English Version
This Site Is Available In English

یکی از دستاوردهای ارزشمند کنگره روش Dst است

یکی از دستاوردهای ارزشمند کنگره روش Dst است

جلسه دوازدهم ازدوره سیزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر جلیل دبیری مسافر هادی و استادی مسافر زین العابدین با دستور جلسه  (روش DST و تجربه من از سایر روش ها)) »سه شنبه 19 آبان  1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان زین العابدین هستم یک مسافر

از ایجنت محترم، مرزبانان گرامی و حسین‌آقای عزیز سپاسگزارم که به من اعتماد کردند و فرصت دادند در این جایگاه خدمت کنم و از شما عزیزان آموزش بگیرم. دستور جلسه امروز «روش (DST)و سایر روش‌ها» است. از نگاه من، یکی از دستاوردهای ارزشمند کنگره ۶۰، روش(DST) است؛ روشی که به کمک آن توانستم تفاوت میان قطع مصرف و درمان اعتیاد را در زندگی خود تجربه کنم و از تاریکی به‌سوی روشنایی حرکت کنم. در کنگره ۶۰ آموختم که برای درمان اعتیاد باید هر سه ضلع مثلث جسم، روان و جهان‌بینی مورد توجه قرار بگیرد. در سفر اول، بازسازی جسم با اجرای روش(DST)و استفاده منظم از داروی(OT)، طبق دستور راهنما، دنبال می‌شود. در کنار آن، حضور در جلسات و لژیون و کاربردی‌کردن آموزش‌ها، زمینه تغییر نگرش و رسیدن به تعادل را فراهم می‌کند. پیش از ورود به کنگره، روش‌های مختلفی را برای قطع مصرف تجربه کرده بودم؛ از قطع ناگهانی مواد، که در اصطلاح به آن روش یابویی گفته می‌شود، تا استفاده از قرص‌های مختلف. هر بار تصور می‌کردم با قطع مصرف، مسئله اعتیاد من حل شده است؛ اما پس از مدتی دوباره به مصرف بازمی‌گشتم. امروز می‌دانم که قطع مصرف، به‌تنهایی برای من به معنای درمان نبود. بارها پیش می‌آمد که در یک سال، پنج یا شش مرتبه مصرف خود را قطع می‌کردم؛ اما معمولاً زمان زیادی دوام نمی‌آوردم. یکی از دوستانم می‌گفت که قطع مصرف برای تو دشوار نیست و با چند قرص می‌توانی آن را انجام بدهی. من هم مصرف را قطع می‌کردم، اما آرامش و تعادل لازم را نداشتم و دوباره به نقطه اول بازمی‌گشتم. در آن دوران، افکار منفی به سراغم می‌آمد. با خود می‌گفتم: «اکنون که توانسته‌ام مدتی مواد مصرف نکنم، اگر دوباره مصرف کنم، باز هم می‌توانم آن را کنار بگذارم.» همین تفکر، زمینه بازگشت مرا فراهم می‌کرد. مسئله این بود که مصرف مواد را کنار گذاشته بودم، اما نگاه و اندیشه من تغییری نکرده بود. با گذشت زمان، قطع مصرف برایم دشوارتر شد و به استفاده از قرص‌های دیگری روی آوردم. حتی سعی می‌کردم مقدار مصرف قرص را به‌تدریج کاهش بدهم؛ اما امروز می‌دانم که هر نوع کاهش تدریجی، به معنای اجرای روش (DST) نیست. من بدون شناخت کافی و بدون آموزش، تنها تلاش می‌کردم مصرف خود را قطع کنم و همچنان از تعادل فاصله داشتم. خداوند را شکر می‌کنم که مسیر کنگره ۶۰ در زندگی من قرار گرفت. با ورود به کنگره متوجه شدم که لازم است در کنار اجرای برنامه درمان، آموزش بگیرم و دانسته‌هایم را در زندگی به کار ببندم. برای من، حضور در جلسات، فرمان‌برداری از راهنما و حرکت در مسیر آموزش و خدمت، بخش مهمی از این تغییر بوده است. اکنون نزدیک به دو سال و ده ماه از رهایی من می‌گذرد و آن درگیری ذهنی گذشته نسبت به مصرف مواد را در خود احساس نمی‌کنم. برداشت من از آموزش‌های جناب مهندس این است که یکی از نشانه‌های درمان، رسیدن به وضعیتی است که فرد در مواجهه با مواد نیز آرامش خود را حفظ کند و میل به مصرف، اختیار او را در دست نگیرد. من تفاوت این وضعیت را با قطع مصرف‌های گذشته‌ام به‌خوبی احساس می‌کنم. در خانواده خود نیز تجربه‌ای داشته‌ام که این تفاوت را برایم روشن‌تر کرده است. برادرم دوازده سال مواد مصرف نکرد، اما پس از آن دوباره به مصرف بازگشت. این اتفاق برای من نشان داد که طولانی‌بودن زمان قطع مصرف، به‌تنهایی به معنای رسیدن به درمان و تعادل نیست. روش( DST) برای من تنها به درمان اعتیاد به مواد محدود نبوده است. در ادامه مسیر، برای درمان وابستگی به سیگار نیز سفر کردم و به رهایی رسیدم. امروز وقتی در کنار فردی قرار می‌گیرم که سیگار مصرف می‌کند، میل گذشته را در خود احساس نمی‌کنم. همچنین در سفر جونز هستم و تلاش می‌کنم آموزش‌های این مسیر را نیز به‌درستی اجرا کنم. البته رسیدن به نتیجه، به درست سفرکردن بستگی دارد. من باید برنامه راهنما را دقیق اجرا کنم، در جلسات حضور داشته باشم و آموزش‌ها را کاربردی کنم. صرف حضور جسمی در کنگره کافی نیست؛ لازم است با خواست و تلاش خودم در مسیر حرکت کنم و مسئولیت سفرم را بپذیرم. از جناب مهندس حسین دژاکام، بنیان کنگره ۶۰، و همه خدمتگزارانی که این مسیر را برای ما فراهم کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم. همچنین از خدمتگزاران نمایندگی قوچان، راهنمایان عزیز، ایجنت پیشین، مرزبانان و تمام کسانی که برای شکل‌گیری و ادامه فعالیت این نمایندگی زحمت کشیده‌اند، تشکر می‌کنم. من چند ماه پس از آغاز فعالیت نمایندگی وارد کنگره شدم، اما می‌دانم پیش از حضور من، عزیزان بسیاری تلاش کرده‌اند تا امروز ما مکانی مناسب برای آموزش و خدمت داشته باشیم؛ جایی که در سرمای زمستان و گرمای تابستان، بتوانیم با آرامش در جلسات شرکت کنیم.

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم (با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر علیرضا لژیون ششم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .