جلسه پنجم از دوره سی و چهارم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی نیمایوشیج به استادی همسفر مریم، نگهبانی همسفر فرشته و دبیری همسفر سپیده با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روشها» روز دوشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از خانواده مهندس دژاکام بابت همراهی و حمایتشان سپاسگزارم، هر چند جسم ایشان در کنار ما نیست؛ اما همیشه آموزشهای ایشان زنده و ماندگار خواهد بود. از نگهبان جلسه سپاسگزارم و قدردان زحمتهای راهنماهای خودم همسفر آرزو و همسفر الهام هستم که همیشه چراغ راه من هستند. دستور جلسه امروز موضوع DST و سایر روشها است، امیدوارم بتوانیم با مشارکت یکدیگر از این آموزش بهره ببریم. من وقتی به کنگره آمدم اصلاً شناختی در مورد موضوع DST نداشتم و فکر میکردم فقط قرار است مسافرم به درمان برسد و مشکل مواد برطرف بشود؛ اما با گذشت زمان فهمیدم که متد DST فقط یک درمان نیست و یک مسیر آموزش و یک تغییر است. من یاد گرفتم که درمان زمان میخواهد و نمیشود انتظار داشت که یک شبه درست شود.
همانطوری که جسم به تدریج به تعادل میرسد نگاه آدم هم نیاز به آموزش و زمان دارد و یکی از چیزهایی که به عنوان یک همسفر یاد گرفتم، این بود که همیشه تمام توجه و فکرم را روی مسافرم نگذارم در صورتی که من هم نیاز به آموزش داشتم؛ باید تغییر میکردم و یاد میگرفتم که چطوری با آموزش بیشتر زندگی کنم. قبلاً شاید فکر میکردم اگر بیشتر نگران باشم یا بیشتر مراقبت کنم بتوانم برای مسافرم شرایط را بهتر کنم؛ اما کمکم متوجه شدم که نگرانی زیاد همیشه کمک کننده نیست؛ باید به مسافرم فرصت بدهم تا مسیر درمان خودش را طی کند و در کنار مسافرم خودم هم روی رشد و آرامش خودم کار کنم. امروز که به این مسیر نگاه میکنم خیلی خوشحالم که مسافرم با روش DST به درمان رسید و نزدیک یکسال و نیم است که از این مسیر گذشته است.
در این مکانی که هستم خیلی خوشحال هستم و این موضوع برای من خیلی ارزش زیادی دارد؛ چون با چشم خودم دیدم که وقتی زمان، آموزش، نظم و حرکت درست در کنار هم قرار بگیرد تغییر امکانپذیر میشود. شاید خیلی از این حرفهایی که در جلسات گفته میشود ساده به نظر برسد؛ اما وقتی وارد زندگی روزمره میشود تازه متوجه میشویم آن ارزش، آن آموزشهایی هستند که به ما یادگیری میدهند و میدانیم برای بهتر شدن باید ادامه بدهیم و خوشحالم که در این مسیر هستم و فرصت دارم هر آموزش تازهای را یاد بگیرم. در پایان هم خواستم بگویم که متد DST به من یاد داد که برای تغییر کردن عجله نکنم، صبور باشم و قدم به قدم حرکت کنم و مهمتر از همه یاد گرفتم در کنار توجه به مسافرم، خودم را فراموش نکنم و از همه کسانی که در این مسیر به من آموزش میدهند از صمیم قلب قدردان هستم.

مرزبانان کشیک: همسفر هدی سادات و مسافر رضا
تایپیست: همسفر لیدا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر صدیقه (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی نیمایوشیج
- تعداد بازدید از این مطلب :
105