جلسه هفتم از دوره چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گوجان با استادی همسفر زری، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر صبا با دستور جلسه « متد DSD و تجربه من از سایر روشهای ترک اعتیاد» روز دوشنبه ۱۸ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
تمام صحبتهایی که طی جلسات گذشته و به مناسبت عدم حضور مهندس حسین دژاکام درباره دستاوردهای ایشان مطرح شد، بیارتباط با این دستور جلسه نیست. اگر سالیان سال درباره زحمات و دستاوردهای مهندس حسین دژاکام صحبت کنیم، به اعتقاد من، باز هم تمامشدنی نخواهد بود؛ چراکه بشریت همچنان مدیون زحمات ایشان است.
من فکر میکنم جهان بشریت به دو بخش تقسیم میشود: جهان قبل از جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ و جهان بعد از آن؛ زیرا این مجموعه بر زندگی تکتک انسانها تأثیرگذار است. شاید بسیاری از انسانها در خارج از جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ هنوز با این مجموعه آشنا نشده باشند و تاکنون نیازی به حضور در آن احساس نکرده باشند، اما بهمرور زمان به اهمیت اتفاق بزرگی که در این مجموعه رخ داده است، پی خواهند برد. هم جامعه پزشکی و هم بشریت باید بیش از پیش با این دستاورد مهم آشنا شوند.
در سال ۱۳۷۵، زمانی که مهندس حسین دژاکام تصمیم به ایجاد نظم در مصرف مواد خود گرفتند، هنوز تصمیم ایشان برای درمان اعتیاد و قطع مصرف مواد نبود. این اتفاق با ماه مبارک رمضان مصادف شد. شاید این موضوع برای همه شما آشنا باشد. ایشان تصمیم گرفتند مصرف مواد خود را منظم کنند؛ زیرا به گفته خودشان، تا آن زمان نمیدانستند در طول روز چند مرتبه و به چه میزان مواد مصرف میکنند.
با تصمیم به روزهداری، بهتدریج متوجه شدند که روزانه پنج گرم مواد را در پنج وعده مصرف میکنند. چند روزی از ماه مبارک رمضان گذشته بود که تصمیم گرفتند یکی از وعدههای مصرف خود را حذف کنند. پس از حذف آن وعده، متوجه شدند اتفاق نامطلوبی برایشان رخ نداده است. همین موضوع جرقهای در ذهن ایشان ایجاد کرد تا مصرف مواد را بهتدریج کاهش دهند. خدا را شکر، این اتفاق زمینهساز شکلگیری متد D.S.D شد.
از آن زمان به بعد، ایشان از مسیر خود عقبنشینی نکردند؛ زیرا به این باور رسیده بودند که انسانها برای رهایی از اعتیاد و تاریکیهای ناشی از آن، به راهی اصولی و علمی نیاز دارند. ایشان با وجود تمام سختیها و مشکلاتی که بارها در سیدیها و کتابهای خود درباره آنها صحبت کردهاند، پای این مسیر ایستادند. برای هیچیک از ما پوشیده نیست که ایشان در طول سالیان، سختیها و تاوانهای بسیاری را متحمل شدند، اما هرگز از هدف خود دست نکشیدند.
من خودم پیش از آشنایی با جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، هیچ شناخت و سررشتهای از موضوع اعتیاد نداشتم. همیشه با خودم فکر میکردم همسرم اراده کافی ندارد و اگر بخواهد، میتواند اعتیاد را کنار بگذارد. پس از اینکه متوجه اعتیاد ایشان شدم، دو یا سه مرتبه برای درمان اقدام کردند.
یکی از روشهایی که انتخاب کردند، درمان زیر نظر پزشک و روانپزشک بود. این روند چندان طولانی نشد، اما هزینه زیادی برای ما داشت؛ زیرا همانطور که میدانید، هزینه جلسات روانپزشکی بر اساس زمان محاسبه میشود و ما باید متناسب با مدتزمان هر جلسه هزینه پرداخت میکردیم. در این جلسات، پزشک با ایشان صحبت میکرد و داروهایی تجویز میشد که بعداً از طریق سرم به ایشان تزریق میکردند. این روش مدت زیادی ادامه پیدا نکرد و به نظر من، حتی به مرحله ترک واقعی هم نرسید.
پس از آن، ایشان به یک انجمن دیگر مراجعه کردند. به گفته خودشان، سه سال پاکی داشتند؛ اما من در آن مدت، تغییرات مثبتی را که انتظار داشتم، در رفتار و حال ایشان مشاهده نمیکردم. هنوز آشفتگی و بههمریختگی زیادی وجود داشت. برای مثال، اگر در خیابان خودرویی بوق میزد، ایشان زودتر از همه به هم میریختند. اگر پشت چراغ قرمز متوقف میشدیم، شروع به غرولند میکردند و اگر در خانه حرفی برخلاف میلشان گفته میشد، ناراحت و آشفته میشدند.
این شرایط به من نشان میداد که حال ایشان هنوز به آرامش نرسیده است. شاید در آن زمان، من این آشفتگیها را به اعتیاد ارتباط نمیدادم، اما بعدها متوجه شدم که این موضوع ارتباط مستقیمی با بیماری اعتیاد دارد.
این وضعیت ادامه داشت تا اینکه جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ به ما معرفی شد. من در ابتدا پذیرش چندانی نداشتم و تصور میکردم اگر انسان اراده کند، هر زمان که بخواهد میتواند مواد را کنار بگذارد.
