English Version
This Site Is Available In English

سردار، تجلی عشق و خدمت بی‌منت در مسیر زندگی

سردار، تجلی عشق و خدمت بی‌منت در مسیر زندگی

جلسه هشتم از دوره ششم جلسات سردار نمایندگی عطار نیشابوری با استادی راهنما همسفر سمیه، نگهبانی همسفر عصمت و دبیری همسفر ریحانه با دستورجلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب ها)» روز دوشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وقتی صحبت از بزرگداشت یک انسان بزرگ می‌شود، معمولاً به گذشته نگاه می‌کنیم و می‌بینیم که ایشان چه کارهایی برای ما انجام داده‌اند و چه چیزهایی از خود به‌جا گذاشته‌اند. در واقع، اگر بخواهیم بگوییم بزرگداشت واقعی چیست، باید ببینیم آثار اندیشه‌های آن فرد چه هستند و قرار است چگونه در زندگی من باقی بمانند و من چگونه آن مسیر را ادامه بدهم. بزرگداشت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که از این دیدگاه به موضوع نگاه کنیم که اندیشه‌های یک انسان بزرگ چگونه می‌توانند در زندگی ما ماندگار شوند. اولین چیزی که ممکن است در مورد مهندس حسین دژاکام و کنگره‌‌۶۰ به ذهن ما برسد، روش DST و درمان اعتیاد باشد؛ اما وقتی دقیق‌تر به موضوع نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که اندیشه ایشان در همان نقطه متوقف نشده و به حوزه‌های مختلف علمی و پژوهشی گسترش پیدا کرده است. مهندس حسین دژاکام اندیشه‌ای را پایه‌گذاری کردند که به زمینه‌های مختلف علمی و تحقیقاتی و همچنین مقاله‌های تخصصی گسترش پیدا کرده است و اجازه نداده‌اند که این مسیر در همان نقطه متوقف بماند.

اگر به آرشیو مقالات سایت کنگره‌‌۶۰ مراجعه کنیم، با مجموعه‌ای از تحقیقات مرتبط با کنگره و پژوهش‌های مهندس حسین دژاکام روبه‌رو می‌شویم.  یکی از دستاوردهای ایشان در زمینه درمان اعتیاد، پژوهش درباره روش DST و تأثیر آن بر تعادل سیستم‌های بدن است. از جمله تحقیقات مرتبط با این حوزه می‌توان به ادغام درمان دارویی با حمایت‌های روانی و اجتماعی در درمان اعتیاد اشاره کرد که مقاله‌ای مشترک با پروفسور ویلیام وایت و مهندس حسین دژاکام است. همچنین بررسی تأثیرات رفتاری و مولکولی پروتکل DST در مدل‌های حیوانی اعتیاد و بررسی جهش‌های مولکولی در روند درمان و بهبودی اعتیاد و ارتباط آن با ژنومیک، از دیگر موضوعات پژوهشی در این زمینه هستند

دسته دیگری از تحقیقات ایشان به بیماری‌ها مربوط می‌شود. اخیرا درباره سه موضوع که بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند و نتایج تحقیقاتشان در آرشیو کتابخانه دانشگاه هاروارد نیز مطرح شده است، صحبت‌هایی انجام شد. این تحقیقات در زمینه بیماری ام‌اس، کولیت اولسراتیو و سرطان پستان بوده‌اند. همچنین پژوهش‌هایی درباره پروتکل DST و داروی OT در درمان بیماری ام‌اس، هپاتیت، صرع، تأثیرات DST بر التهاب‌های بدن، کووید ۱۹ و سارس انجام شده است. در زمینه سرطان پستان و سرطان خون نیز مقاله‌هایی ارائه شده‌اند. البته برخی از این تحقیقات در مرحله آزمایش‌های حیوانی و روی موش‌ها قرار دارند و امیدواریم در آینده، امکان بررسی و اجرای آن‌ها در مراحل بعدی پژوهش فراهم شود. از دیگر دستاوردهای مهندس حسین دژاکام، گسترش این تحقیقات در مجامع علمی، از جمله انتشار مقاله مشترک با پروفسور ویلیام وایت در نشریه تخصصی ایشان و ارائه و پذیرش مقاله‌ها در کنفرانس‌های بین‌المللی است . برای من، صرفا تعداد مقاله‌های مهندس حسین دژاکام مهم نیست؛ بلکه موضوع مهم‌تر این است که یک انسان با تفکر و روشی که داشته است ، زمینه را برای طرح پرسش‌های بیشتر و انجام تحقیقات گسترده‌تر فراهم کرده است. اندیشه‌ ایشان و روش DST توانسته‌اند چنین زمینه وسیعی را ایجاد کنند؛ به همین دلیل است که امروز از ایشان به‌عنوان یک دانشمند یاد می‌کنیم.

یکی دیگر از دستاوردهای مهندس حسین دژاکام، روش درمان سیگار است؛ اگر بخواهم به‌ اختصار توضیح بدهم که چگونه ایشان به فکر آغاز این روش افتادند، باید بگویم که ایشان خودشان سیگار کشیدن را بسیار دوست داشتند و اصلا قصد نداشتند آن را ترک کنند یا دیگران را به ترک سیگار تشویق کنند. تا این‌که روزی با فردی مصرف‌کننده کریستال که دچار توهم نیز بود، صحبت کردند. صحبت‌های آن فرد استرس زیادی به ایشان وارد کرد و حالشان بد شد، به‌طوری‌که دچار سکته قلبی شدند و به بیمارستان انتقال یافتند. در بیمارستان از پزشک خود اجازه خواستند که سیگار بکشند؛ اما پزشک به ایشان گفت که به دلیل بستری بودن در بخش مراقبت‌های ویژه، اجازه مصرف سیگار را ندارند. همین سیگار نکشیدن در بیمارستان، جرقه‌ای در ذهن ایشان ایجاد کرد تا با استفاده از روش DST، به درمان سیگار بپردازند. به این ترتیب، مهندس حسین دژاکام ابداع روش درمان سیگار به روش DST را آغاز کردند. البته درمان سیگار با روش DST تفاوتی با درمان اعتیاد دارد. در سه ماه نخست، فرد در مرحله سازگاری قرار می‌گیرد و کاهش مصرفی اتفاق نمی‌افتد.

رهجویی که در سفر ویلیام قرار دارد، هفته‌ای یک بار در لژیون شرکت می‌کند و از راهنمای آموزش‌دیده خود آموزش می‌گیرد. در پایان نیز روی جهان‌بینی فرد کار می‌شود تا درک او از اعتیاد و وابستگی به سیگار بازسازی شود. در واقع، اگر فرد بخواهد مشکلات جسمی و روانی خود را نیز برطرف کند، آموزش‌های چهارده وادی می‌توانند در این مسیر به او کمک کنند. روش درمان سیگار به ما می‌آموزد که عبور از مصرف، تنها با کنار گذاشتن ماده اتفاق نمی‌افتد. در کنگره یاد گرفته‌ایم که هر فرد مصرف‌کننده، به‌ویژه در مورد سیگار، از نظر جسمی و روانی درگیر مصرف می‌شود و نمی‌تواند صرفا با یک تصمیم ناگهانی و تکیه بر اراده، همه‌چیز را به حالت تعادل برگرداند. در این روش، به جسم فرصت بازسازی داده می‌شود؛ آن هم با شناخت، برنامه‌ریزی درست و حرکت در مسیر صحیح است.

من از این روش یک آموزش مهم گرفتم؛ این‌که نباید با جسم خودم بجنگم. من دشمن جسمم نیستم، بلکه باید مسیر درست را بشناسم، در آن حرکت کنم و اجازه بدهم جسمم در یک زمان مشخص و به‌تدریج تغییر کند، چون تغییر ناگهانی امکان‌پذیر نیست. در روش درمان سیگار، طبق آموزش‌های کنگره، نیکوتین آدامس به‌ تدریج جایگزین نیکوتین سیگار می‌شود و فرد طی یک دوره حدود ده تا یازده‌ ماهه، این مسیر درمانی را طی می‌کند. امروزه در جامعه ما، مصرف سیگار و قلیان به‌ ویژه در سنین پایین، تا حد زیادی عادی شده است و گاهی به‌ عنوان یک ضد ارزش به آن نگاه نمی‌شود؛ اما در کنگره‌۶۰، سیگار و قلیان نیز از مواردی هستند که برای درمان و رسیدن به تعادل باید به آن‌ها توجه شود. در روش DST، فرد با استفاده از آدامس نیکوتین و طی یک دوره مشخص، فرصت پیدا می‌کند تا به‌ تدریج به تعادل برسد. این موضوع نشان می‌دهد که برای تغییر، به شناخت و مسیر درست نیاز داریم.

