هر بار که وارد سایت کنگره۶۰ میشوم، بیشتر به زحماتی فکر میکنم که پشت این مطالب و نوشتهها وجود دارد. پشت هر مطلبی که در سایت میخوانم، زحمات خدمتگزارانی هست که شاید هیچوقت چهرهشان را نبینم؛ اما نتیجه خدمتشان را میبینم. آقای مهندس سایت را راهاندازی کردند، در زمانی که اینترنت هنوز برای خیلیها شناخته شده نبود. امروز وادیها به زبان انگلیسی ترجمه شده و حتی صدای آقای مهندس با کمک هوش مصنوعی به زبان انگلیسی در سایت قرار گرفته است. وقتی به این موضوع فکر میکنم با خودم میگویم شاید یک نفر در آن طرف دنیا، با یک جستوجو ساده بتواند با پیام رهایی آشنا شود و این برای من خیلی ارزشمند است.
من آموختم که فضای مجازی به خودی خود نه خوب است و نه بد، مهم این است که من چگونه از آن استفاده کنم. آقای مهندس فرمودهاند: که فضای مجازی میتواند بزرگترین شعبه کنگره باشد؛ چون افراد زیادی در آن حضور دارند. شاید یک نفر با دیدن یک پست، یک دلنوشته یا یک ویدئو، کنجکاو شود و مسیرش را پیدا کند. من هم میتوانم با دنبال کردن صفحه رسمی کنگره، دیدن مطالب، لایک کردن و فرستادن آن برای کسی که شاید به آن نیاز داشته باشد، سهم کوچکی در این مسیر داشته باشم درباره هوش مصنوعی هم یاد گرفتهام که نباید هر چیزی را بدون تفکر بپذیرم؛ زیرا ابزار است و جای تفکر و تجربه من را نمیگیرد، میتواند به من کمک کند؛ اما تصمیم و تشخیص درست همچنان بر عهده خود من است.
امروز بیشتر احساس میکنم که سایت نیمی از مسیر را برای رساندن پیام طی میکند و نیم دیگر آن به من و امثال من بستگی دارد. شاید نتوانم کار بزرگی انجام بدهم؛ اما میتوانم یک دلنوشته بنویسم، خلاصه یک فایل صوتی را آماده کنم، از سایت بازدید کنم یا آن را به فرد دیگری معرفی کنم. شاید این کارها خیلی ساده به نظر برسند؛ اما من یاد گرفتهام که خدمت همیشه با کارهای بزرگ معنا پیدا نمیکند، گاهی یک قدم کوچک از طرف من میتواند در ادامه راه اثر بزرگی داشته باشد. دوست دارم از این به بعد فقط تماشاگر زحمات دیگران نباشم و هر چهقدر که در توانم هست، در رساندن پیام رهایی سهمی داشته باشم.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مبینا رهجوری راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
58