زندگی دوباره است. اکنون که این دلنوشته را مینویسم قلبم مالامال از درد است؛ چراکه آقای مهندس دیگر در بین ما نیستند. برای من و اعضای کنگره۶۰ ایشان معلمی هستند که راه درمان، معرفت، محبت و انسانیت را آموختند. امیدوارم قدر نعمتهایی را که در کنگره به دست آوردم، بدانم و قدردان زحمتهای آقای مهندس و خانواده محترمشان باشم.
نویسنده: همسفر شیرین رهجوی راهنما همسفر مژگان (لژیون هشتم)
رابط لژیون: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مژگان (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون اول) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
288