در ابتدا میخواهم از آقای مهندس، خانواده محترم ایشان تشکر کنم که این بستر را محیا کردند برای مسافران و همسفرانی که واقعا در عمق تاریکیهای مطلق فرو رفته بودند، خدای خودم را شاکر هستم که به من کمک کرد که در مسیر کنگره باشم تا آموزش بگیرم. من سال 1402 از طریق یکی از دوستانم با کنگره آشنا شدم. منی که از همه جا بریده بودم با کمال ناامیدی به خودم گفتم؛ ما که همه راهها را امتحان کردهایم این مکان را هم امتحان کنیم. با مسافرم وقتی وارد شعبه شدیم، روز شنبه بود وقتی فهمیدند ما تازه وارد هستیم خیلی با احترام برخورد کردند آن روز تولد یکی از مسافران بود، سطح انرژی بالای شعبه باعث شد که روزنهی امیدی در دلم روشن شود. ما سفر خودمان را آغاز کردیم، باوجود مسیر طولانی که تا شعبه داشتیم؛ ولی میرفتیم. حدود ۳ماه بود که سفرمان را شروع کرده بودیم؛ گفتند باید بروید به شعبه دیگر، مسافرم وقتی که راهنمایش عوض شد، انگار همه چی از این رو به اون رو شد، با وجود اینکه مسافرم 4ماه از سفرش گذشته بود، سفرش را خراب کرد و خانهنشین شد. در این مدت من هنوز به آن آگاهی لازم نرسیده بودم که واقعا باید چه کاری انجام بدهم، راهنمای خوبم هر روز به من امید می داد و میگفت، اشکالی ندارد برمیگرد. از آن روز سه سال گذشته است، من هنوز کنگره را رها نکردم. در این مدت به آن آگاهی لازم رسیدم، دیگر میدانم چطور با مشکلاتم مواجه شوم، چطور با یک مصرفکننده زندگی کنم تا بتوانم بال پرواز مسافرم شوم و همچنان به حرف راهنمای خودم باور دارم که مسافرم بر میگردد. امیدوارم اذن ورودش صادر شود و من در کنارش حضور داشته باشم. در آخر معجزات کنگره را با تمام وجودم حس کردم و با وجود اضافه وزنم در لژیونتغذیهسالم شرکت کردم، هنوز هم در سفرجونز هستم امیدوارم که بتوانم به وزن ایدهآل برسم. از خداوند میخواهم، اذن برای تمام مصرفکنندهها برسد و در جهان هیچ مصرفکنندهای راه را گم نکند.
نویسنده و رابط خبری: همسفر معصومه (لژیون ششم) راهنما همسفر ساره
ویرایش و ارسال: همسفر ندا(لژیون هفتم)راهنمای همسفرشهناز نگهبان سایت همسفران شعبه صفادشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
77