اما زمانی که همسرم وارد جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ شدند، شرایط برای من نیز بهتدریج تغییر کرد. به دلیل فاصله زمانی، شرایط شغلی و کوچک بودن فرزندانم، امکان حضور مستمر در جلسات را نداشتم. با این حال، یکی دو مرتبه به اصفهان رفتم و با راهنمای ایشان که از قبل نیز میشناختم، خانم مرجان، صحبت کردم.
ایشان توضیحاتی به من دادند که باعث شد جرقهای در ذهنم زده شود و به این موضوع فکر کنم که شاید این مسیر، راه درست و اصولی درمان باشد و بتواند نتیجه بدهد.
با طولانی شدن روند درمان همسرم،تصمیم گرفتم کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را که در وسایل ایشان دیده بودم، بردارم و مطالعه کنم. مطالب کتاب برایم بسیار منطقی و قابلقبول بود. اطلاعاتی که مهندس حسین دژاکام در این کتاب در اختیار خواننده قرار داده بودند، با وجود اینکه من هنوز از نزدیک در جلسات حضور نداشتم، بهخوبی در ذهنم جای گرفت و به این باور رسیدم که این روش میتواند مسیر درستی برای درمان باشد.
خدا را شکر، درمان همسرم به نتیجه رسید و من بهمرور زمان تغییرات ایشان را مشاهده کردم. همین تغییرات باعث شد باور و اعتقادم نسبت به جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ قویتر شود. زمانی که جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ در شهرکرد شکل گرفت، سعی کردم در جلسات حضور پیدا کنم و وارد این مجموعه شدم. از آن روز تا امروز در این مسیر ماندهام؛ زیرا واقعاً به روش درمانی این مجموعه ایمان آوردم.
اما درباره متد D.S.D؛ همانطور که میدانید، حرف D مخفف دژاکام، حرف S مخفف استپ (Step) یا همان پلهها و حرف T مخفف زمان (Time) است. در این روش، پلههای کاهش مصرف و زمان طی کردن آنها اهمیت دارند. در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، مدتزمان درمان معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه در نظر گرفته میشود تا فرد به درمان قطعی برسد؛ البته ممکن است این زمان برای برخی افراد کمی طولانیتر باشد.
متد D.S.D صرفاً برای درمان اعتیاد مطرح نشد، بلکه بهمرور زمان و با مشاهده نتایج، این موضوع برای مهندس حسین دژاکام روشن شد که این روش میتواند در درمان سیگار نیز کاربرد داشته باشد.
همه شما بهتر از من میدانید که هیچ کاری بهصورت یکباره و ضربتی اتفاق نمیافتد. حتی اعتیادی که برای مسافر من و مسافران شما به وجود آمده است، یکشبه شکل نگرفته است. یک مسافر نمیتواند از همان ابتدا روزانه پنج گرم مواد مصرف کند؛ بلکه مصرف او بهتدریج و آرامآرام افزایش پیدا میکند و روزبهروز بیشتر میشود. در متد D.S.D نیز همین فرایند بهصورت معکوس اتفاق میافتد؛ یعنی مصرف بهتدریج کاهش پیدا میکند، پلهها یکی پس از دیگری طی میشوند و فرد در نهایت به درمان قطعی دست پیدا میکند.
این متد در درمان سیگار نیز نتایج قابلتوجهی داشته است. در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، علاوه بر درمان اعتیاد و سیگار، موضوع اضافهوزن نیز مورد توجه قرار گرفته و نتایج ارزشمندی در این زمینه مطرح شده است.
متأسفانه بسیاری از افراد به دلیل روشهای نادرست کاهش وزن و انجام عملهای لاغری، با مشکلات جدی مواجه شدهاند و حتی جان خود را از دست دادهاند. برای مثال، حدود سه تا پنج ماه پیش، در شهرکرد، خانم جوانی بر اثر یکی از عملهای لاغری دچار آمبولی شد و متأسفانه جان خود را از دست داد.
در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، با استفاده از همین متد D.S.D، درباره بهبود برخی بیماریها نیز مشاهدات و نتایج قابلتوجهی مطرح شده است.
همانطور که مهندس حسین دژاکام در سیدی «مقاله» میفرمایند، این موضوع در ابتدا هدف اصلی ایشان نبود. زمانی که اعضا در حال طی کردن مسیر درمان اعتیاد بودند، بهتدریج مشخص شد که برخی از آنها به بیماریهای دیگری نیز مبتلا بودهاند و با ادامه روند درمان اعتیاد، علائم بعضی از این بیماریها نیز کاهش یافته یا برطرف شده است. مهندس حسین دژاکام این مشاهدات را بررسی و به مقاله تبدیل کردند.
بسیاری از این مقالات مورد پذیرش قرار گرفتند و درباره موضوعاتی مانند اماس، سرطان (کنسر)، کولیت، صرع و بیماریهای دیگر، مطالب و نتایجی مطرح شد که نشان میداد متد D.S.D میتواند در این زمینهها نیز مورد بررسی و مطالعه علمی قرار بگیرد.
انشاءالله در آینده، این مقالات بیش از پیش وارد فضای علمی و پزشکی شوند و جامعه پزشکی بتواند از یافتههای آنها بهرهمند شود. امیدوارم با گسترش این تحقیقات و شناخت بهتر روشهای درمانی، بسیاری از مشکلات و بیماریهایی که انسان و بشریت با آنها روبهرو هستند، بهتدریج برطرف شوند.

مرزبان کشیک : همسفر فروزان ، مسافر سیفالله
ویرایش و ارسال: همسفر صوفیه ( مرزبان خبری)
عکاس: همسفر نسیم رهجو همسفر زینب ( لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
208