جلسه چهاردهم از دورهی بیستودوم از سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی قیدار، با استادی مسافر جواد، با نگهبانی مسافر مجید و با دبیری مسافر قاسم با دستور جلسه « بزرگداشت آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان ( مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» در روز سهشنبه ۱۲ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، جواد هستم یک مسافر.
اگر بخواهیم درباره دستور جلسه صحبت کنیم، باید بگویم که خود دستور جلسه دنیایی از حرف و مطلب است. من قصد ندارم وارد بحثهای تخصصی شوم که شاید خودم هم بهدرستی از آنها آگاهی نداشته باشم. میخواهم آن چیزی را که در طول این سالها در درون من رشد کرده و تواناییهایی را که یک انسان میتواند داشته باشد، در چند کلمه با شما عزیزان در میان بگذارم. امیدوارم بتوانیم جلسه خوبی داشته باشیم.
اگر کتاب ۱۴ مقاله را مطالعه کرده باشیم، در مقاله نهم با موضوع «مهندسی اعتیاد» روبهرو میشویم. شاید این سؤال پیش بیاید که مگر در مورد اعتیاد هم مهندسی وجود دارد؟
همانطور که من برداشت کردهام، واژه مهندس با اندازهگیری و محاسبه ارتباط دارد؛ یعنی چیزی را اندازهگیری کنیم، ابعاد آن را بشناسیم و بتوانیم آن را بهدرستی تقسیمبندی کنیم. آقای مهندس در مقاله نهم، اندازهها و معیارهایی را به ما آموزش دادهاند تا بدانیم بهعنوان یک مصرفکننده، چه چیزی را مصرف میکنیم.
اگر مصرفکنندگان قدیم را در نظر بگیریم، حتماً در اطراف خود افرادی را دیدهایم که سالها تریاک مصرف میکردند و همچنان به زندگی و کار خود ادامه میدادند. اما چه اتفاقی افتاد که امروزه بسیاری از مصرفکنندگان، از جمله خود من، با انواع مواد مخدر آشنا شدند و بهجایی رسیدند که دیگر قادر نبودند کارهای روزمره خود را انجام دهند؟
من اگر مصرفکننده هستم، باید بدانم چه چیزی مصرف میکنم. اگر شیشه مصرف میکنم، باید شناخت داشته باشم؛ اگر گل، قرص یا هروئین مصرف میکنم، باید بدانم با چه چیزی سروکار دارم. نمیتوان بدون شناخت و آگاهی، هر روز مادهای متفاوت مصرف کرد و انتظار داشت که بتوانیم زندگی عادی خود را ادامه دهیم.
این ناآگاهی باعث میشود که یک روز دچار خماری شویم، روز دیگر نشئه باشیم و روزی دیگر بهدلیل مصرف شیشه، شب خواب درستی نداشته باشیم و صبح نتوانیم از خواب بیدار شویم. در نتیجه، دیگر توانایی انجام کارهای روزمره خود را از دست میدهیم.
آقای مهندس سیستمی را برای ما معرفی کردند و به ما آموزش دادند که جسم انسان نیز مانند هر سیستم دیگری به تغذیه نیاز دارد. همانطور که غذای جسم اهمیت دارد، موادی هم که یک مصرفکننده وارد بدن خود میکند، در عملکرد سیستم او تأثیرگذار است. من بهعنوان یک مصرفکننده، اگر یک روز مواد مصرف نمیکردم، حتی اختیار رفتار و حال خودم را هم نداشتم.
اگر اندازه و مقدار مصرف را میشناختم، شاید میتوانستم به زندگی و کار خود ادامه بدهم؛ اما ناآگاهی و نداشتن شناخت باعث شد که به شرایطی برسم که دیگر نتوانم زندگی خودم را مدیریت کنم.
آقای مهندس بسیاری از این مسائل را برای ما روشن کردند و تواناییهایی را در وجود ما بیدار کردند که شاید خودمان هم باور نداشتیم چنین تواناییهایی داشته باشیم.
همانطور که امروز یکی از دوستان اشاره کردند، من هم زمانی به نقطهای رسیده بودم که خودم را از بین برده بودم و دیگر نمیدانستم باید چهکار کنم؛ مصرف کنم یا نکنم، ترک کنم یا به زندگی خودم پایان بدهم؟ واقعاً نمیدانستم راه درست کدام است. اما آقای مهندس به ما آموزش دادند که چگونه از این شرایط خارج شویم.
بارها گفته شده است که وقتی یک مصرفکننده در خانواده قرار میگیرد، ممکن است آرامش خانواده را هم از بین ببرد و اعضای خانواده را دچار مشکلات زیادی کند. همه ما نمونههایی از این شرایط را دیدهایم. حالا باید از خودمان بپرسیم چه چیزی باعث شده است که امروز اعضای کنگره ۶۰ در کنار یکدیگر قرار بگیرند، آموزش ببینند، به درمان برسند و این مجموعه همچنان به مسیر خود ادامه دهد؟
به نظر من، یکی از مهمترین عوامل استمرار این مسیر، آموزشها و دانشی است که از بنیانگذار کنگره ۶۰ به ما رسیده است؛ از طریق سیدیها، مقالات، کتابها و آموزشهایی که در اختیار ما قرار گرفتهاند.
امیدوارم بتوانیم از سیدیها، مقالات و کتابهای آقای مهندس به بهترین شکل استفاده کنیم و بهره لازم را ببریم. کنگره ۶۰ چه من باشم و چه نباشم، مسیر خودش را ادامه خواهد داد؛ اما چه بهتر که من هم بتوانم از این دانش استفاده کنم و سهمی در ادامه این راه داشته باشم.

میخواهم از خودم مثالی بزنم. من با مدرک دیپلم وارد کنگره ۶۰ شدم. بارها این موضوع را گفتهام و دوستان قدیمی هم در جریان هستند که از نظر مالی به نقطه صفر رسیده بودم و تقریباً هیچ چیزی نداشتم.
اما امروز میخواهم این نوید را به شما عزیزان بدهم که اگر بخواهید و برای خواسته خود تلاش کنید، حتماً میتوانید به آن برسید.
امروز که در این جایگاه در مقابل شما عزیزان صحبت میکنم، بعد از چهار سال تحصیل، مدرک مهندسی مکانیک خودم را گرفتهام و در کارخانه مشغول به کار هستم. به نظر خودم توانستهام در زندگی به موفقیتهایی برسم.
اگر شرایط امروز خودم را با دوران مصرف مقایسه کنم، میبینم که کنگره ۶۰ چیزهای زیادی به من آموزش داده و تواناییهایی را در من ایجاد کرده است. به خودم نمره هفت یا هشت میدهم و امیدوارم بتوانم با تلاش و آموزش، مسیر باقیمانده را هم ادامه بدهم و به موفقیتهای بیشتری برسم.
از همه دوستانی که با حوصله به صحبتهای من گوش دادند، تشکر میکنم.
تایپ: مسافر جمشید، رهجوی لژیون نهم
ویرایش، درج و ارسال: مسافر مهدی، رهجوی لژیون نهم
عکاس: مسافر علی، مرزبان خبری
- تعداد بازدید از این مطلب :
100