یکی از نکات مهمی که در سیدی ساختار درون یاد گرفتم، این است که هر انسانی دارای یک ساختار درونی است که تمام رفتارها، تصمیمها، افکار و احساسات او از این ساختار سرچشمه میگیرد. یعنی آنچه ما در بیرون از خودمان نشان میدهیم، تا حد زیادی نتیجه چیزی است که در درون ما شکل گرفته است.
من با آموزشی که از این سیدی فراگرفتم متوجه شدم اگر بخواهم در زندگی تغییر ایجاد کنم، ابتدا باید از درون خودم شروع کنم. گاهی اوقات تصور میکنیم دلیل ناراحتیها و مشکلاتمان فقط دیگران یا شرایط زندگی هستند، اما وقتی کمی عمیقتر نگاه میکنیم، متوجه میشویم که نوع نگرش، تفکر، باورها و توقعات هم در به وجود آمدن مشکلات نقش دارند.
یکی از موضوعاتی که برای من اهمیت پیدا کرد، این بود که ساختار درونی انسان بهصورت اتفاقی شکل نمیگیرد، بلکه در طول زمان و بر اساس آموزشهایی که دریافت میکند، تجربیاتی که به دست میآورد و انتخابهایی که انجام میدهد، ساخته میشود. بنابراین اگر ساختار درونی ما در گذشته دچار اشکال شده باشد، میتوانیم با آموزش درست و کسب آگاهی، آن را اصلاح کنیم.
من فکر میکنم گاهی اوقات انسان از دیگران انتظار دارد که تغییر کنند تا او احساس آرامش کند، در صورتی که اولین قدم برای تغییر، شناخت خودمان است. باید ببینیم چرا زود عصبانی میشویم، چرا از بعضی مسائل ناراحت میشویم، چرا گاهی قضاوت میکنیم و چرا در برابر بعضی اتفاقات نمیتوانیم واکنش درستی داشته باشیم. وقتی بتوانیم این مسائل را در خودمان پیدا کنیم، قدم اول را برای اصلاح ساختار درون برداشتهایم.
نکته دیگری که از این سیدی برداشت میکنم، اهمیت نظم و تعادل در وجود انسان است. همانطور که یک ساختمان برای استحکام به پایههای محکم نیاز دارد، انسان هم برای داشتن زندگی سالم و آرام به یک ساختار درونی درست نیاز دارد. اگر پایههای فکری و اخلاقی ما محکم نباشد، با کوچکترین مشکل ممکن است تعادل خودمان را از دست بدهیم.
در کنگره ۶۰ یاد گرفتم ،که برای رسیدن به تغییر، باید آموزش بگیرم،تفکر کنم، و به دانستههای خود عمل کنم. صرفاً شنیدن آموزش کافی نیست؛ مهم این است که بتوانم آن را وارد زندگی روزمره خود کنم. مثلاً وقتی در موقعیتی قرار میگیرم، که قبلاً با عصبانیت واکنش نشان میدادم،این بار کمی فکر کنم،و آگاهانهتر رفتار کنم،. همین تغییرهای کوچک بهمرور میتوانند ساختار درونی من را تغییر دهند.
من همچنین به این نتیجه رسیدم که نباید همیشه به دنبال مقصر بیرونی باشم. باید مسئولیت افکار، رفتارها و انتخابهای خودم را بپذیرم. پذیرش مسئولیت به این معنا نیست که همه مشکلات تقصیر ماست، بلکه باید برای بهتر شدن شرایط، سهم خودم را بشناسم و برای اصلاح آن تلاش کنم.
من باید یاد بگیرم که بهجای تغییر دیگران و شرایط زندگی، روی خودم کار کنم؛ آموزش بگیرم، صبور باشم و هر روز یک قدم برای بهتر شدن بردارم. چون ساختن یک ساختار درونی سالم، زمان میبرد، اما نتیجه آن میتواند آرامش، آگاهی و تعادل بیشتری را در زندگی به ارمغان بیاورد.
در پایان، مهمترین برداشت من از سیدی ساختار درون این است که برای ساختن یک زندگی بهتر، باید ابتدا خودم را بسازم. تغییر واقعی از درون آغاز میشود. وقتی تفکر من تغییر کند، نگرش من تغییر میکند؛ وقتی نگرش من تغییر کند، رفتارم تغییر میکند و در نهایت این تغییرات در زندگی بیرونی من نمایان میشود.
منبع: سیدی ساختار درون
نویسنده: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر رومینا رهجوی راهنما همسفر سمیه(لژیون دوم)
تنظیم و ارسال: همسفر رومینا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ذزفول
- تعداد بازدید از این مطلب :
37