بعضی از انسانها با رفتنشان تمام نمیشوند بلکه رد پایشان در زندگی انسانهایی که تغییر دادهاند باقی میماند. این روزها یکی از تلخترین روزهای زندگی من است، روزی که باور کردنش سخت و قلبم از غم، سنگین شده است؛ زیرا استاد بزرگی را از دست دادم. مرد بزرگی که با اندیشه، آموزش و نگاه متفاوتش مسیر زندگی انسانهای بسیاری را تغییر داد.
آقای مهندس دژاکام عزبز شاید هیچ کلمهای نتواند عمق این دلتنگی را بیان کند، شما برای خیلی از ما فقط یک استاد نبودید، شما چراغی بودید که راه را در دل تاریکی نشان دادید و امیدی بودید برای روزهای نا امیدی و معلمی که یاد داد تغییر از خودمان شروع میشود و با تغییر من دنیای اطرافم نیز تغییر میکند.
من به عنوان یک رهجو و امروز به عنوان یک راهنما خوب میدانم که آموزشهای شما چه جایگاهی در زندگی من دارند. هر قدمی که در این مسیر برداشتم، هر تغییری که در خودم تجربه کردم و هر انسانی که امروز فرصت دارم دستش را بگیرم من را به یاد ارزش راهی میاندازد که شما پیش روی ما گذاشتید.
امروز چشمهایم مملو از اشک، قلبم شکسته و دلم پر از حرفهای نگفته است. ای کاش میشد یکبار دیگر صدایتان را بشنوم و از آموزشهایتان یاد بگیریم و با خیال راحت بگویم که هنوز فرصت دارم بیشتر از حضورتان بهره ببرم.
اما باور دارم که بزرگی یک انسان فقط به حضور جسمش نیست بلکه به اثری است که در دلها و زندگی هاباقی میگذارد. شما در زندگی انسانهایی ریشه دواندید که هر کدام میتوانند ادامهدهنده راه و آموزشهای شما باشند.
استاد عزیزم امروز با چشمی اشکبار و قلبی سرشار از قدردانی، به احترام هر آنچه که به من و هزاران انسان دیگر آموختید سر تعظیم فرود می آورم. شاید شما امروز در میان ما نباشید اما اندیشه و آموزشها ی شما و چراغی که روشن کردید در وجود ما خاموش نخواهد شد. روحتون در آرامش استاد بزرگم. یادتون در قلبم و راهتان چراغ مسیرم خواهد ماند. با اندوهی عمیق و دلتنگی بیپایان.
نویسنده: راهنما همسفر آرزو (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
25