رسالت کلمه، از تجربه‌ی ما به روشنایی دیگری

گاهی فکر می‌کنم بعضی آدم‌ها، بدون آن‌که بدانند، بخشی از زندگی‌شان را میان کلمه‌ها به جا می‌گذارند، کلمه‌هایی که شاید در لحظه فقط چند خط باشند؛ اما ممکن است روزی به دست کسی برسند که درست در همان روز، به یک تلنگر، یک امید یا حتی یک جمله برای ادامه دادن نیاز دارد.

برای من، سایت کنگره۶۰ فقط جایی برای نوشتن و خواندن نیست، پنجره‌ای است رو به دل آدم‌هایی که هرکدام قصه‌ای دارند، مسیری را پیموده‌اند و از تجربه‌هایشان چراغی برای دیگری روشن کرده‌اند. وقتی نوشته‌ای را می‌خوانم، گاهی پشت هر واژه، انسانی را می‌بینم که روزی در جایی ایستاده است که شاید خودش هم نمی‌داند، چند قدم بعد قرار است به کجا برسد. چه زیبا است که بتوانی بخشی از این جریان باشی. بنویسی، بخوانی، گوش بسپاری و سهم کوچکی در رساندن یک پیام داشته باشی.

شاید نوشته‌ من فقط چند خط باشد؛ اما نمی‌دانم قرار است به دست چه کسی برسد و در دل چه کسی بنشیند. همین ندانستن، برای من معنای عجیبی دارد؛ این‌که کلمه می‌تواند از دست من عبور کند و جایی دورتر، در دل انسانی دیگر جوانه بزند.

امروز در هفته‌ سایت، دلم می‌خواهد از تمام کسانی که با عشق می‌نویسند، می‌خوانند، ثبت می‌کنند و اجازه نمی‌دهند تجربه‌ها خاموش و فراموش شوند، تشکر کنم. شاید رسالت سایت همین باشد: حفظ تجربه‌ها، رساندن پیام‌ها و تبدیل شدن کلمه‌ها به چراغی برای پیدا کردن راه باشد. چه حس زیبایی است که بدانی حتی یک جمله از تو می‌تواند روزی، برای کسی که در جست‌وجوی راه است، نشانه‌ای از روشنایی باشد.

نویسنده: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهتاب(لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری