گزارش تصویری از لژیونهای ویلیام (درمان سیگار) به روایت تصویر
.jpg)
خلاصه سخنان راهنمای محترم درمان نیکوتین، مسافر مهدی؛
سلام دوستان،مهدی هستم مسافر نیکوتین؛
خداوند را شاکر و سپاسگزار هستم که در کنار هم هستیم. مخصوصاً در این شرایطی که الان داریم. ولی ما در همین شرایطی که هستیم، میتوانیم زندگی خودمان را یا بهتر بکنیم یا سختتر. یکسری از گرههایی که ایجاد میکنیم، همیشه باعث میشوند زندگی ما سختتر از حالت عادی بشود و مشکلات ما را بیشتر کنند. من چیزی در قرآن میخواندم که؛ آدم جهنمی خودش با دست خودش هیزم آتش جهنم را تأمین میکند و مدام آن را زیادتر میکند. دقیقاً تنها چیزی که به یادم آمد، مصرف مواد و سیگار بود که خودم با اختیار خودم و با لذتی که میبردم، آتش را مدام زیادتر کردم. این آتش هر لحظه بیشتر میشود و رنج من هم بیشتر میشود. دیگر آن فاصلههایی را که میتوانستم از زندگی لذت ببرم و استفاده بکنم، نداشتم.
یکی از کارهایی که ما در مسیر زندگی انجام میدهیم، برای یک آدم عادی که میتواند خیلی راحت با دیگران ارتباط بگیرد، از زندگیاش لذت ببرد و مشکلات خودش را حل بکند، شاید مانعی نباشد؛ اما برای بچههایی که به کنگره میآیند و سفر میکنند، سیگار مانعی ایجاد میکند و اجازه نمیدهد که از مسیر زندگی لذت بیشتری ببرند. من روزها و شبهایی را گذراندم که به خاطر سیگار آرزوی مرگ میکردم. من آسم شدید پیدا کردم و دیگر به جایی رسید که تقریباً ۳۸ درصد از ریهام از بین رفته بود؛ یعنی ریه از کار افتاد. نفس کشیدن خیلی سخت شد. وقتی نفستان کم میشود، اکسیژن بدنتان پایین میآید. وقتی اکسیژن پایین بیاید، سوخت بدن هم کم میشود. وقتی سوخت بدن پایین بیاید، سلول دیگر سوختی ندارد و نمیتوانید سوختوساز انجام بدهید. مغز میخوابد، سیستم شبهافیونی میخوابد، غم و ناامیدی به سراغتان میآید. خدا میداند شبها که میخواستم بخوابم، میگفتم: خدایا، دیگر تمام بشود؛ نمیتوانستم نفس بکشم. عین جانبازان شیمیایی شده بودم که نمیتوانستم نفس بکشم. این یکی از همان بندها و یکی از همان آتشهایی بود که من خودم با دست خودم به زندگیام اضافه کرده بودم.
آقای امین در سیدی «حق»... البته ایشان واقعاً بهحق جانشین آقای مهندس شدند. جوری که آقای امین کلمات را میشکافند و جلو میروند، من تا حالا در زندگیام چنین مرحلهای را تجربه نکرده بودم و چنین استاد و مربیای ندیده بودم که بیاید از تمام علوم برای جهانبینی استفاده بکند. یک زمانی برایم سؤال بود که فیزیک و ریاضی چه فایدهای دارند؟بعد فهمیدم که من قرار نیست دکتر یا فیزیکدان بشوم که زندگی را بفهمم؟ قرار است اصول زندگی را بفهمیم و قوانین و قواعد زندگی را بشناسیم.
یک موضوعی را آقای امین مطرح میکنند راجع به حد و مشتقات. ما در ریاضی میخواندیم که تابع مشخص میشود، از آن تابع حد میگیرند و آن حدی که میگیرند، آن را به منتها میرساند. یعنی شما وقتی میخواهید ببینید یک کاری حقیقت دارد یا نه، یک تابعی از آن مشخص بکنید و حدش را بگیرید؛ یعنی آن را به انتهای خودش برسانید. مثلاً همین مصرف مواد؛ من از آن لذت میبرم، مصرف میکنم، کلهام خالی میشود، حال نمیدهد، سیگار میکشم، باز هم حال نمیدهد. با نهایت سرعت برو جلو و حدش را بگیر؛ ببین تو را به تخریب میرساند یا به سازندگی. یکی از راههایی که میشود فهمید یک موضوعی حق است یا حق نیست، حد گرفتن از آن است؛ نهایتش را ادامه بده.
من انواع و اقسام رژیمهای مختلف تغذیه را گرفتم. بدنم باید سختی میکشید، بدن باید نخوردن را تجربه میکرد و کالریاش را فلان میکردم. حدش را رفتم جلو. وقتی به انتهایش رسیدم، مفصلهایم از بین رفت، چربی کف پایم از بین رفت. وقتی چربی کف پا از بین برود، چه اتفاقی میافتد؟ دیگر نمیتوانی راه بروی. آمپول زدم، رژیم کتوژنیک گرفتم و نمیدانم چه کارهای عجیبوغریبی انجام دادم. حدش را گرفتم؛ به چه چیزی رسیدم؟ به تخریب و آسیب. اما وقتی وارد رژیم مثلاً جونز یا روش دژاکام میشوی و آن رژیم را تا انتها اجرا میکنی، خیلی راحت وزنت پایین میآید. باید سیدیهایت را بنویسی، در جلساتت حضور پیدا بکنی و شاگردی بکنی؛ وزن خودش پایین میآید. باورتان نمیشود، من در این مدت سنگ کلیه و کرونا را همه را با هم گرفته بودم و بدن داشت کار خودش را انجام میداد. همان غذا را میخوردم؛ فقط چطور با این بدن رفتار میکنم؟ برای سیگار هم همینطور است.
حالا در ادامه، آقای امین یک موضوعی را مطرح میکنند؛ برای اینکه ما خلوص پیدا بکنیم و به این حق برسیم و به یک خلوصی برسیم، به قول معروف بشویم آن طلای ۲۴ عیار و بتوانیم از زندگی لذت ببریم و بد کسی را نخواهیم. ایشان موضوعی را راجع به کالبد مطرح میکنند؛ کالبدی که من در اختیار تمام ضدارزشهایی که مرتکب میشوم و انجام میدهم، قرار میدهم. شما درِ یک خانه را باز بکنید و بگویید: خب، بگذار هر کسی میخواهد بیاید تو! حالا آقای امین مثال خیلی قشنگی میزنند. میگویند نصفشب بلند میشوی و میبینی یکی دارد در آشپزخانه پیتزا درست میکند، هر کسی مشغول انجام کاری است. اصلاً دیگر نمیشود زندگی کرد. من، مهدی، در زمان مصرف همین کار را کردم. چه کار میکردم؟ تریاک را راه میدادم، شیره را راه میدادم، متادون را راه میدادم، ترامادول را راه میدادم، الکل را راه میدادم، سیگار را راه میدادم، دراگون را راه میدادم و ماریجوانا را هم راه میدادم. چه کار داری میکنی؟ با این کالبد چه کردهای؟ نابودش کردی! دیگر مگر میشود در این زندگی کرد؟ مگر میشود دیگر در این جزیره زندگی بکنی؟ مگر میشود با این فکر زندگی بکنی؟ دیگر فکر اصلاً از خودت نیست. وقتی فکر نباشد، کالبد هم دیگر نیست.
یکی از آن کارهایی که ما برای برداشت بهتر از زندگی و استفاده بردن از نعمتهایی که خداوند در اختیار ما قرار داده، در کنگره بعد از درمان موادمان انجام میدهیم، درمان سیگار است. اگر میخواهیم درمانمان کامل بشود، واقعاً باید این کار را انجام بدهیم. من واقعاً به این معتقدم که اگر میخواهی برکتی وارد زندگیات بشود، باید سیگارت را هم درمان بکنی. آقای امین مثال خیلی قشنگی درباره بارش نعمت میزنند. آقای مهندس هم در سیدیهایشان، اگر گوش کرده باشید، به این موضوع اشاره میکنند. میگویند: تو تا حالا دیدهای در کویر باران ببارد؟ باران هم که ببارد، سیلآسا، ده دقیقه میبارد و یک سیل راه میاندازد، چهار نفر را میکشد و میرود و تخریب بهجا میگذارد. اما باران شمال را نگاه بکن؛ چرا میبارد؟ چون دارد میکارد، چون دارد از زمین بهره درستی میبرد، چون دارد چیزی به این سیستم اضافه میکند و چون دارد یک بدی را کم میکند؛ خداوند هم به آن برکت میدهد.
همیشه در لژیون خودمان هم میگویم. فرض کنید در یک خانواده سه پسر دارید؛ یکی از آنها مصرفکننده است و دو نفر دیگر نخبه هستند. آیا بودجه را یکسان تقسیم میکنید؟ نه، بودجه را یکسان نمیدهید. بودجه این یکی را کم میکنید و یواشیواش به آن کسی که دارد درس میخواند، تلاش میکند، ورزش میکند و پلههای موفقیت را یکییکی بالا میرود، اضافه میکنید. اگر من به این یکی پول زیادی بدهم، میرود همه آن را مصرف میکند. تا الان تریاک میکشیده، حالا هروئین هم به آن اضافه میکند؛ یعنی تخریبش بیشتر میشود. یکی از کارهایی که ما انجام میدهیم و خداوند واقعاً به ما نگاه میکند، این است که سیستم هستی هم به ما نگاه میکند. این برنامه تنظیم شده است.
از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.



نگارنده: مسافر ابراهیم لژیون ۲
عکاس: مرزبان محترم مسافر صابر
تنظیم: مسافر علی لژیون ۷
ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر
نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران
- تعداد بازدید از این مطلب :
129