یکی دیگر از دستاوردهای مهندس حسین دژاکام، روش درمان چاقی و کاهش وزن است که در کنار آن، افزایش وزن نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. هدف این روش صرفا رسیدن به یک نتیجه ظاهری یا تغییر عدد روی ترازو نیست؛ بلکه هدف، یادگیری یک شیوه درست برای تغییر و مراقبت از جسم است. این موضوع نشان می‌دهد که نگاه ایشان به انسان، تنها به مواد و درمان اعتیاد محدود نبوده، بلکه بسیار گسترده‌تر است. در فایل های صوتی و کتاب‌های ایشان نیز بارها می‌بینیم که چقدر به جسم انسان اهمیت داده می‌شود. امروزه افرادی برای کاهش وزن و درمان چاقی از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند، از انواع قرص‌ها و آمپول‌ها گرفته تا رژیم‌های سخت، ممکن است فرد در مدت کوتاهی کاهش وزن پیدا کند؛ اما این روش‌ها می‌توانند عوارضی برای جسم به همراه داشته باشند. گاهی نیز پس از مدتی، وزن دوباره برمی‌گردد یا مشکلات دیگری برای فرد ایجاد می‌شود. استفاده از برخی روش‌های غیراصولی، بدون توجه به شرایط جسمی و نیازهای فرد، می‌تواند آسیب‌های جدی به همراه داشته باشد. در مقابل، روش ارائه‌شده در کنگره بر یادگیری، برنامه‌ریزی و توجه به سلامت جسم تأکید دارد.

چاقی می‌تواند مجموعه‌ای از عوامل جسمی، رفتاری و الگوهای نادرست زندگی باشد، بنابراین رسیدن به تعادل فقط به معنای کم خوردن یا فشار آوردن به جسم نیست؛ باید جسم خود را بخشی ارزشمند از زندگی بدانیم و یاد بگیریم چگونه به‌ درستی از آن استفاده و مراقبت کنیم. پیام این روش آن است که با یک برنامه درست و مشخص، می‌توانیم به‌ تدریج تغییر کنیم و در کنار کاهش وزن، سلامت جسم خود را نیز در نظر بگیریم. لژیون سردار نیز بستری برای گسترش فرهنگ بخشندگی، مسئولیت‌پذیری و مشارکت است. برای این‌که یک اندیشه بتواند ادامه پیدا کند، تنها آموزش گرفتن کافی نیست؛ بلکه آن اندیشه به بستر و ساختاری مناسب نیاز دارد تا آموزش‌ها در آن منتقل شوند، حفظ شوند و به نسل‌های بعدی برسند.

وقتی خودم وارد لژیون سردار شدم، تجربه مالی و توانایی‌ای را که بعضی از دوستان در مشارکت‌هایشان درباره آن صحبت می‌کردند، نداشتم. وقتی می‌شنیدم که دوستان می‌گفتند با ورود به لژیون سردار، اتفاق‌های خوبی در زندگی‌شان افتاده است، تعجب می‌کردم و با خودم می‌گفتم آیا این اتفاق‌ها برای من هم امکان پذیر است؟ من با همین پرسش‌ها وارد لژیون سردار شدم و به‌ مرور، نگاه متفاوتی نسبت به بخشندگی پیدا کردم. گاهی در مشارکت‌ها می‌شنویم که فرد تصمیم می‌گیرد در لژیون سردار سهیم شود؛ اما بعد منصرف می‌شود و آن مبلغ را در جای دیگری هزینه می‌کند، مثلاً ماشینش خراب می‌شود یا هزینه‌ای برای درمان بیماری پیش می‌آید. من نمی‌توانم با قطعیت بگویم که هر هزینه‌ای که پیش می‌آید، به دلیل انصراف از مشارکت در لژیون سردار است؛ اما این موضوع برای من بهانه‌ای شد تا بیشتر به تصمیم‌ها و مسئولیت‌های خودم فکر کنم و ببینم وقتی تصمیمی می‌گیرم، چقدر به آن پایبند می‌مانم.

