جلسهی اول از دوره دوم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ایذه، با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر دانیال و دبیری مسافر مهیار با دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان( کتابها) در روز پنجشنبه ۳۰مهرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد؛
سلام دوستان، حسین هستم یک مسافر، خداوند بزرگ را شاکر و سپاسگزار هستم که این فرصت و موهبت فراهم شد تا در جمع دوستان عزیزم حضور داشته باشم و بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر میکنم که این فرصت را برای ما فراهم کردند تا در این جایگاه حضور داشته باشیم و خدمت کنیم.
هفته جاری، هفته بزرگداشت و یادبود درگذشت جناب مهندس حسین دژآکام، بنیانگذار کنگره ۶۰ است؛ انسانی که بنیان یک جمعیت احیای انسانی را بنا نهاد و مسیری را ایجاد کرد که امروز افراد بسیاری در آن به درمان اعتیاد و بازسازی زندگی خود میپردازند. در این روزها، مراسم بزرگداشت ایشان در تهران و شهرستانهای مختلف برگزار شد. اعضای کنگره ۶۰ و همچنین دوستان و عزیزانی که با آقای مهندس ارتباط داشتند، در این مراسمها حضور پیدا کردند و به ایشان ادای احترام کردند در شهرستان ایذه نیز اعضای کنگره ۶۰ در مسجد محلی اکبرآباد حضور پیدا کردند و مراسم یادبود برگزار شد. از همه دوستان و عزیزانی که در این مراسمها شرکت کردند و در بزرگداشت آقای مهندس حضور داشتند، سپاسگزارم.
این مسیر و این یادبود همچنان ادامه دارد؛ اما همانطور که استاد امین فرمودند، ما در شعبه نیز به روش خودمان و مطابق با فرهنگ و ادبیات کنگره ۶۰، به آقای مهندس ادای احترام میکنیم. اگر به نحوه برگزاری مراسم بزرگداشت آقای مهندس نگاه کنیم، متوجه میشویم که این مراسم با آنچه بهطور معمول در جامعه برگزار میشود، تفاوت دارد. در کنگره ۶۰، موضوع فقط برگزاری یک مراسم نیست؛ بلکه هدف، حفظ حرمتها، رعایت اصول و ادامه مسیری است که ایشان برای ما ترسیم کردهاند.
با توجه به جمعیت زیادی که به آقای مهندس علاقهمند بودند و میخواستند در مراسم حضور پیدا کنند، تصمیم بر این شد که برنامهریزی به شکلی انجام شود تا ضمن ادای احترام به ایشان، از ازدحام و مشکلات احتمالی نیز جلوگیری شود. به همین دلیل، برنامهریزی به شکلی انجام شد که دوستان بتوانند در زمانهای مشخصشده، در کنار مزار ایشان حضور پیدا کنند و به ایشان ادای احترام کنند. این برنامه نیز با نظم و زیبایی خاص خود برگزار شد.
دیروز بنده به همراه تعدادی از دوستان، از جمله آقای هادی، آقای شهرام، آقای حسن، آقای بهروز و آقای حجت، به نمایندگی از شما عزیزان در کنار مزار آقای مهندس حضور پیدا کردیم و به ایشان ادای احترام کردیم. دوستانی از شعب دیگر نیز حضور داشتند و هر گروه در زمان مشخصشده، این فرصت را پیدا کرد که در آنجا حاضر شود. این هم یکی از ویژگیهای کنگره ۶۰ است؛ حتی در چنین شرایطی نیز تلاش میکنیم اصول و نظم کنگرهای را حفظ کنیم.البته ممکن است بعضی از دوستان تمایل داشته باشند در مراسمهای مختلف شرکت کنند و به آقای مهندس ادای احترام کنند؛ اما آنچه اهمیت دارد، این است که ما بتوانیم راه ایشان را ادامه دهیم و از آموزشهایشان بهره ببریم.
دستور جلسه ما درباره بزرگداشت و دستاوردهای آقای مهندس است. این موضوع به بخشهای مختلفی تقسیم شده است تا هر هفته درباره یکی از ابعاد فعالیتها و دستاوردهای ایشان صحبت کنیم. بر همین اساس، در جلسات یکشنبه و پنجشنبه برنامههای خودمان را داریم. در روزهای یکشنبه، دستور جلسه هفتگی دنبال میشود و در روزهای پنجشنبه، مجدداً به موضوع بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان میپردازیم. در این هفته، موضوع صحبت ما کتابهای آقای مهندس است
.
وقتی درباره دستاوردهای یک انسان صحبت میکنیم، باید ببینیم چه چیزی از او باقی مانده و چگونه میتوانیم از آن استفاده کنیم. یکی از مهمترین آثار ماندگار آقای مهندس، کتابهایی است که تألیف کردهاند؛ کتابهایی که حاصل تجربه، تفکر، تحقیق و سالها فعالیت ایشان در مسیر شناخت و درمان اعتیاد هستند.یکی از مهمترین این کتابها، «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است؛ کتابی که میتوان آن را یکی از آثار بنیادین و مانیفست کنگره ۶۰ دانست. به نظر من، یکی از دلایل محبوبیت این کتاب، نوع نگارش آن است. آقای مهندس مطالب را به زبانی ساده، روشن و قابلفهم بیان کردهاند؛ بهگونهای که خواننده میتواند با مطالب کتاب ارتباط برقرار کند و مفاهیم آن را در زندگی خودش به کار بگیرد.
نکته مهم این است که آقای مهندس در این کتاب، بخشی از زندگی شخصی خودشان و شرایطی را که در دوران مصرف مواد مخدر تجربه کردهاند، به شکلی روشن بیان میکنند. این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا وقتی منِ حسین کتاب را میخوانم، میتوانم با تجربههای ایشان ارتباط برقرار کنم و متوجه شوم اتفاقاتی که در دوران مصرف برای من رخ داده، ممکن است برای انسان دیگری نیز رخ داده باشد.
صحبتکردن درباره تخریبهایی که مصرف مواد مخدر در زندگی انسان ایجاد میکند، کار آسانی نیست. گاهی حتی برای خود ما دشوار است که درباره شرایط گذشتهمان با دیگران صحبت کنیم؛ چه برسد به اینکه بخواهیم آن تجربهها را بنویسیم و در اختیار دیگران قرار دهیم. اما آقای مهندس این کار را انجام دادند. ایشان تجربههای خود را به رشته تحریر درآوردند تا دیگران بتوانند از آن استفاده کنند.
این موضوع به ما نشان میدهد که برای انتقال یک تجربه ارزشمند، باید از بسیاری از ملاحظات شخصی عبور کنیم و آنچه را میتواند به دیگران کمک کند، در اختیارشان قرار دهیم.در بخشی از مطالب مرتبط با این کتاب، استاد امین نیز به شرایط و زمینههایی اشاره میکنند که آقای مهندس در مسیر مصرف مواد مخدر قرار گرفتند و سپس راه درمان را پیدا کردند.
اگر آقای مهندس صرفاً به درمان خودشان فکر میکردند و پس از رسیدن به رهایی، این مسیر را ادامه نمیدادند، شاید امروز ما در این جایگاه نبودیم و امکان درمان اعتیاد برای این تعداد از انسانها فراهم نمیشد. اما ایشان به تجربه شخصی خود اکتفا نکردند. مسیر درمان را بررسی کردند، درباره آن نوشتند، آموزش دادند و شرایطی را فراهم کردند تا دیگران نیز بتوانند از این راه استفاده کنند.
امروز ما در یکی از شعب کنگره ۶۰ در استان خوزستان حضور داریم و درمان اعتیاد در اینجا انجام میشود. این اتفاق حاصل همان حرکت و مسیری است که آقای مهندس آغاز کردند و گسترش دادند. بنابراین، وقتی کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را مطالعه میکنیم، فقط با یک کتاب روبهرو نیستیم؛ بلکه با تجربه و تفکری مواجه هستیم که زمینهساز شکلگیری یک مسیر آموزشی و درمانی شده است.
یکی دیگر از ویژگیهای آثار آقای مهندس، سادگی و شفافیت مطالب است. برای مثال، در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، موضوع قلعه عقل و سربازان دانایی مطرح میشود. این مفاهیم برای من فقط مطالبی نیستند که یک بار بخوانم و کنار بگذارم؛ بلکه در موقعیتهای مختلف زندگی میتوانم به آنها رجوع کنم.
گاهی در شرایطی قرار میگیرم که احساس میکنم از مسیر درست خارج شدهام یا تصمیمی که میخواهم بگیرم، ممکن است مرا از هدفم دور کند. در چنین موقعیتهایی، یادآوری همین آموزشها به من کمک میکند که شرایط خودم را بررسی کنم و ببینم از کجا حرکت کردهام و به کدام سمت میروم.این همان ویژگی یک آموزش مؤثر است؛ آموزشی که فقط در زمان مطالعه به کار نمیآید، بلکه در زندگی روزمره نیز میتواند راهگشا باشد. کتابهای آقای مهندس چنین ویژگیای دارند. انسان میتواند بارها به آنها مراجعه کند و در هر مرحله از زندگی، نکته تازهای از آنها دریافت کند.
در کنار کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، کتاب «چهارده مقاله» نیز از آثار مهم ایشان است. این کتاب در کنار سایر نوشتهها و آموزشهای آقای مهندس، به ما کمک میکند تا با ابعاد مختلف تفکر و روش ایشان آشنا شویم.
کتابهای ایشان تنها برای مطالعه در یک مقطع خاص نیستند؛ بلکه میتوانند در طول مسیر درمان و آموزش، همراه ما باشند. ما در کنگره ۶۰ مسیری را طی میکنیم که شناخت آن به زمان، تجربه و آموزش نیاز دارد. این کتابها به ما کمک میکنند تا با دیدگاه روشنتری حرکت کنیم و ارتباط بهتری میان آموزشها و زندگی خودمان برقرار سازیم.
در کنار کتابهای آموزشی، آثار و فعالیتهای علمی آقای مهندس نیز اهمیت ویژهای دارند. در سالهای گذشته، مقالات و سخنرانیهایی درباره موضوعات مرتبط با اعتیاد و دستاوردهای کنگره ۶۰ مطرح شده است. در متن سخنان این جلسه نیز به مجموعه «چهارده مقاله» و ارائه مطالب علمی در مجامع دانشگاهی اشاره میشود.
همچنین از کتابهایی مانند «حال شما چطور است؟» و دیگر آثار ایشان نام برده میشود که هرکدام از زاویهای به موضوعات آموزشی و شناخت انسان میپردازند.آنچه اهمیت دارد، این است که فعالیتهای آقای مهندس تنها به برگزاری جلسات و انتقال شفاهی آموزشها محدود نمانده است. ایشان تلاش کردند مطالب و تجربههای خود را در قالب کتاب و نوشتار نیز ثبت کنند تا این دانش قابل انتقال و استفاده برای دیگران باشد.
امروز اگر بخواهیم آموزشهای ایشان را دنبال کنیم، میتوانیم به کتابها و نوشتههایی مراجعه کنیم که از ایشان به یادگار ماندهاند. این آثار به ما کمک میکنند تا مطالب را دقیقتر بررسی کنیم، ارتباط میان موضوعات را بهتر بشناسیم و آموزشها را در زندگی خودمان به کار بگیریم.
در کنگره ۶۰، آموزش یک موضوع تمامشدنی نیست. هرچه بیشتر مطالعه میکنیم و تجربه به دست میآوریم، بهتر متوجه میشویم که هنوز مطالب زیادی برای یادگیری وجود دارد.من فکر میکنم یکی از مهمترین ویژگیهای آقای مهندس این بود که مطالب را به شکلی بیان میکردند که افراد مختلف بتوانند از آن بهرهمند شوند. این سادگی به معنای کماهمیتبودن مطالب نیست؛ بلکه نشاندهنده توانایی در انتقال مفاهیم است.
گاهی بیان یک موضوع پیچیده به زبانی ساده، از خود آن موضوع دشوارتر است. آقای مهندس توانستند بسیاری از مطالب را به شکلی بیان کنند که افراد با شرایط و سطح دانش متفاوت، امکان استفاده از آنها را داشته باشند.ما امروز از فقدان حضور فیزیکی آقای مهندس متأثریم؛ اما آنچه اهمیت دارد، این است که بتوانیم از آثار و آموزشهای ایشان بهره ببریم و آنها را به نسلهای بعد منتقل کنیم. آثار مکتوب، کتابها و آموزشهایی که از ایشان باقی ماندهاند، ظرفیت زیادی برای مطالعه و بررسی دارند. ما باید این آثار را جدی بگیریم، آنها را مطالعه کنیم و تلاش کنیم مطالبشان را بهتر بفهمیم.
استاد امین نیز با در اختیار داشتن این آثار و ادامه مسیر آموزشی، نقش مهمی در انتقال این مفاهیم دارند. امیدوارم ما نیز بتوانیم در حد توان خودمان، در این مسیر حرکت کنیم و از آموزشهایی که دریافت کردهایم، بهدرستی استفاده کنیم. به نظر من، یکی از بهترین راههای بزرگداشت آقای مهندس این است که فقط به یادبود ایشان اکتفا نکنیم؛ بلکه کتابهایشان را بخوانیم، درباره آموزشهایشان تفکر کنیم و آنچه را یاد میگیریم، در زندگی خودمان به کار ببندیم.
ما باید تلاش کنیم که این آموزشها در رفتار، تصمیمگیری و نوع نگاه ما به زندگی نمایان شوند. اگر قرار است راه آقای مهندس ادامه پیدا کند، این ادامهدادن باید در عمل دیده شود؛ در آموزشگرفتن، آموزشدادن، خدمتکردن و تلاش برای بهترشدن. از دوستان سفر اولی نیز انتظار میرود که ارتباط خود را با راهنمایانشان حفظ کنند و از آموزشهای جلسات بهره بگیرند. حضور منظم در جلسات و استفاده از مطالب آموزشی، بخشی از مسیری است که میتواند به حرکت درست آنها کمک کند.
در پایان، از اینکه فرصت خدمت در این جایگاه فراهم شد، سپاسگزارم. از همه شما دوستان عزیز تشکر میکنم و امیدوارم بتوانیم با مطالعه کتابها و استفاده از آموزشهای آقای مهندس، سهم خودمان را در ادامه این مسیر ادا کنیم.از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، ممنونم.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
تنظیم و ارسال؛ مسافر محمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
92