هفتمین جلسه از دوره سی و سوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی عطار نیشابوری ، ویژه مسافران روزهای یکشنبه با استادی:راهنمای محترم مسافر ناصر و نگهبانی: مسافرحسن و دبیری: مسافرحجت با دستور جلسه «دستاوردهای علمی مهندس دژاکام و کتاب ها(حال شما چطور است؟ _ کاهش وزن ، ساختمان جسم» در تاریخ 26 مهرماه 1405 ساعت 17 آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، ناصر هستم، مسافر.
در ابتدا از نگهبان محترم، دبیر گرامی و عزیزان مرزبانی صمیمانه سپاسگزارم. همچنین از جناب آقای رضا، راهنمای محترم، تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه، از حضور شما عزیزان انرژی بگیرم و آموزش بیاموزم.
در این یکی دو هفته اخیر، بارها شنیدهایم که میگویند «آقای مهندس را از دست دادهایم»؛ اما من شخصاً چنین باوری ندارم. سعدی میفرماید: «مرد نکونام نمیرد هرگز» و این برای من یک حجت روشن است. مگر میشود انسانی را که اندیشه، روش و دستاوردش باقی است، از دسترفته بدانیم؟ تا زمانی که متد و روش [DST] پابرجاست، آقای مهندس نیز حضور دارند. مگر ما سعدی، حافظ، فردوسی یا دانشمندانی چون لویی پاستور را از دست دادهایم؟ مسلماً خیر. تا وقتی آثار، اندیشهها و دستاوردهای آنان زنده است، خود آنان نیز در حیات فکری و عملی جامعه حضور دارند.
در این چند روز، جناب استاد امین چندین بار برای من پیام گذاشتند و در تمام پیامها بر حفظ آرامش تأکید داشتند. نکته قابل توجه برای من این بود که هرگز از تعبیرهایی مانند «فوت کردند» یا «خدابیامرزد» استفاده نمیکردند؛ بلکه پیوسته میگفتند آرامش خود را حفظ کنیم، زیرا شرایط، شرایط ویژهای است؛ حتی میتوان گفت شرایط، شرایطی شبیه به میدان نبرد است.
این موضوع برای من پیام بسیار مهمی داشت و واقعاً هم همینگونه است. از پیش از عید، توجه ویژهای به کنگره معطوف شده بود، بهویژه با توجه به مسائلی که پیش آمده بود. بسیاری میخواستند بدانند این کنگره چگونه اداره میشود؛ آیا بر پایه مرید و مرادی است؟ آیا بر اساس علم، آموزش، استادی و شاگردی پیش میرود؟ یا آنکه با یک حلقه صرفاً عرفانی مواجه هستند؟
آقای مهندس همواره تأکید داشتند که مرا با بخش علمی و تحقیقاتیام به یاد داشته باشید، نه با مریدی و مرادی و مسائل عرفانی. زیرا وقتی از مرید و مراد سخن گفته میشود، معنایش این است که مراد هرچه بگوید، مرید بدون تفکر آن را انجام دهد. در حالی که برداشت من از تأکید استاد امین این است که ما باید بهگونهای رفتار کنیم که همگان بدانند در اینجا محور، علم و آموزش است؛ نه اینکه عدهای صرفاً به دنبال یک فرد حرکت کنند و هرچه گفته شد، بدون اندیشه بپذیرند.
امروز میبینیم که در فضای مجازی، اگر کسی نسبت به مهندس یا کنگره سخنی بگوید، بسیاری از ما فوراً به زیر پست او میرویم و شروع به واکنش نشان دادن میکنیم؛ چه با لحن خوب، چه با لحن تند، چه با الفاظ آرام و چه حتی با واژههای نامناسب. در حالی که اولاً با این کار اتفاق مؤثری نمیافتد و ثانیاً فقط همان صفحه و همان فرد بیشتر دیده میشود و بازدید او افزایش پیدا میکند.
جناب مهندس برای جهانیشدن کنگره و فراگیرشدن علم آن، یک راه صحیح و اصولی طراحی کردند و آن راه، دانشگاه بود. مسلماً من با کامنتگذاشتن نمیتوانم کسی را قانع کنم. هیچگاه یک فرد عادی یا حتی یک مصرفکننده، با بحث در فضای مجازی نمیتواند یک مخالف را بهصورت ریشهای قانع کند. اما اگر همین مطالب از زبان یک فرد علمی و دانشگاهی مطرح شود، طبیعتاً اثرگذاری بسیار بیشتری خواهد داشت. به همین دلیل، یکی از دستاوردهای مهم آقای مهندس، تأسیس دانشگاه بود تا دستاوردهای کنگره بهصورت علمی، پژوهشی و آزمایششده به گوش همگان برسد.
با وجود آنکه جناب مهندس از نظر شخصیت و توان علمی، فردی بسیار بزرگ و برجسته بودند، اما چون مدرک رسمی ایشان در حوزه مهندسی بود، برای بسیاری از پزشکان و اهل تخصص، پذیرش این موضوع دشوارتر بود که کنگره ۶۰ توانسته است چنین کار عظیمی انجام دهد و در حوزه درمان بیماریها به این سطح از موفقیت برسد. به همین دلیل، نگاه ایشان از همان ابتدا به سمت دانشگاه بود؛ جایی که این دستاوردها بتواند در قالب علمی ارائه شود و جامعه تخصصی و مردم، آن را دقیقتر و راحتتر بپذیرند.