من به این درک رسیدم که حضور در لژیون سردار، برای من نوعی بیمه کردن زندگی است؛ البته منظورم این نیست که با عضویت در آن، دیگر هیچ اتفاق بدی برای انسان نمی‌افتد یا همه‌چیز تضمین می‌شود. منظورم این است که آموزش می‌گیرم تا اگر با حادثه‌ای روبه‌رو شدم، بدانم چگونه با آن مواجه شوم و آسیب کمتری ببینم. برای من، این نوع نگاه و آمادگی، معنای بیمه کردن زندگی است؛ اگر بخواهم نمونه‌ای از تجربه خودم بگویم، چند وقت پیش پسرم که موتورسواری می‌کند، تصادف شدیدی داشت. او متأسفانه زیاد تصادف می‌کند و گاهی در طول ماه یکی دو بار این اتفاق می‌افتد. در آخرین تصادف، وقتی او را به بیمارستان برده بودند، به من زنگ زدند. بعد از آن، صاحب‌ کارش هم با من تماس گرفت و گفت: چه کار کردی که با وجود این تصادف وحشتناک، پسرت فقط آسیب دیده است؟ موتور زیر لاستیک‌های ماشین گیر کرده بود و برای بیرون آوردنش از دستگاه استفاده کرده بودند. سر پسرم نیز به جدول برخورد کرده بود و او را دو شب در بیمارستان نگه داشتند تا مطمئن شوند اتفاق جدی‌ برای او نیفتاده است.

بعد از این اتفاق، هرچه فکر کردم، به این نتیجه رسیدم که این تجربه برای من یادآور اهمیت خدمت و آموزش‌هایی است که در لژیون سردار گرفته‌ام. البته نمی‌توانم با اطمینان بگویم که این اتفاق مستقیماً نتیجه حضور من در لژیون سردار بوده است؛ اما این تجربه باعث شد بیشتر به مفهوم شکرگزاری، مسئولیت‌پذیری و نگاه درست به اتفاق‌های زندگی فکر کنم. به نظر من، بیمه کردن زندگی به این معنا نیست که هیچ اتفاقی برای ما نیفتد؛ بلکه یعنی یاد بگیریم در برابر اتفاق‌ها چگونه رفتار کنیم و از آموزش‌هایمان برای عبور بهتر از مشکلات استفاده کنیم. گاهی فکر می‌کنیم بخشندگی یعنی چیزی را از دست بدهیم؛ اما وقتی در جایگاه لژیون سردار قرار می‌گیریم، متوجه می‌شویم که بخشندگی می‌تواند چیزهای ارزشمندی نیز به ما بدهد از جمله ظرفیت، آرامش، احساس تعلق و مسئولیت‌پذیری، بخشندگی فقط پول دادن نیست.

من می‌توانم زمان، انرژی و توانایی‌هایم را نیز در این مسیر صرف کنم و آن‌ها را ببخشم بنابراین، بزرگداشت واقعی هر انسانی در هر جایگاهی، می‌تواند در درست انجام دادن مسئولیت‌ها و خدمت کردن معنا پیدا کند. من به‌عنوان رهجو باید فرمان‌بردار باشم، راهنما باید مسئولیت آموزش را بپذیرد و کسی که در جایگاه لژیون سردار خدمت می‌کند، باید به‌اندازه توان و سهم خودش قدمی بردارد. میراث یک انسان فقط دستاوردها، مقاله‌ها و کتاب‌هایش نیست؛ بلکه انسان‌هایی هستند که با آموزش‌های او تغییر کرده‌اند، آموزش گرفته‌اند و اکنون در همان مسیر به خدمت خود ادامه می‌دهند. اصل موضوع، همین انسان‌هایی هستند که از یک مرحله به مرحله‌ای دیگر رسیده‌اند و توانسته‌اند تغییر کنند.

مهندس حسین دژاکام راهی را به ما نشان دادند که فقط برای حل کردن مشکلات نیست؛ بلکه به ما می‌آموزد مسئولیت خود را در جایگاه خودمان بپذیریم و راه‌حل مشکلات را یاد بگیریم. شاید نتوانیم زحمات مهندس حسین دژاکام را به‌طور کامل جبران کنیم یا تمام آموزش‌های ایشان را آن‌گونه که شایسته است، به کار ببندیم؛ اما می‌توانیم قدردان میراث ایشان باشیم. با آموزش دادن و آموزش گرفتن، نوشتن، خدمت کردن و بخشیدن ما می‌توانیم با همین کارها به مسیری کمک کنیم که برای نجات انسان‌ها آغاز شده است و اجازه ندهیم این اندیشه فقط در حد نوشته‌ها و خاطره‌ها باقی بماند.

در ادامه جلسه سردار تقدیر از خزانه دار و دبیر قبلی را داریم

تایپیست: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .