English Version
This Site Is Available In English

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز

جنگی چند روزیست که در میانه قلب و عقلمان در گرفته است، از یک سو می دانیم وظیفه مان چست، که به قول آقا جانمان باید محکم و استوار بایستیم و از سوی دیگر عادت نداشتن به نبودتان . سالهاست در رکابتان و در کسوت شاگردیتان خاک راهتان را سرمه چشمانمان می کنیم و تنها هنرمان شاگردتان بودن است ، و به خود میبالیم که درسهایی از شما یاد گرفته‌ایم که می توانند گره گشای مشکلاتمان در گردنه هایی باشند که بر سر راهمان قرار می گیرند، اما کیست که نداند عشق و ایمان به شما و دلگرمی به بودنتان بود که ما را از عقبه ها عبور می داد نه هنر راه بلدیِ ما ! ما در کنار شما بودیم که برای سیاهی ها رجز می خواندیم و شمشیرهايمان را در هوا می چرخاندیم ، در کنار شما بود که عشق را  که بخشش را که محبت را آموختیم . گمان می کردیم این ها از ما است ، اما نبود ، بلکه از شما بود، اما اکنون که انگار در کنارمان نیستید دستانمان خالیست و شمشیرهایمان در غلاف و فریاد رجزخوانیِ مان بغض گلوگیرمان شده . در این چند روز گذشته آب خوش از گلویمان پائین نرفته است و ترس نبودنتان کمرمان را خم کرده منتظر تلنگری هستیم که بشکنیم . ما اگر همه چیز را خوب یاد گرفته باشیم درس زندگی بدون شما را درست نیاموخته ایم، البته شاید شما گفته بودید اما ما در گوشهایمان پنبه بود و خوب نشنیدیم . تظاهر می کنم خوبم ولی از روی ناچاری . شاید این درست ترین جمله‌ ای باشد که وصف حال این روز هایمان باشد ، اما این سرنوشت همگان است زیرا از ابتدای خلقت و هبوط انسان به زمین ، دنیا سراسر شاهد تولدها و از دنیا رفتن انسان‌ها بوده، هست و خواهد بود. این قانون طبیعت ، هستی ، زایش و تعادل است . اما گاهی رفتن و خلاء وجودی بعضی از انسان‌ها تا مادامی که ما زنده هستیم از یادمان نخواهد رفت . اما به قول فرمایش شیخ اجل کیست که نداند و نشنیده باشد که :
سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکویی نبرند!

و ما اعضای کنگره ۶۰ چه خوشبخت بوده‌ایم که در دورانی از دوران‌های پر بار زندگی آقای مهندس دژاکام افتخار شاگردی و تلمّذ در محضر ایشان جزو افتخارات‌ مان بوده و هست. پس شایسته و بایسته است که اشک را از دیده  و اندوه را از قلب مان بزداییم و حق شاگردی ایشان را در هر جایگاهی که هستیم آنگونه که ایشان انتظار داشتند به درستی به جا بیاوریم و در هر سفری که هستیم آنرا به بهترین شکل ممکن ادامه و به پایان برسانیم. چرا که این کار تنها و درست‌ترین کاریست که ما می‌توانیم و باید انجامش دهیم و به یاد داشته باشیم که ایشان در بهترین و اعلاترین جایگاه از مراتب فردوس برین در نزد خالقشان سرمست از عشق و محبت و ایثار و خدمتی که به مخلوقات پروردگار ارائه کرده‌اند شاد و شاهد و ناظر بر رفتار و عملکرد ما هستند که آیا آنگونه که می‌نماییم هستیم یا خیر!؟
و از خداوند منان طلب می‌کنیم توان و قدرت و صبر جمیل برای گذر از این عقبه را هم به ما عطا کنند. ان‌شاءالله

اراتمند مسافر منصور   ۱۴۰۵/۰۸/۱۷

 

تهیه و تنظیم مرزبان خبری جلال

نویسنده: راهنمای محترم مسافر منصور

بارگذاری : مسافر ابوالفضل لژیون ششم

ویرایش متن :مسافر امیر لژیون یکم

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .