از آنجایی که انسان چیزی نیست به جز آنچه که تلاش میکند، روزی به خود آمدم دیدم تمامی حسهای منفی درون من از جمله؛ ترس، ناامیدی و منیت حاصل دست رنج خودم هستند. این حسها مدام برای حفظ و بقاء خود از انرژی من تغذیه میکنند، چراکه با خواستهها و اهداف مشترک در کنار یکدیگر قرا گرفتهاند بهعنوان مثال؛ من اگر فردی فضول و دروغگو باشم ناخودآگاه به سمت فردی جذب میشوم که او نیز دروغگو و تجسسگر است و ساعتها با او وقت میگذرانم. حسهای منفی درون من همواره دو هدف دارند، حفظ و بقاء رشد و توسعه. آنها از نظم، انضباط و دیسیپلین خاص خود برخوردار هستند و در برابر نابودی به شدت مقاومت میکنند؛ زیرا یک شبه بهوجود نیامدهاند، بلکه سالها است همراه من هستند و با تکرار افکار و رفتارهای نادرست قدرت گرفتهاند.
این حسها، مافیای قدرتمند درون ما هستند که نظم و هدف مشخصی دارند و برای حفظ، بقاء و گسترش قدرت خود بیوقفه تلاش میکنند، زمانیکه تصمیم به اصلاح یا تغییر آنها میگیریم به شدت مقاومت میکنند از بین بردن این ساختارها جنگی عظیم میطلبد، جنگی که برای پیروزی در آن باید با همت، آگاهی و عزمی جزم قدم برداشت ما اکنون در نقطه عطف و گذرگاه بسیار سخت در مسیر کنگره قرار داریم که نه تنها بایستی آموزههای خود را به کار ببندیم، بلکه با رفتار و کردار معقول از قدرت گرفتن مافیای ضدارزشها، جهالت و تاریکی در ساختار درون خود جلوگیری کنیم.
ما بایستی شخصیت علمی، پژوهشی و کشفیات آقای مهندس را مد نظر قرار دهیم با مقالات علمی ایشان بیشتر آشنا شویم و فرمانبردار جانشین ایشان دکتر امین باشیم، زیرا من قرار نیست بک شبه انسان متفاوتی شوم قرار است هر روز با آموزش و عمل یک قدم از انسان دیروز خودم فاصله بگیرم در پایان؛ ارادت و قدردانی فراتر از واژهها است از آقای مهندس عزیز که نوری را به من نشان دادند که سالها در جستجوی آن بودم و به من یادآور شدند تغییر از درون خودم شروع میشود و این خودم هستم که باید مسئولیت این سفر بزرگ را بپذیرم.
نویسند: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
در آموزشهای کنگره۶۰، متون جهانبینی و برداشت از سیدی، ساختار درون از دکتر امین ،یکی از زیباترین و کاربردیتری مفاهیمی است که درک کردم ماهیت ساختارها در صورپنهان انسان است. هر ساختاری برای حفظ و بقاء خود تلاش میکند. ساختارهای مثبت با تولید انرژی سالم، زمینه رشد و حرکت را فراهم میکنند؛ اما ساختارهای منفی از انرژی انسان تغذیه میکنند و میتوانند مانع تغییر و حرکت او شوند. گاهی وقتی تصمیم میگیرم کار درستی انجام دهم، مانند حضور بهموقع در کارگاه، نوشتن سیدی یا کنار گذاشتن یک رفتار نادرست، احساس خستگی، ناامیدی یا بهانهتراشی به سراغم میآید. این آموزش به من کمک کرده است که چنین احساسهایی را بشناسم و بدانم لازم نیست هر احساسی را حقیقت قطعی بدانم یا از آن پیروی کنم. شاید نتوانم از بهوجود آمدن همه احساسات منفی جلوگیری کنم، اما میتوانم با آگاهی و انتخاب درست اسیر آنها نشوم.
تغییر یکشبه اتفاق نمیافتد؛ بلکه به دانایی، آموزش، نظم و استمرار نیاز دارد. همانطور که ساختارهای منفی با تکرار قدرتمند شدهاند، من نیز میتوانم با انتخابهای درست و تکرار رفتارهای سازنده، ساختارهای مثبت را درون خود تقویت کنم. همچنین آموختهام برای تغییر دیگران، ابتدا باید از اصلاح ساختارهای درونی خودم شروع کنم بهجای آنکه تمام توجهم را به رفتار دیگران بدوزم، بهتر است سهم خودم را ببینم و با آموزش و عمل به آن، قدمبهقدم در مسیر تغییر حرکت کنم اگرچه اکنون با دلی پر از تأثر، در فقدان حضور فیزیکی آقای مهندس این دانشمند یگانه و انسان بیبدیل سوگوارم، اما ایمان دارم که اندیشه، جهانبینی و مسیری که او برای ما ترسیم نمود، فراتر از زمان و مکان، جاودانه باقی خواهد ماند. حضور دکتر امین، بهعنوان جانشین برحق ایشان و ادامهدهنده این راه پرنور، بزرگترین دلگرمی برای ما است و تلاشهای ارزنده ایشان در تبیین این دانش، چراغ راه ما در مسیر سخت تغییر است.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
خداوند بزرگ در وجود من یکسری تواناییها قرار داده که تنها با تقویت ایمان و قدم نهادن در مسیر مستقیم برایم امکانپذیر است. من دارای اختیاراتی هستم تا بتوانم شهر وجودی خود را آنگونه که دوست دارم بسازم، اما باز بستگی به این دارد که من چگونه از این نعمت استفاده کنم. من میتوانم دنیای خود را با افکار منفی تبدیل به ویرانه کنم و بالعکس میتوانم با امیدواری، صبر، محبت و توکل از دنیای خود شهری آباد و زیبا بسازم هرچهقدر ایمان من به خدا بیشتر باشد، تعادل و آرامش من نیز بیشتر است. زمانیکه خودم را با قبل از ورود به کنگره مقایسه میکنم میبینم چقدر با خود و دنیای خودم نامهربان بودم و با کوچکترین تلنگری وجودم را تبدیل به ویرانهای تاریک میکردم و تا مدتها به دلیل جهل و نااگاهی، خود را در تاریکی حبس میکردم.
هر روز در ذهنم با خود کلنجار میرفتم و خود را از درون نابود میکردم با اینکه میدانستم درونم ویران است تلاشی برای بهتر شدن آن نمیکردم بارها به خودم قول دادم حرف دیگران را نادیده بگیرم و به اعصاب خود مسلط باشم، ولی باز با گذشت چند روز دوباره همان احساس ناتوانی به من دست میداد و همیشه دیگران را لعن و نفرین میکردم، ولی در حال حاضر متوجه شدم نیروهای منفی درون من مانع پیشرفت میشدند در واقع منشأ تمام اینها در وجود خودم بود، ولی به گردن دیگران میانداختم من نباید به دیگران فرصت دخالت و تخریب میدادم، کنگره به من آموخت تا دنیای درونم را سست نسازم و روی زمینی محکم از جنس فولاد بسازم.
نویسنده: همسفر منیژه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
رابطخبری: همسفر فیروزه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیستم) نگهبان سایت
نمایندگی همسفران سلمان فارسی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
152