حال اگر منِ نوعی میروم زیر پست یک نفر و واکنش نشان میدهم، باید از خودم بپرسم چرا این کار را میکنم؟ پاسخ روشن است؛ چون از حرف او یا از آن محتوا، حال من خراب شده است. در حالی که یکی از مهمترین دستاوردهای آقای مهندس، کتابها و نوشتههای ایشان است؛ از جمله کتاب ارزشمند «حال خوش». اگر من با دیدن یک پست، حالم خراب میشود، این یعنی آموزش کنگره را بهدرستی دریافت نکردهام و کتاب «حال خوش» را درست نفهمیدهام. آنوقت چگونه میخواهم به دیگران ثابت کنم که کنگره میتواند حال انسان را خوب کند؟ طبیعی است که در چنین شرایطی موفق نخواهم شد.
ابتدا اگر من رهجوی خوبی باشم، باید بروم آموزش بگیرم و کتاب «حال خوش» را با دقت بخوانم. این کتاب با زبانی بسیار ساده نوشته شده است؛ بهگونهای که کارگر، معلم، مهندس، فرد باسواد یا کمسواد، هرکس در هر جایگاهی باشد، بتواند آن را درک کند. مهمتر از همه اینکه این کتاب صرفاً نظری نیست، بلکه کاملاً کاربردی و عملی است؛ یعنی فقط سخن نمیگوید، بلکه راهکار ارائه میدهد تا انسان بتواند کاری انجام دهد و به حال خوش برسد. کتاب «حال خوش» به ما میآموزد که هرکس قوانین بازی را رعایت نکند یا آنها را فراموش کند، طبیعتاً حالش خراب خواهد شد.
از سوی دیگر، اگر من انسان را بشناسم و انسانشناسی بدانم، متوجه میشوم کسی که آن سخن را گفته یا آن پست را منتشر کرده، اگر آموزش دیده بود و اگر از آگاهی و دانایی بیشتری برخوردار بود، شاید اساساً آن رفتار را انجام نمیداد.
وقت من تقریباً رو به پایان است، اما مایلم به کتاب دیگری نیز اشاره کنم که آقای مهندس برای ما به یادگار گذاشتهاند تا از آن بهره بگیریم و آموزش بگیریم؛ و آن کتاب «کاهش وزن و ساختار جسم» است. در این روزگار که آمریکا را یکی از اصلیترین منابع تولید علم میدانند و آن را صادرکننده علم معرفی میکنند، میبینیم که حتی خود آنها نیز اذعان دارند که در قرن جدید، سه مشکل بزرگ پیش روی بشر قرار دارد: اعتیاد، چاقی و سرطان. کنگره برای این مسائل راهحل ارائه کرده و آن را با بیانی ساده، روشن و کاربردی مطرح کرده است؛ اما چون این مطالب از زبان یک مهندس بیان شده، پذیرش آن برای برخی دشوارتر بوده است. از همینرو، تأسیس دانشگاه یک ضرورت اساسی به شمار میآمد.
کتاب «کاهش وزن و ساختار جسم» بسیار ساده برای ما توضیح میدهد که ما با جسم خودمان رفتار درستی نداشتهایم و آنچه را که نیاز واقعی آن بوده، به آن نرساندهایم. اگر نیازهای واقعی این جسم و این ساختار را بهدرستی و بهاندازه، نه کمتر و نه بیشتر، در اختیارش قرار دهیم، این بدن با هوشمندی و دقت شگفتانگیز خود، در طول زمان به تعادل میرسد؛ اگر فردی اضافهوزن داشته باشد، به سمت کاهش وزن و تعادل حرکت میکند؛ اگر کمبود وزن داشته باشد، متعادل میشود؛ و حتی بسیاری از بیماریها نیز میتوانند در این مسیر درمان شوند، به شرط آنکه مواد و نیازهای لازم را به جسم برسانیم.
من بیش از این مزاحم وقت جلسه نمیشوم. به نظر من، بهتر است مشارکتهای امروز بیشتر پیرامون دستاوردهای آقای مهندس، بهویژه کتاب «حال خوش» و کتاب «کاهش وزن و ساختار جسم» باشد؛ زیرا موضوع جلسه امروز نیز بیشتر به همین دو محور مرتبط است.
از توجه، محبت و فرصتی که در اختیار من قرار دادید، صمیمانه سپاسگزارم.

در انتهای جلسه از تمامی اعضا پذیرایی شد.





(7)(1)(1)(1)(1)(4)(1)(1)(4)(10).jpg)
ضبط صدا: مسافر اشکان(لژیون دوم)
تایپ و نگارش: مسافر علی (لژیون دوم)
عکاس: مسافر مصطفی(لژیون دوازدهم)
انتشار:مسافر علی نگهبان سایت(لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
323