English Version
This Site Is Available In English

ساختار و بنای کنگره ۶۰‌بسیار محکم بنا شده است

ساختار و بنای کنگره ۶۰‌بسیار محکم بنا شده است

دومین جلسه از دوره‌ی پانزدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰نمایندگی کریمان کرمان با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی،درمان سیگار و کاهش وزن»با استادی مسافر مجید،نگهبانی مسافر محمدرضا و دبیری مسافر مسعود روز سه شنبه مورخ ۱۲‌آبان ماه ۱۴۰۵‌راس ساعت ۱۷:۰۰آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان، مجید هستم، مسافر.

خداوند بزرگ را شاکرم که بار دیگر در کنگره ۶۰ حضور پیدا کردم؛ نه به خاطر درمان اعتیاد، که این خود یک بازی است، بلکه به این دلیل که از آموزش های کنگره بهره مند شوم و بتوانم خدمت کنم.

از راهنما لژیون، آقای شهرام، سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم. واقعاً لژیون ششم همواره به بنده لطف داشته است و این احساس بسیار خوبی که دارم، مدیون ایشان هستم. همچنین از ایجنت محترم، مرزبانان عزیز و تمامی خدمتگزاران صمیمانه تشکر می کنم.

بزرگداشت آقای مهندس

حقیقتاً امروز بسیار اندیشیدم که سخن را از کجا آغاز کنم و به کجا ختم کنم. صبح سعی کردم بخشی از آپارات کنگره ۶۰ را ببینم که صحبت های تصویری آقای مهندس در آن آرشیو شده است؛ اگر دوستان علاقه مند بودند، می توانند به آن مراجعه کنند. به قول استاد امین که می فرمایند: «شنیدن کی بود مانند دیدن». وقتی انسان چهره ایشان را می بیند و به کلامشان گوش می دهد، حس دیگری پیدا می کند و بسیار لذت بخش است.

هرگز تصور نمی کردم روزی بیایم اینجا و درباره بزرگداشت آقای مهندس سخن بگویم. زمانی که ایشان حضور داشتند، من راهنما بودم و بسیار به خدمت ایشان می رسیدم. در دوران حضور در تهران و کرج، تقریباً هر هفته توفیق دیدار ایشان را داشتم. مسئول نشریات بودم و به آنجا می رفتم و گاه درباره کتاب ها و دی.سپ و موضوعات دیگر گفت وگو می کردیم.

هیچ گاه به ذهنم خطور نمی کرد که روزی من باشم و ایشان نباشند. بارها پیش ایشان می رفتیم و اصلاً مجال صحبت پیدا نمی کردیم؛ زیرا هرچه می خواستیم بگوییم، گویی ایشان پیش از آن پاسخش را داده بودند. واقعاً ایشان این قدر پُر بودند؛ انرژی، توانایی و قدرتی که خداوند به ایشان عطا کرده بود، از نزدیک کاملاً قابل لمس بود و گاه انسان در برابر ایشان قفل می کرد. راهنماهای محترم و کسانی که سعادت خدمت به ایشان را داشته اند، به خوبی می دانند که درباره چه سخن می گویم و در عرض چند دقیقه چه اتفاق های جالبی رخ می داد.

دستاوردهای آقای مهندس، چنان که دوستان دیگر نیز گفتند و آقای رضا یکشنبه تشریف آوردند و بیان کردند، خود کنگره ۶۰ یک نقطه عطف است. تمام کسانی که اینجا گرد هم آمده ایم، حاصل این دستاورد آقای مهندس هستیم؛ کجا می شود چنین چیزی پیدا کرد؟

فقدان ایشان واقعاً آزاردهنده است. وقتی به ایشان می اندیشیم و نبودشان را حس می کنیم، غمی بزرگ به سراغمان می آید و دلتنگ می شویم. اما وقتی در جلسه حضور پیدا می کنیم، گویی همه چیز عادی است؛ این ساختار چنان زیبا بنا نهاده شده که هیچ خللی در آن ایجاد نمی شود.

دوستانی که تازه وارد شده اند، دیگر ایشان را نمی بینند، اما ایشان جاری هستند و وجود دارند. از آن زمان که این وادی ها و نوشتارها بنا نهاده شد و قوانین کنگره نگاشته شد، می توان گفت این راه ادامه دارد و دیگر هیچ خللی به این ساختار وارد نمی شود. اگر به هر انجمن یا مؤسسه دیگری نگاه کنیم، می بینیم که وقتی بنیان گذار نباشد، گاه تغییرات اساسی و بزرگی در آن رخ می دهد.

کنگره ای بودن در همه چیز نمایان است؛ در درمان، اخلاق و رفتار. درمان اعتیاد، ترک سیگار و تغذیه سالم جزو کارهای روتین کنگره شده است. به قول دکتر امین عزیز، کافی است فقط حضور داشته باشی؛ یعنی شصت تا هفتاد درصد کار انجام شده است. اکنون در جلسه هستید؛ اگر به چند نکته از آنچه راهنماهای محترم می گویند گوش دهید، موفق خواهید شد. این قدر ساده و خوب است. و به قول بچه ها، کنگره ناز درمانی است.

تمام کسانی که از دام اعتیاد رها شده اند، مدیون روش کنگره ۶۰ هستند. اگر بخواهیم بزرگداشتی برای آقای مهندس برگزار کنیم، بهترین راه این است که خوب سفر کنیم و الگو باشیم؛ کسی که خوب سفر می کند و نتیجه ای نیکو در اخلاق و رفتارش به بار می آورد.

وقتی می بینیم این جلسه با چه زیبایی و آرامی برقرار می شود و همه یکدست و متعادل هستند، خدا را شکر می کنیم. حتی کسی که فقط دو سه جلسه به کنگره ۶۰ آمده، خودش درمی یابد که اینجا جایی است که می توانم تغییر کنم.

ما که برای درمان اعتیاد به اینجا آمده ایم، حیف نیست که وقتمان صرف نگاه کردن به گوشی هایمان شود یا از سر جایتان بلند شویم و برویم؟ برای درمان اعتیادمان وقت گذاشته ایم؛ حیف نیست از آن استفاده نکنیم؟ من بر این باورم که اگر ذره ای پیگیر باشیم، گوش به فرمان و دل به کار بدهیم، این تغییرات خیلی زود اثر خود را نشان می دهد و مطمئن می شویم این راه درست است.

در دوران کرونا، همه به ما می خندیدند و به دی.سپ اعتقاد نداشتند؛ حتی خانواده خود من باور نمی کردند.

می گفتند: «با همان سرکه سیب و دی.سپ تان می خواهید کرونا را درمان کنید؟ در حالی که تمام دنیا و دانشمندان در برابر آن درمانده اند، شما چگونه می خواهید آن را درمان کنید؟» اما جناب آقای مهندس همه مطالب را می شکافتند و ما به ایشان ایمان داشتیم؛ همان ایمان به ما اجازه می داد و کمک می کرد که باور کنیم و انجام دهیم.

از اینکه به صحبت های من گوش دادید، سپاسگزارم.

راهنما تازه واردین:مسافر رضا

تایپ:مسافر علی لژیون ششم

عکس:مسافر آرمان

ویرایش و ارسال:مسافر طاهر لژیون دوم

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .