جلسه دهم از دوره هفتم لژیون شماره 2 کاهش و افزایش وزن شعبه سلمان فارسی اصفهان به استادی و نگهبانی راهنمای محترم مسافر علیرضا و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه سیدی ساختمان جسم 2 در روز پنج شنبه مورخ 26 شهریور ماه 1405 رأس ساعت 14:30 آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
خدا را شاکر و سپاسگزارم که توانستم یک جلسه دیگر در لژیون و کنگره حضور داشته باشم. انشاءالله بتوانیم از علم کنگره۶۰ استفاده کنیم و بهرهمند شویم. دستور جلسه ما سیدی «ساختمان جسم ۲» است. آقای مهندس دژاکام در سیدی ساختمان جسم ۲، ادامه ساختمان جسم را تشریح میکنند و جسم را به یک آسمانخراش یا یک ساختمان بلند تشبیه میکنند که خودش، خودش را بازسازی میکند. برای مثال اگر یک آسمانخراش یا یک ساختمان بلند داشته باشیم و مصالح ساختمان تاریخ مصرف کوتاهی داشته باشند، باید در نظر بگیریم عملکرد این ساختمان چگونه است. آهن، لوله، آجر، سیمان، گچ، سیمهای برق، اتصالات و انشعابها، همه اینها اگر تاریخ مصرف داشته باشند چه اتفاقی میافتد؟ شما یک ساختمان ۲۰۰ طبقه را در نظر بگیرید. باید یک انبار بزرگ داشته باشیم که مصالح، لولهها، تأسیسات، اتصالات و انشعابهای مورد نیاز را در خود داشته باشد و یک گروه تکنسین شبانهروزی و به صورت ۲۴ ساعته در این ساختمان ۲۰۰ طبقه فعالیت کنند. چه اتفاقی میافتد؟ مثلاً گچ این ساختمان یک ماه است که تاریخ مصرفش گذشته، آجر شش ماه و لولهها هشت ماه. مرتب دستشان بند است که بروند تعمیر و تعویض کنند و بازسازی انجام دهند. این ساختمان دچار فرسودگی میشود. وقتی به طبقه آخر میرسند، مجدداً باید برگردند و از اول شروع کنند. مرتب باید این کار را ۲۴ ساعته انجام دهند و اگر مواد و مصالح کم باشد و در انبار دچار کمبود شوند، باید از بیرون آنها را تهیه کنند. ولی در جسم ما چه اتفاقی میافتد؟ در هر دقیقه چیزی حذف میشود و دوباره تولید میشود. با این سرعت، جسم چگونه خودش را سرپا نگه میدارد؟ من کاری برای آن نمیتوانم انجام بدهم؛ خود جسم خودش را بازسازی و نگهداری میکند، به واسطه مواد غذایی که در اختیار جسم میگذاریم.
با مصرف مواد غذایی و خوراکیها، مواد مورد نیاز را در اختیار جسم قرار میدهیم. حالا این انباری که میگویند کجاست؟ در خود جسم، بندبند جسم، یک سلول است و مواد مورد نیاز در آنجا وجود دارد. اینجاست که اهمیت نگاه کردن به نوع غذا خودش را مطرح میکند. اینکه چه چیزی نیاز داریم. الان ما برای ترمیم و بازسازی ساختمان، برای ستونش بتن نیاز داریم. حالا اگر آجر نیاز داشته باشد و ما گچ خالی کنیم یا گچ خالی بگذاریم و تیرآهن نداشته باشیم، چه اتفاقی میافتد؟ این ساختمان دچار ضعف میشود. جسم ما هم همینطور است. اگر مواد اولیه را در اختیارش نگذاریم، مسلماً در بازسازی خودش دچار مشکل میشود. در انبار خودش یک سری مواد و مصالح وجود دارد و مواد اولیه از خود جسم تهیه و تولید میشود، اما این مقدار محدود است. اگر از حد بگذرد، دچار مشکل میشود. مشکل اصلی انسانها این است که بیماریها را بر اثر میکروبها، ویروسها و باکتریها میدانند؛ در صورتی که نقش آنها کمی است و نقش خیلی کمی دارند. آقای مهندس دژاکام میفرمایند اگر سیستم دفاعی بدن من قوی باشد، اگر ویروس کرونا وارد جسم من شود، سیستم دفاعی بدن میتواند با آن مقابله کند. اگر سیستم دفاعی بدن خوب نباشد، کاری نمیتواند انجام دهد. وقتی بدن ضعف دارد، آن عامل میتواند وارد جسم من شود و روی آن تأثیر بگذارد. آقای مهندس دژاکام میفرمایند اگر مواد مورد نیاز جسم کم باشد، بیماری در اثر کمبود به وجود میآید. یک سری مواد غذایی یا مواد مورد نیاز اگر کم باشند، ایجاد بیماری میکنند. از آن طرف، زیاد بودن هم باعث رسوب میشود و دردسرها و بیماریهای دیگری ایجاد میکند. حالا ما به یک سری مواد اولیه نیاز داریم و باید آنها را تهیه کنیم. جسم ما نیاز به موادی برای بازسازی دارد که از آنها استفاده کند. این مواد را در خاک وجود دارد، ولی ما نمیتوانیم مستقیماً خاک را بخوریم و مواد مورد نیاز را از خاک دریافت کنیم.
این مواد از طریق گوشت حیوانات و میوهها که رشدشان توسط خاک و یا تغذیه گیاهان از خاک انجام شده، به دست ما میرسد. یعنی این یک زنجیره غذایی است. چیزی نیست که من بخواهم مستقیماً آن را بخورم و مواد غذایی را استفاده کنم. اینجاست که اهمیت نوع غذا، ساعت غذا خوردن و نوع غذا خوردن خودش را نشان میدهد. ما باید توجه کنیم که غذا برای چیست؟ برای بازسازی جسممان. من، علیرضا، باید بدانم عملکرد جسم من چگونه است. جسم دارد چه کاری انجام میدهد؟ آیا من دارم از جسم نگهداری میکنم یا خود جسم دارد خودش را میسازد؟ آیا من، به عنوان یک مهندس، در کار جسم دخالت میکنم یا مدیریت میکنم؟ یا خود جسم دارد مدیریت میکند و من فقط یک مستأجر هستم؟ اینها را باید مدنظر داشته باشیم. جسم خودش به تنهایی دارد کارهایش را انجام میدهد و من، علیرضا، تنها کاری که میتوانم انجام بدهم این است که مواد اولیه و مصالح را در اختیارش قرار بدهم؛ بهموقع، بهاندازه و بهترین مواد را در اختیارش بگذارم. اگر این اتفاق بیفتد، خود جسم شروع میکند به بازسازی کردن و تولید مواد مورد نیاز. حتی به جرئت میتوانم بگویم که از بروز بیماریهای مختلف جلوگیری میکند و حتی نیاز من به پزشک و داروهای شیمیایی هم میتواند برطرف شود. در این صورت من با تغذیه خودم، پزشک خود میشوم.

ویراستار : مسافر علی کریمی لژیون 5
نگارش: مسافر علیرضا کنعانی لژیون 10، مسافر ناصر بهشتی لژیون 9
از طرف خدمتگزاران سایت تقدیم نگاه زیبایتان
- تعداد بازدید از این مطلب :
335