English Version
This Site Is Available In English

نور امیدی در شب تاریک و ظلمانی اعتیاد

نور امیدی در شب تاریک و ظلمانی اعتیاد

اگر بخواهم در مورد آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای ایشان سخنی بگویم، همین بس که قلب لرزان مادران بسیاری را آرامش بخشیدند و نور امیدی در شب تاریک و ظلمانی اعتیاد شدند. شاید باور نکنید؛ اما با دستاورد بزرگ آقای مهندس، یعنی درمان اعتیاد، دیگر غول اعتیاد همچون گذشته رعب‌انگیز نیست؛ زیرا راه درمانی که به دست ایشان ابداع شد، چنان قوی و اصولی است که هرگونه شک و تردیدی را برطرف می‌کند. انسان با دیدن درمان‌شدگانی که اکنون، پس از گذشت چندین سال از رهایی، به مردانی آراسته و پاکیزه‌نفس تبدیل شده‌اند، اطمینان می‌یابد که این خود گواهی بر عظمت این عمل است.

مردان و زنانی که از این بیماری رهایی یافته‌اند؛ چنان با آموزش‌های آقای مهندس قوی و بااخلاق شده‌اند که هر یک راهنمایی برای بیماران دیگر شده‌اند؛ انسان‌هایی که مانند و مثالشان کمتر دیده می‌شود. هر یک از آن‌ها کم از استاد دانشگاه نیستند؛ اما بی‌ادعا، متواضع، باوقار و متین و بدون هیچ چشمداشتی، در راه نجات انسان‌های گرفتار دیگر تلاش می‌کنند تا این راه درمان به دست تمام نیازمندان برسد.

آقای مهندس هر هفته یک سی‌دی از نصایح ارزشمند خود را در اختیار رهجویانشان قرار می‌دادند و همچون پدری مهربان، آن‌ها را نصیحت و راهنمایی می‌کردند. از کوچک‌ترین مسائل اخلاقی و رفتاری گرفته تا بزرگ‌ترین مسائل روحی و روانی را به آن‌ها گوشزد می‌کردند.

به‌جرئت می‌توانم بگویم هر کسی که به کنگره ۶۰ دسترسی پیدا کرد، بزرگ‌ترین لطف خداوند شامل حالش شد؛ چراکه بزرگ مردی اندیشمند در رأس این مجموعه بود که بی‌نهایت دلسوز و مهربان بود. نصایح ایشان همچون شیره جانشان بود که هر هفته در قالب کلام شیرینشان جاری می‌شد و به گوش جان ما رهجویانشان می‌رسید. آقای مهندس بی‌نهایت به کتاب آسمانی  اعتقاد داشتند و خودشان فرمودند: تمام دانش و دستاوردهای علمی من، همه از قرآن بود و بس.

من رهجوی کوچک و نابلدی هستم که تازه پا در این مسیر سبز گذاشته‌ام و با شگفتی‌های بسیاری از زحمات این معلم فرزانه روبه‌رو هستم، به‌گونه‌ای که حتی تصور می‌کنم تمام عمرم کفاف نمی‌دهد تا بتوانم به بلندای اندیشه بزرگ ایشان بیندیشم. وقتی به این موضوع فکر می‌کنم، با خود می‌گویم، چقدر انرژی در پس این همه تلاش نهفته بوده است و چگونه یک نفر می‌تواند این‌همه دلسوز باشد و تمام‌وقت برای رسیدن به این همه دستاورد تلاش کند. به هر طرف که می‌نگرم، چه از لحاظ علمی، آموزشی و چه از لحاظ اخلاقی، رفتاری، روان‌شناسی و آسیب‌شناسی جسمی و روحی حتی در ساده‌ترین نکات زندگی روزمره، می‌بینم که ایشان با تمام انرژی، مطالب را برای ما رهجویانشان بیان می‌کردند و هر هفته با کلامی ساده و قابل‌فهم در اختیارمان می‌گذاشتند.

پیام‌هایی که برای هرکدام از آن‌ها می‌توان یک کتاب تفسیر نوشت: «من آب می‌آورم، تو آن‌قدر بنوش که سیراب شوی؛ اما نه زیر آب. من بلندم به بلندای قله‌هایی که نتوان تسخیر نمود؛ اما تو بر بام من مسلح بیا تا عظمت را ببینی. من می‌رویانم آن‌قدر که زمین و آسمان را شب و ظلمت فراگیرد؛ اما تو از میان سبزه‌ها نور را بیاب و بر بال آن بنشین و به سمت من پرواز کن تا آنچه به باورت نمی‌گنجد، ببینی. تو می‌توانی همه آنچه را که هست، با نیروی عقل خویش به بهترین تبدیل کنی و به نقطه‌ای برسی که از آنجا آغاز نمودی.»

آقای مهندس مرا با جناب استاد سردار آشنا کردند و ایشان نگهبان و همدم همیشگی قلب دردمندم شدند. انگار خداوند مهربان، بزرگ‌مردی به نام مهندس حسین دژاکام در این عصر و دوران فرستاد تا پیام‌آور امیدی باشد، برای آسیب دیدگانی که هیچ مرهمی برای این حجم از بی‌پناهی و درماندگی پیدا نمی‌کردند و سرانجام او آمد و مرا در پناه دستان مهربانش گرفت. او آمد تا دلم آرام بگیرد و با کلام شیرین و ساده‌اش، آبی بر آتش سوزان وجودم بریزد و جگرگوشه‌ام را با شربت نوشدارویش شفا دهد و آرامش را به تمام زندگی‌ام هدیه کند.

او از وجود گران‌بهای خودش فرزندانی را به یادگار گذاشت که از همه دستاوردهای علمی و پژوهشی ایشان بالاترند. استاد امین و خانواده ایشان بهترین میراث به‌جامانده از پدر هستند و همانند ایشان برای ما مهربان و دلسوزند. خداوندا، من چگونه می‌توانم این همه محبت را جبران کنم؟ اگر تمام عمرم را هم بدهم، باز مدیون محبت این بنده مهربانت هستم؛ کسی که کمر همت بست، پاشنه کفش را کشید و مردانه پای کار ایستاد تا دست درراه‌ماندگانی را بگیرد که فقط او دردشان را می‌شناخت.

خداوندا، اکنون ایشان را به نزد خود برده‌ای و پس از این همه تلاش و زحمت، او را به جوار امن و سرشار از آرامش و مهربانی خود رسانده‌ای. به من نیز یاری رسان تا در این راه بتوانم ادامه‌دهنده راه ایشان باشم و آموزش‌های ایشان را در تمام زندگی‌ام به اجرا درآورم. مرا از رهجویان فرمانبردار ایشان قرار بده تا بتوانم گوشه‌ای از رسالت ایشان را در حد توانم به انجام برسانم؛ تا در جهان بعدی و در لحظه دیدار، بتوانم سربلند در حلقه رهجویانشان باشم و از نزدیک با ایشان دیدار کنم. به امید روزی که دیدارها تازه گردد.

نویسنده و رابط خبری: همسفر فاطمه سادات رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .