سلام دوستان، علی هستم یک مسافر.
با بیش از ۸ سال تخریب وارد کنگره شدم؛
آنتیاکس مصرفی: شیره خوراکی.
مدت سفر: ۳ ماه.
به روش: DST.
داروی درمان: شربت OT.
راهنمای درمان: مسافر عباس مقیمیان از لژیون ۵ شعبه بنیان.
ورزش: پیادهروی، والیبال.
(TDS): ۲ سیسی.
"میراث مردی که زندگی آفرید"
بعضی انسانها با رفتنشان فراموش میشوند، اما بعضی چنان در جان انسانها ریشه میدوانند که نامشان تا همیشه زنده میماند.
مهندس حسین دژاکام، بنیانگذار کنگره ۶۰، از جنس انسانهایی بود که رنج را شناختند، از آن عبور کردند و راه رهایی را به دیگران نشان دادند.
افتخار او تنها ابداع روش DST نبود؛ افتخار بزرگترش هزاران انسانی بودند که از تاریکی اعتیاد به روشنایی زندگی بازگشتند.
چه دستاوردی باشکوهتر از پدری که دوباره آغوش خانواده را تجربه کرد، مادری که اشکهایش به لبخند تبدیل شد و فرزندی که بار دیگر به آینده امیدوار شد؟
او راهی گشود که در آن، انسانهای رهاشده خود راهنمای دیگران شدند و زنجیرهای از عشق، آموزش و خدمت شکل گرفت.
اندیشه بلندپرواز او در مرز درمان اعتیاد متوقف نماند و با ورود به عرصه پژوهشهای علمی، از مطالعات ژنتیکی تا تحقیقات مرتبط با سرطان، افقهای تازهای را جستوجو کرد.
نام او در کنار مقالات و پژوهشهای علمی قرار گرفت، اما بزرگترین اثرش را باید در زندگی انسانهایی جست که دوباره برخاستند.
او تنها یک سازمان بنیان نگذاشت، بلکه مدرسهای از دانایی، محبت، مسئولیتپذیری و انسانسازی به یادگار گذاشت.
مهندس دژاکام عزیز، اگر روزی بخواهند عظمت دستاوردهای شما را به تصویر بکشند، باید هزاران لبخند، هزاران خانواده و هزاران تولد دوباره را کنار هم قرار دهند.
شما نشان دادید که بزرگترین میراث یک انسان، نه ثروت است و نه شهرت؛ بلکه زندگیهایی است که به برکت اندیشه و تلاش او دوباره شکوفا شدهاند.
یادتان جاودان، راهتان پررهرو و چراغ داناییتان تا همیشه روشن باد.
- تعداد بازدید از این مطلب :
70